Επετειακό

Τα Δωδεκάνησα ήταν το τελευταίο κομμάτι ελληνικής γης που απελευθερώθηκε από ξένη κατοχή. Μετά το ιταλο-τουρκικό πρωτόκολλο του 1932, τα νησιά περνούν στον έλεγχο του ιταλικού βασιλείου. Εκεί θα τα βρει και η αυγή του Β’ ΠΠ.

Το 1940, η ιταλική αεροπορία πραγματοποιεί προσβολές κατά πλοίων του Βασιλικού Ναυτικού (Β.Ν), χωρίς όμως επιτυχία. Με την έκρηξη του πολέμου, οι επιδρομές αυτές αυξάνονται. Το Β.Ν, ήδη από το 1938, είχε καταστρώσει σχέδιο απελευθέρωσης των νησιών. Δυστυχώς, ουδέποτε μπόρεσε να το υλοποιήσει, καθώς τα Δωδεκάνησα αποτελούσαν δέλεαρ της Αγγλίας προς την Τουρκία προκειμένου να μπει στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων. Τα δίκαια του ελληνισμού θα θυσιάζονταν στον βωμό των συμφερόντων των μεγάλων.

Όλα αλλάζουν, όμως, μετά την συνθηκολόγηση της Ιταλίας το 1943. Οι σύμμαχοι αποφασίζουν την κατάληψη των νήσων. Όλα τα νησιά περνούν υπό συμμαχικό έλεγχο. Oι εκεί ιταλικές δυνάμεις, αν και δηλώνουν πως θα συμπράξουν, αμφιταλαντεύονται. Οι Γερμανοί εκμεταλλεύονται την κατάσταση και καταλαμβάνουν Ρόδο και Κω.

Το Α/Τ ΒΑΣ. ΟΛΓΑ και το HMS INTREPID ενώ δέχονται αεροπορική επίθεση στο Λακί Λέρου.

Το Α/Τ ΒΑΣ. ΟΛΓΑ και το HMS INTREPID ενώ δέχονται αεροπορική επίθεση στο Λακί Λέρου.

Η πρώτη επιτυχία δεν αργεί να έρθει. Στις 23/9 το Α/Τ ΒΑΣ. ΟΛΓΑ και 2 ακόμη αγγλικά πλοία, βυθίζουν γερμανική νηοπομπή ανοιχτά της Καρπάθου. Στις 26/9 το ΒΠ ΟΛΓΑ και το HMS INTREPID βρίσκονται στο Λακί Λέρου όπου δέχονται αιφνίδια επίθεση από 45 γερμανικά Ju 87. Η αεράμυνα (την είχαν αναλάβει οι Ιταλοί) υπήρξε ασυντόνιστη και σποραδική! Το INTREPID θα βληθεί πρώτο. Το ΟΛΓΑ θα δεχθεί 3 βόμβες και θα κοπεί στα δύο με απώλειες 72 νεκρούς, συμπεριλαβανομένου και του κυβερνήτη Μπλέσσα.

Οι επιζώντες, διασώζοντας την σημαία του πλοίου, θα περισυλλεχθούν από τους Ιταλούς. Στις 7/10 αεροπορική επιδρομή θα πραγματοποιηθεί κατά συμμαχικής νηοπομπής με απώλεια ενός Α/Τ. Στις 16/10 το Β.Π ΜΙΑΟΥΛΗΣ μαζί με το HMS HURSLEY θα πάρουν την ρεβάνς βυθίζοντας 6 γερμανικά πλοία στην Ψέριμο, θα αποφύγουν ολονύχτια αεροπορική επίθεση, θα βομβαρδίσουν οχυρωματικά έργα στην Ρόδο με επιτυχία στις 20 – 22/10 και θα επαναπλεύσουν στην Αλεξάνδρεια.

Όλα τα πλοία του στόλου συμμετέχουν στις επιχειρήσεις. Μεταφορά δυνάμεων, υλικού και ενισχύσεων, ανθυποβρυχιακές περιπολίες, συνοδεία νηοπομπών και προσβολές παράκτιων στόχων είναι μια καθημερινή ρουτίνα. Το πλοίο, όμως, που έγραψε ιστορία κατά τις επιχειρήσεις αυτές ήταν αναμφισβήτητα το Β.Π ΑΔΡΙΑΣ.

Στις 20/10/1943 ο κυβερνήτης, Αντιπλοίαρχος Τούμπας, ενημερώνεται από τον διοικητή Α/Τ Tοντ ότι το πλοίο του θα συμμετάσχει στις επιχειρήσεις. Πιθανότητες επιβίωσης; Λιγότερο από 20%! Το ίδιο βράδυ, το πλοίο θα αποπλεύσει από Αλεξάνδρεια μαζί με 3 βρετανικά Α/Τ. Εδώ ξεκινά και ο άθλος του. Στις 22/10 ανοιχτά της Καλύμνου χτυπά σε νάρκη, με αποτέλεσμα να αποκοπεί η πλώρη του. 21 νεκροί και 30 τραυματίες. Ο γιατρός Καποδίστριας πραγματοποιεί επιτυχείς (!) εγχειρίσεις με μόνα εργαλεία ένα ψαλίδι νυχιών και μια κολόνια! Το συνοδό HMS HURWORTH προτείνει εγκατάλειψη και αυτοβύθιση του λαβωμένου Α/Τ. Ο κυβερνήτης αρνείται. Λίγο αργότερα το HURWORTH πέφτει κι αυτό σε νάρκη και βυθίζεται αύτανδρο. Το ΑΔΡΙΑΣ προσαράζει στα μικρασιατικά παράλια, όπου ο μηχανικός Αράπης προβαίνει σε πρόχειρες επισκευές. Στις 1/12 αποπλέει, περνώντας κάτω από τη μύτη των Γερμανών, και καταπλέει στην Αλεξάνδρεια στις 6/12 (ανήμερα του Αγίου Νικολάου) αφού έχει πετύχει το ακατόρθωτο: να διανύσει 730 ν.μ (τα 380 σε εχθρικό έδαφος) χωρίς πλώρη! Εκεί επιφυλάσσεται αποθέωση στο » πλοίο που δεν ήθελε να πεθάνει ».

Το Α/Τ ΑΔΡΙΑΣ ενώ εισέρχεται στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας υπό τις επευφημίες των συμμαχικών πλοίων. Ενδεικτικό της σφοδρότητας της έκρηξης είναι ότι τα πυροβόλα της πλώρης βρίσκονται πάνω στην γέφυρα του πλοίου.

Το Α/Τ ΑΔΡΙΑΣ ενώ εισέρχεται στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας υπό τις επευφημίες των συμμαχικών πλοίων. Ενδεικτικό της σφοδρότητας της έκρηξης είναι ότι τα πυροβόλα της πλώρης βρίσκονται πάνω στην γέφυρα του πλοίου.

Οι επιχειρήσεις συνεχίστηκαν χωρίς ιδιαίτερα αποτελέσματα. Οι συμμαχικές απώλειες υπήρξαν μεγαλύτερες από τις αντίπαλες. Χρειάστηκε να περάσουν άλλα 4 χρόνια και πολλές διπλωματικές μάχες μέχρις ότου τα Δωδεκάνησα ενωθούν με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Tagged under:

Προπτυχιακός φοιτητής στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έντονο ενδιαφέρον για ιστορία, γεωπολιτική και θέματα στρατιωτικής φύσεως. Κατά κάποιους '' ένας σύγχρονος Πρώσσος ''. [email protected]

Website: https://powerpoltics.eu

   Ροή άρθρων Συντάκτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

X

Pin It on Pinterest

X
Share This