Space Kingdom of Asgardia: Καλωσήρθατε στο πρώτο «διαστημικό κράτος»!

Νιώθετε απογοητευμένοι από την κατάσταση στη Γη; Αποκτήστε την ιθαγένεια της Asgardia, του πρώτου «διαστημικού κράτους»!

Asgardia: Μυθικό βασίλειο Νορβηγών θεών, όπως του Thor και του Loki. Αλλά και ένα διαστημικό κράτος για τους απλούς θνητούς.

Η Asgardia, το πρώτο «διαστημικό κράτος», εγκατέλειψε επίσημα τη Γη. Φυσικά, δεν πρόκειται για μία πραγματική πόλη, όπου οι άνθρωποι πρόκειται να ζήσουν. Αντ’ αυτού, πρόκειται για ένα επιστημονικό, νομικό και τεχνολογικό πείραμα του Ρώσου επιστήμονα και δισεκατομμυριούχου, Igor Ashurbeyli, που στοχεύει, μεταξύ άλλων, στη δημιουργία αποικιών σε άλλους πλανήτες, και διαστημικών σταθμών. Το εν λόγω κράτος εδραίωσε την παρουσία του στο διάστημα με την εκτόξευση του δορυφόρου Asgardia-1, στις 12 Νοεμβρίου 2017. Το λεγόμενο «nanosat» -περίπου στο μέγεθος ενός ψωμιού- πραγματοποίησε διήμερο ταξίδι προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), με σκοπό τον ανεφοδιασμό του, και θα παραμείνει σε τροχιά γύρω από τη Γη για πέντε χρόνια. Περιλαμβάνει, δε, σε ψηφιακή μορφή, το «Σύνταγμά» της, τα εθνικά της σύμβολα, καθώς και προσωπικά δεδομένα των πολιτών του.

 

Προς το παρόν, το διακηρυγμένο έδαφός της -δηλαδή το Asgardia-1 nanosat- υπόκειται στο αμερικανικό δίκαιο, αφού η εκτόξευσή του έλαβε χώρα σε αμερικανικό έδαφος, στο πλαίσιο μίας αποστολής χρηματοδοτούμενης από τη NASA. Όμως, οι ιδρυτές της αποσκοπούν στη δημιουργία διαστημικών σταθμών, όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να ζήσουν μόνιμα. Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν έχουν δημοσιευθεί πληροφορίες ως προς το μέγεθος ή τη μορφή ενός τέτοιου σταθμού. Πέραν, όμως, των τεχνικών δυσκολιών, συμπεριλαμβανομένου και του κόστους ενός τέτοιου έργου, ανακύπτουν και ζητήματα νομικής φύσεως, που αφορούν τόσο την αποθήκευση προσωπικών δεδομένων σε χώρους εκτός της Γης, όσο και το κατά πόσον είναι, όντως, εφικτό να δημιουργηθεί ένα κράτος στο διάστημα – λαμβάνοντας υπόψιν τους ισχύοντες κανόνες του δημοσίου, διεθνούς και διαστημικού δικαίου.

Είναι, όντως, δυνατή η δημιουργία ενός κράτους στο διάστημα;

