Βατικανό, ένα κράτος εν κράτει.

Το Βατικανό, με έκταση μόλις 0,44 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αποτελεί κράτος εν κράτει, αφού συνορεύει αποκλειστικά  με την Ιταλία και μάλιστα βρίσκεται στη μέση της πρωτεύουσας της, τη Ρώμη. Αναγνωρίστηκε επίσημα 11 Φεβρουαρίου 1929 με την υπογραφή της συνθήκης του Λατερανού ανάμεσα στον πάπα  Πίο ΙΑ΄ και στην Ιταλική κυβέρνηση Μουσολίνι. Επίσης, αποτελεί την  έδρα της ρωμαιοκαθολικής εκκλησιάς, γι’ αυτό και ονομάζεται και Άγια Έδρα, και ως εκ τούτου τα ανάκτορα του κρατιδίου αυτού στεγάζουν τον πάπα, ο όποιος όχι μόνο έχει θρησκευτική εξουσία αλλά και διοικητική.

Συγκεκριμένα, το πολίτευμα που επικρατεί στο Βατικανό χαρακτηρίζεται ως μοναρχικό – ιερατικό, αφού ανώτατος άρχοντας είναι ο πάπας ο όποιος ασκεί διοικητική και εκτελεστική εξουσία. Αυτό το στοιχείο, όμως, της διακυβέρνησης δεν είναι το μόνο που χαρίζει στο πολίτικο σύστημα του κρατιδίου αυτού το μοναρχικό του χαρακτήρα.

Η διαδικασία εκλογής του ποντίφικα (απαιτείται ψήφος των ¾ εκλεκτορικού σωμάτων καρδινάλιων για την εκλογή του άρχοντα ), ώστε να αναλάβει τα «ελέω Θεού» καθήκοντα του, αλλά και η παραμονή του στην εξουσία (από την εκλογή του έως το θάνατο του) είναι στοιχεία που παραπέμπουν στο καθεστώς  που επικρατούσε κατά την άνθιση της καθολικής εκκλησιάς, δηλαδή  την εποχή του Μεσαίωνα.
Ίσως θέλει να ξαναποκτήσει αυτή τη δύναμη. Όμως αυτό που  εγείρει ερωτήματα, είναι γιατί η Ιταλική κυβέρνηση δέχτηκε να παραχωρήσει έδαφος της και να συμφωνήσει την ίδρυση ενός θεοκρατικού κρατιδίου από τη στιγμή που συντελέστηκαν αλλεπάλληλες και κερδοφόρες προσπάθειες, για τον διαχωρισμό του Ιταλικού Βασιλείου από την Παπική εκκλησία.
Ας εξετάσουμε όμως τα γεγονότα από την αρχή…

Η απόλυτη κυριαρχία της εκκλησιάς στις ζωές των πολιτών από τη διάλυση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας έως τον 15ο αιώνα είναι δεδομένη, και επίσης δεδομένο είναι το πόσο αρνητική επίδραση είχε στην εξέλιξη της επιστήμης και άρα στην ποιότητα ζωής των πιστών.
Μόνο κατά τη περίοδο της Αναγέννησης  και του Διαφωτισμού (16ο – 17ο αι. μ. Χ.) εισήχθησαν τα θεμέλια που επέτρεψαν την αφύπνιση των ανθρώπων και την αποδυνάμωση της Καθολικής Εκκλησιάς. Έτσι, το 1871, όταν ήδη η παπική εξουσία έπνεε τα λοίσθια, ο διαχωρισμός της Ιταλικής κυβέρνησης και εκκλησίας σήμανε την εξευτελιστική ήττα της δεύτερης, στην οποία η Κυβέρνηση ως αποζημίωση για αυτή της την ταπεινωτική ενέργεια απέναντι στον ποντίφικα, έπρεπε να καταβάλει κάθε χρόνο 620.000 δολάρια, πόσο το όποιο δεν κατατέθηκε πότε.

Ήταν όμως, το κραχ του χρηματιστήριου της Νέας Υόρκης το 1929, η οικονομική κρίση που εξαπλώθηκε και στην γηραιά ήπειρο ραγδαία και οι επακόλουθες πολιτικές συνέπειες που θα ανέτρεπαν τα δεδομένα.

Η άνοδος της δικτατορικής κυβέρνησης του Μουσολίνι το 1929, δε θα μπορούσε παρά να αποτελέσει ίσως τη μοναδική ευκαιρία του πάπα να αποκτήσει ξανά κοσμική εξουσία. Ο λόγος απλός. Η κυβέρνηση Μουσολίνι, όπως και τα περισσότερα ολοκληρωτικά καθεστώτα, θεωρούσε πως αν  «κέρδιζε» την εύνοια του πάπα, θα ήταν πολύ ευκολότερο να αποκτήσει και την εύνοια των καθολικών χριστιανών, την πλειονότητα δηλαδή του Ιταλικού λάου. Γι αυτό το λόγο δε δίστασε να προσφέρει στον πάπα Πίο ΙΑ΄, όχι μόνο ένα ανεξάρτητο κράτος για να διοικεί  στη μέση της Ρώμης, αλλά και ένα χρηματικό πόσο το όποιο αποτέλεσε το κεφάλαιο για την περαιτέρω ανάπτυξη του νεοσύστατου αυτού κράτους.

Κατά το πέρασμα των χρονών, το Βατικανό κέρδιζε τόσο σε οικονομική δύναμη, όσο και σε διεθνές κύρος συμμετέχοντας σε διαφόρους διεθνείς οργανισμούς, όπως ο ΟΗΕ  και το ΔΝΤ (ως μέλος-παρατηρητής).

Συμπεραίνοντας, μέχρι στιγμής αποδεικνύεται, ότι η παπική εκκλησία κατάφερε να κερδίσει κάποια από τα απολεσθέντα των περασμένων αιώνων. Άλλωστε κατάφερε στα σύνορα του Βατικανού να συνυπάρχουν  δύο φύσεις (κοσμική και θρησκευτική) και να συμπορεύονται με επιτυχία. Παρόλα αυτά, δεν θα αργήσει η εποχή που η μία από τις δύο θα θυσιαστεί στο βωμό συμφερόντων που ενδεχομένως θα προκύψουν…

Πηγές: http://w2.vatican.va/content/vatican/en.html

http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%92%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CF%8C_%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%82

 

Tagged under:

Προπτυχιακή φοιτήτρια στο τμήμα Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών. [email protected]

Website: https://powerpolitics.eu/

   Ροή άρθρων Συντάκτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

Pin It on Pinterest