Άσκηση Ονήσιλος-Γεδεών 2015 – Το Ισραήλ ως ο νέος εγγυητής ασφάλειας της Κύπρου;

 

Στις 2 Νοεμβριου πραγματοποιήθηκε και φέτος η κοινή αεροναυτική άσκηση Ονήσιλος-Γεδεών 2015 με συμμετοχή δυνάμεων της Κύπρου και του Ισραήλ. Στην άσκηση συμμετείχαν Ισραηλινά αεροσκάφη μαζί με δυνάμεις αεράμυνας της Κυπριακής Εθνικής Φρουράς, με τα πρώτα να κάνουν εικονικές προσβολές εναντίων του κυπριακού εδάφους και τις δεύτερες να αμύνονται σε μία πιθανή αεροπορική προσβολή.12140607_1029835317059440_8314333836193339654_n-300x155
Η άσκηση άγγιξε πραγματικά σενάρια που μπορεί να αντιμετωπίσουν και τα δύο κράτη.  Το Ισραήλ χρειάζεται να εξασκεί την ικανότητά του να προσβάλει εχθρικούς στόχους μακριά από τα σύνορα του, ενώ η Εθνική Φρουρά πρέπει ανά πάσα στιγμή να έχει τη δυνατότητα απόκρουσης ενός αεροναυτικού πλήγματος αποκλειστικά με τις δυνάμεις αεράμυνάς της. Εδώ να σημειωθεί πως η Κύπρος δεν έχει δικά της αεροπλάνα, άρα το βάρος της απόκρουσης κάποιου πιθανού αεροπορικού πλήγματος βαρύνει αποκλειστικά τη χερσαία αεράμυνα.

H απουσία της Ελλάδας
Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα έχει επιδείξει μια χαρακτηριστική απουσία από τη συμμετοχή στην άμυνα της Κύπρου, μεταφέροντας ένα μεγάλο μέρος του βάρους της στο Ισραήλ. Κάτι τέτοιο μπορεί να έχει οικονομικά οφέλη για τη χώρα μας, την υποβιβάζει όμως σε μικρή δύναμη αντί για εγγυητή σταθερότητας στη περιοχή όπως ήταν ο παραδοσιακός της ρόλος μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου.
Πιο συγκεκριμένα, η παλαιότερη θέση της Αθήνας ήταν πως σε οποιαδήποτε περίπτωση ανάγκης, δύο ελληνικά ζεύγη μαχητικών αεροσκαφών μπορούσαν να μετασταθμεύσουν άμεσα στην κυπριακή αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» και από εκεί να συμμετάσχουν στην άμυνα του νησιού. Το σχέδιο αυτό όμως παρέμεινε στα χαρτιά, με τη βάση να χρησιμοποιείται σε αρκετά μεγάλο βαθμό από ισραηλινά αεροσκάφη, και τις ελληνικές δυνάμεις να δηλώνουν απούσες.

Πέρα όμως από το προφανές κενό στην άμυνα της Κύπρου που δημιούργησε η υπαναχώρηση της Αθήνας, δημιουργούνται για τη χώρα μας και κάποια ακόμα προβλήματα. Το πρώτο είναι πως δείχνουμε προς το εξωτερικό αντικειμενική ανικανότητα να προβάλουμε ισχύ στη γεωγραφική μας περιφέρεια. Αυτό μειώνει το status της Ελλάδας ως περιφερειακό εγγυητή σταθερότητας και μας οδηγεί στο δεύτερο πρόβλημα που δημιουργείται στην εξωτερική μας πολιτική. Ένας παρατηρητής εύκολα μπορεί να αναρωτηθεί πως αν όντως η Αθήνα έχει χάσει την ικανότητα της να προστατεύει το πιο στενό της σύμμαχο, πόση ακόμα ισχύ μπορεί να χάσει; Αυτό ανοίγει μια σειρά παραθύρων ευκαιρίας για οποιονδήποτε θέλει να τα εκμεταλλευτεί.

12189770_1036451213064517_2002696293470238317_n

Ο νέος χάρτης της ΝΑ Μεσογείου
Τα τελευταία πέντε χρόνια ο καταμερισμός ισχύος στην περιφέρειά μας έχει αλλάξει δραματικά. Οι δύο παραδοσιακές μεγάλες δυνάμεις της περιοχής (Ελλάδα – Τουρκία) έχουν χάσει μεγάλο μέρος της ισχύος τους (οικονομική κρίση – κουρδικό ζήτημα), και το κενό ισχύος που δημιουργήθηκε ήρθαν να το γεμίσουν νέες δυνάμεις.
Η πρώτη από τις ανερχόμενες αυτές δυνάμεις είναι το Ισραήλ που αν και πάντα διατηρούσε ένα εσωστρεφές προφίλ στην εξωτερική του πολιτική, η ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων φυσικών πόρων και η ανάγκη του να τους εξάγει, το υποχρέωσε να συνάψει συμμαχίες με άλλους δρώντες στην περιφέρειά του. Η δεύτερη ανερχόμενη δύναμη στην περιοχή είναι το πολιτικό Ισλάμ, το οποίο δεν είναι κρατικός δρων, αλλά η επιρροή του στην περιοχή θεωρείται δεδομένη (Αδελφοί Μουσουλμάνοι, Χαμάς, Ισλαμικό Κράτος).
Πάνω σε αυτή τη βάση, και με την κατανομή ισχύος να είναι ακόμα ρευστή, νέες συμμαχίες δημιουργούνται και διαμορφώνουν τις μελλοντικές ζώνες επιρροής. Η Ελλάδα οφείλει να αντιληφθεί τη θέση της στο περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί και να ερίσει την επιρροή που η θέση της τής επιτρέπει. Μέσα σε αυτό περιλαμβάνεται η δημιουργία ενός αρραγούς μετώπου μεταξύ Ελλάδος- Κύπρου- Ισραήλ, στο οποίο και η Ελλάδα θα μπορεί να συνεισφέρει αλλά και να αποκομίζει τα οφέλη της συμμαχίας (ασφάλεια, φήμη για ισχύ, ενεργειακός τομέας).
Σε κάθε περίπτωση η χώρα μας, παρόλη τη δεδομένη οικονομική δυσκολία που βιώνει, μπορεί να συνεχίσει να παίζει κεντρικό ρόλο στην περιοχή και σε συνεργασία με τους συμμάχους της, να διαμορφώνει πολιτική παρά να είναι δέκτης της κατάστασης που διαμορφώνουν άλλοι.

Tagged under:

Ο Ηλίας Παπαδόπουλος εχει πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες και μεταπτυχιακές σπουδές στις διεθνείς σχέσεις με ειδικότητα την αντιτρομοκρατία. Τα κύρια ερευνητικά του ενδιαφέροντα είναι η καταπολέμηση της τρομοκρατίας και των ασύμμετρων απειλών, καθώς και οι πόλεμοι χαμηλής ισχύος στον 21ο αιώνα. [email protected]

Website: https://powerpolitics.eu

   Ροή άρθρων Συντάκτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

Pin It on Pinterest