Υπό το φως του δημοσίου διεθνούς δικαίου, η παραδοσιακή θεωρητική αντιμετώπιση του κράτους συνδυάζει τη συρροή τριών απαραίτητων στοιχείων: του λαού, του εδάφους και της αυθυπόστατης πολιτικής εξουσίας. Παράλληλα, για την αναγνώρισή του ως κράτος από τον ΟΗΕ, και την ένταξή του στον εν λόγω οργανισμό απαιτείται η αποδοχή και εκτέλεση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Ως προς τον «λαό», δηλαδή τους πολίτες που συνδέονται με το κράτος μέσω ενός μόνιμου νομικού δεσμού (ιθαγένεια), η Asgardia αριθμεί μέχρι στιγμής περισσότερους από 100.000 πολίτες από 204 κράτη. Οποιοδήποτε άτομο άνω των 18 ετών, ανεξαρτήτως φύλου, εθνικότητας, φυλής, θρησκείας και οικονομικής κατάστασης, μπορεί να υποβάλει αίτηση για την απόκτηση ιθαγένειας. Ωστόσο, ως Asgardians θεωρούνται μόνο όσοι αναγνωρίσουν και αποδεχτούν το «Σύνταγμά» της, όπως αυτό έχει αναρτηθεί στην επίσημη ιστοσελίδα της, ενώ διατηρούν, παράλληλα, και την ιθαγένεια της χώρας τους (χωρίς βεβαίως να αποκτούν με αυτόν τον τρόπο πολλαπλή ιθαγένεια).

 

Σχετικά με την ύπαρξη «αυθυπόστατης πολιτικής εξουσίας», ο Ashurbeyli σχεδιάζει την ίδρυση μιας δημοκρατικής κυβέρνησης, η οποία θα περιλαμβάνει την Εισαγγελική Υπηρεσία, την Εθνική Υπηρεσία Ελέγχου, καθώς και άλλα κυβερνητικά όργανα. Η διεξαγωγή των εκλογών για την ανάδειξη των 150 μελών του Κοινοβουλίου βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, και πρόκειται να ολοκληρωθεί τον Μάρτιο του 2018. Πιο συγκεκριμένα, το Κοινοβούλιο θα αποτελείται από 13 εκλογικές περιφέρειες – 12 εκ των οποίων σχηματίστηκαν με γνώμονα τις επίσημα αναγνωρισμένες γλώσσες της Asgardia, όπως αυτές καθορίστηκαν από την εθνικότητα των αιτούντων κατά την εγγραφή τους στην πλατφόρμα. Οι πολίτες των οποίων η μητρική γλώσσα δεν εκπροσωπείται από τις 12 εκλογικές περιφέρειες μπορούν να συμμετάσχουν στην 13η εκλογική περιφέρεια, η οποία αντιπροσωπεύει όλες τις λοιπές ομιλούμενες γλώσσες. Όποιος είναι άνω των 18 ετών και έχει αποδεχθεί το «Σύνταγμά» της, ανατίθεται αυτομάτως στην εκλογική περιφέρεια που εκπροσωπεί τη γλώσσα του.

Όσον αφορά το «έδαφος», αυτό περιλαμβάνει την περιοχή στην οποία βρίσκεται εγκατεστημένος ο «λαός» και ασκούνται, κατά κανόνα, οι εξουσίες του κράτους. Συγκεκριμένα,το «έδαφος» αποτελείται από τη χερσαία εδαφική περιοχή, τα θαλάσσια εσωτερικά ύδατα και την αιγιαλίτιδα ζώνη, καθώς και από τον υπερκείμενο του χερσαίου και θαλασσίου εδάφους εναέριο χώρο. Το «Σύνταγμα» της Asgardia ορίζει ότι -από νομική άποψη- πρόκειται για ένα ψηφιακό έθνος με πολίτες-κατοίκους στην Γη, αλλά στο άμεσο μέλλον θα επιτευχθεί η δημιουργία αποικιών και σε άλλους πλανήτες. Ωστόσο, ο ισχύων ορισμός του εδάφους δεν περιλαμβάνει, μέχρι στιγμής, τους δορυφόρους, ακόμα κι αν δεχτούμε ότι ο δορυφόρος έχει «οιονεί» έδαφος.

Ως προς τα τρία προαναφερθέντα στοιχεία έχει ασκηθεί έντονη κριτική, κυρίως ως προς την έλλειψη μονιμότητας του πληθυσμού – ο οποίος, άλλωστε, δεν βρίσκεται συγκεντρωμένος σε μία συγκεκριμένη περιοχή, αλλά αποτελείται από πολίτες εγκατεστημένους σε διαφορετικά τμήματα του πλανήτη. Επιπρόσθετα, αμφισβητείται το κατά πόσον ο δορυφόρος, ως τεχνητό έδαφος, εντάσσεται στην κλασσική έννοια της εδαφικής επικράτειας, όπως αυτή ορίζεται στο διεθνές δίκαιο. Πάντως, ακόμα και αν δεχθούμε ότι οι τρεις αυτές προϋποθέσεις πληρούνται, το πιο κρίσιμο στοιχείο για την επίσημη δημιουργία και ένταξη της Asgardia στον ΟΗΕ είναι η αναγνώρισή της από τον εν λόγω οργανισμό. Για να επιτευχθεί αυτό, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ πρέπει πρώτα να εγκρίνει την αίτησή της και, εν συνεχεία, η αποδοχή της να γίνει δεκτή από τα 2/3 των μελών της Γενικής Συνέλευσης.

Ωστόσο, ακόμα και αν τελικώς αναγνωριστεί ως ανεξάρτητο κράτος, οι ιδρυτές της θα αντιμετωπίσουν νομικά εμπόδια στην περίπτωση που δημιουργήσουν αποικίες σε άλλους πλανήτες, προβάλλοντας κυριαρχικά δικαιώματα εφ’ αυτών. Το ισχύον διεθνές διαστημικό δίκαιο απαγορεύει στα κράτη να προβούν σε εδαφικές διεκδικήσεις ουράνιων σωμάτων, προβάλλοντας αξιώσεις κυριαρχίας, χρήσης ή κατοχής τους. Τουναντίον, οι πλανήτες, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών τους πόρων, έχουν αναγνωριστεί ως «Κοινή Κληρονομιά της Ανθρωπότητας». Για τον λόγο αυτό, οι ιδρυτές της Asgardia επιδιώκουν τη συνεργασία με κράτη μη-μέλη των σχετικών διεθνών συμβάσεων, με την ελπίδα να παρακάμψουν τους περιορισμούς αυτούς· πρόκειται, δε, να υποβάλουν και αίτηση για ένταξη στον ΟΗΕ το 2018.

Πάντως, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας έχει ήδη επικυρωθεί το «Σύνταγμά» της και έχουν επιλεγεί τα εμβλήματά της, η σημαία της και ο εθνικός της ύμνος. Παράλληλα, η Asgardia υιοθέτησε το δικό της ημερολόγιο, ένα 13μηνο σύστημα με έναν επιπλέον μήνα που ονομάζεται Asgard, και τοποθετείται μεταξύ Ιουνίου και Ιουλίου.

«Κιβωτοί» προσωπικών δεδομένων στο διάστημα: το πρώτο βήμα δημιουργίας ενός έθνους διαστημικών πειρατών;

Σκεφτείτε τη φωτογραφία της μικρής σας γάτας ή του γείτονά σας, της μητέρας σας, ή μίας οποιασδήποτε προσωπικής σας στιγμής να πλανάται στο διάστημα για όσο χρόνο υπάρχει η Asgardia. Αν και ο δορυφόρος Asgardia-1 θα παραμείνει σε τροχιά γύρω από τη Γη για πέντε χρόνια προτού καταστραφεί, σύμφωνα με τον Ashurbeyli, τα δεδομένα των πολιτών θα αντιγραφούν σε μελλοντικούς δορυφόρους.

Βεβαίως, με αυτό τον τρόπο προσφέρεται μεγαλύτερη προστασία των προσωπικών μας δεδομένων έναντι του κρατικού ελέγχου. Από την άλλη πλευρά, όμως, η κατάσχεση πειρατικών έργων στο διάστημα θα αποδειχθεί δυσχερής, εφόσον το «Σύνταγμά» της επιτρέπει τη δημιουργία δικών της νόμων, οι οποίοι ενδέχεται να διαφέρουν σημαντικά από τους αντίστοιχους επίγειους περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Εν ολίγοις, οι «πολίτες» της θα μπορούσαν να οικοδομήσουν ένα έθνος «πειρατών του διαστήματος», αποθηκεύοντας παρανόμως αποκτηθέν υλικό σε δορυφόρους της Asgardia, προστατεύοντάς το, κατ’ αυτόν τον τρόπο, από τους επίγειους νόμους.

Βέβαια, βάσει του άρθρου VIII της Συνθήκης για το Διάστημα, τα κράτη-μέλη της εν λόγω συνθήκης οφείλουν να παράσχουν εξουσιοδότηση και να ασκούν συνεχή εποπτεία στις διαστημικές δραστηριότητες των μη-κυβερνητικών οντοτήτων που υπάγονται στη δικαιοδοσία τους. Συνεπώς, δεδομένου ότι το Asgardia-1 εκτοξεύθηκε από τη NASA, η αμερικανική κυβέρνηση θα είναι νομικά υπεύθυνη για την τυχόν αποθήκευση παράνομου υλικού κατά τρόπον αντίθετο στο αμερικανικό και διεθνές δίκαιο. Τουλάχιστον αυτή είναι η θεωρία. Στην πράξη, η Συνθήκη για τον Διάστημα δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ με αυτόν τον τρόπο, δεδομένου ότι πρόκειται για μία συνθήκη που αντανακλά τις προτεραιότητες της δεκαετίας του ’60, όπως ήταν η απαγόρευση χρήσης πυρηνικών όπλων στο διάστημα. Η ιδέα δημιουργίας διαστημικών «κιβωτών» δεδομένων δεν βρισκόταν τότε στην ατζέντα.

Το ζήτημα περιπλέκεται στην περίπτωση που οι ιδρυτές της Asgardia επιλέξουν ως κράτος-εκτόξευσης των μελλοντικών της δορυφόρων ένα κράτος μη-μέλος της Συνθήκης για το Διάστημα. Στην περίπτωση αυτή, οι δραστηριότητές της στο διάστημα θα υπόκεινται σε χαλαρότερους νόμους, εφόσον οι περιορισμοί των διεθνών συνθηκών ισχύουν μόνο για τα κράτη-μέλη σε αυτές. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να προκαλέσει τη δημιουργία μίας διαστημικής «Άγριας Δύσης». Αυτό το σενάριο, βέβαια, ίσως είναι απλώς ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αφού οποιαδήποτε χώρα αποφασίσει να εμπλακεί σε διαστημικές δραστηριότητες θα αντιμετωπίσει τεράστια πίεση από τη διεθνή κοινότητα για να υπογράψει και τις σχετικές συνθήκες.

Προηγούμενη προσπάθεια κατασκευής τέτοιων κιβωτών αποτελούσε και η δημιουργία του HavenCo, ενός «καταφυγίου» δεδομένων τα οποία ήταν παράνομα σε άλλες χώρες, όπως είναι ιστότοποι τυχερών παιχνιδιών ή μυστικά εταιρικά αρχεία. Το HavenCo λειτουργούσε από το Sealand, ένα μη αναγνωρισμένο μικροέθνος που στεγάζεται σε εγκαταστάσεις του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά τελικώς τέθηκε εκτός λειτουργίας το 2008 λόγω νομικών και οικονομικών δυσκολιών.

13 από τα 196 κράτη με πρόσβαση στο διάστημα: μήπως ήρθε η ώρα για αλλαγή;

2017: Βρισκόμαστε σε μία εποχή έξαρσης της τεχνολογίας και των επιστημών. Και όμως, μόλις 13 κράτη, συμπεριλαμβανομένου ενός περιφερειακού οργανισμού (της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Διαστήματος), έχουν εκτοξεύσει δορυφόρους. Οι υπάρχουσες διαστημικές υπηρεσίες αντιπροσωπεύουν μόνο τα συμφέροντα των κρατών τους· η, δε, πλειονότητα των χωρών δεν έχει καν πρόσβαση στο διάστημα. Συνεπώς, η δημιουργία της Asgardia στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, και στην ιδέα διευκόλυνσης της πρόσβασης στο διάστημα από τα λιγότερο αναπτυγμένα κράτη.

Η εμπλοκή περισσοτέρων κρατών σε διαστημικές δραστηριότητες θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως κίνητρο για μία συνεργασία σε παγκόσμιο επίπεδο, με σκοπό την προστασία του πλανήτη από κινδύνους όπως αστεροειδείς, κομήτες, αλλαγές στο κλίμα που οφείλονται σε τεχνογενικούς παράγοντες κλπ. Και ενώ σε κάποιους η απειλή της ανθρώπινης ζωής από τέτοιους παράγοντες μπορεί να φαίνεται υπερβολική, ο αντίκτυπος του μετεωρίτη Chelyabinsk -που συνετρίβη σε μία μεγάλη ρωσική πόλη το 2013, τραυματίζοντας 1100 άτομα και καταστρέφοντας 4000 κτίρια- επιβεβαιώνει τις υπάρχουσες ανησυχίες.

Εκ νομικής πλευράς, η ίδρυσή της αποσκοπεί και στην αναθεώρηση του ισχύοντος διεθνούς διαστημικού δικαίου, έτσι ώστε να ανταποκριθεί στις προκλήσεις και ανάγκες του 21ου αιώνα. Πράγματι, η Συνθήκη για το Διάστημα, ένα από τα σημαντικότερα νομοθετήματα του δικαίου του διαστήματος, συμπληρώνει φέτος 50 χρόνια από την υπογραφή της, αδυνατώντας, όμως, να επιλύσει όλα τα ζητήματα που έχουν ανακύψει στο πέρασμα των χρόνων.

Πηγές:

  1. Asgardia NGO (2017). Asgardia-The Space Kingdom. https://asgardia.space/en/
  2. Baslar, K. (1998). The Concept of the Common Heritage of Mankind in International Law. Martinus Nijhoff Publishers.
  3. Clery, D. (2017). Space oddity: Group claims to have created nation in space. http://www.sciencemag.org/news/2016/10/space-oddity-group-claims-have-created-nation-space
  4. Coppinger, R. (2017). Far-Out Nation: Hopeful Space-Based Country Asgardia to Launch Satellite. https://www.space.com/37222-space-nation-asgardia-first-satellite-launch.html
  5. Högger, D. (2015). The Recognition of States. LIT.
  6. Jakhu, R. and Pelton, J. (2017). Global Space Governance: An International Study. Springer.
  7. Jakhu, R. and Dempsey, S. (2017). Routledge Handbook of Space Law. Routledge.
  8. Klieger, P. (2012). The Microstates of Europe: Designer Nations in a Post-Modern World. Lexington Books.
  9. Mosher, D. (2017). Space Kingdom Asgardia Says It’s the First Nation with All of Its Territory in Orbit. https://futurism.com/space-kingdom-asgardia-first-nation-territory-orbit/
  10. Pavkovic, A. and Radan, P. (2016). Creating New States: Theory and Practice of Secession. Routledge.
  11. Van Traa-Engelman, L. (1993). Commercial Utilization of Outer Space: Law and Practice. Martinus Nijhoff Publishers.
  12. W. White, G. (2007). Nation, State, and Territory: Origins, Evolutions, and Relationships. Volume 1 , Rowman & Littlefield Publishers.
Έχει περάσει αρκετός χρόνος (10 μήνες) από τη δημοσίευση αυτού του άρθρου. Παρακαλούμε συνεχίστε στην ανάγνωσή του έχοντας υπόψη την ημερομηνία δημοσίευσης.

Tagged under:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

Pin It on Pinterest