Επικίνδυνη τροπή στις σχέσεις Γερμανίας – Κίνας

Η τελευταία επίσκεψη του Υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας στην Κίνα έφερε στην επιφάνεια την ευρύτερη ανησυχία του Βερολίνου που, για την ακρίβεια, είχε αρχίσει να γίνεται εμφανής ήδη μετά την 9η επίσημη επίσκεψη της Καγκελαρίου Merkel στην Κίνα, τον Ιούνιο του 2016.

Όπως φαίνεται, το Πεκίνο άρχισε να αντιμετωπίζεται από το Βερολίνο περισσότερο ως “ένας σοβαρός παγκόσμιος ανταγωνιστής, παρά ως ένας οικονομικός συνεργάτης“. Ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών, Sigmar Gabriel, εξέφρασε ρητώς την ανησυχία της χώρας του για την περίπτωση που “μία κρατική εταιρεία επιθυμεί να συνδυάσει την εκμετάλλευση της τεχνολογίας με την γεωπολιτική επέκταση της δύναμης“. Αδιαμφισβήτητα πρόκειται για αρκετά αιχμηρές δηλώσεις, που έρχονται να ταρακουνήσουν τις σχέσεις των δύο χωρών.

Όμως, μήπως οι ανησυχίες του Gabriel έχουν λογικό υπόβαθρο;

Παρόλο που η “gorilla diplomacy” του Gabriel θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από έλλειψη επιδεξιότητας και λεπτότητας, και ίσως ως έκφραση του προστατευτισμού που έχει αρχίσει να διέπει την εξωτερική πολιτική της Γερμανίας απέναντι στην Κίνα, δεν ήταν και τόσο παράλογη όσον αφορά την ουσία.

Η στρατηγική των επενδύσεων της Κίνας στον δυτικό κόσμο είναι όντως προσανατολισμένη προς την απόκτηση τεχνογνωσίας, την οποία η Κίνα δεν μπορεί να αναπτύξει μόνη της. Ωστόσο, ο βαθύτερος κίνδυνος έγκειται στο γεγονός ότι, οι περισσότερες από τις επενδυτικές εταιρείες που αναζητούν αγορές στον δυτικό κόσμο απολαμάνουν εκτενή πολιτική και οικονομική υποστήριξη από το κινεζικό κράτος. Το γεγονός αυτό τους δίνει τη δυνατότητα να κάνουν ανταγωνιστικές προσφορές, και να επικρατούν άλλων με πολύ μεγαλύτερη ευκολία συγκριτικά με αντίστοιχες δυτικές εταιρείες.

Την ίδια στιγμή, υπάρχει μεγάλη έλλειψη αμοιβαιότητας ως προς την πρόσβαση στην αγορά. Ενώ οι Κινέζοι μπορούν να επενδύσουν σχεδόν ελεύθερα στις δυτικές αγορές, και να ιδρύσουν εταιρείες, οι κινεζικές Αρχές δεν επιτρέπουν την αγορά κινεζικών εταιρειών υψηλής τεχνολογίας από γερμανικές, ή άλλες δυτικές εταιρείες. Πιο συγκεκριμένα, οι γερμανικές εταιρείες αυτοκινήτων είναι υποχρεωμένες να εντάσσονται σε κοινές επιχειρήσεις ώστε να επενδύσουν στην αυτοκινητοβιομηχανία της Κίνας. Και δεν φτάνει μόνο αυτό αλλά, την ίδια στιγμή, δεν είναι σε θέση να διαλέξουν τον συνέταιρό τους οι ίδιες οι εταιρείες, ούτε τους επιτρέπεται να έχουν την πλειοψηφία των μετοχών. Επιπροσθέτως, κάποιοι κλάδοι της αγοράς -όπως η βιομηχανία οικονομικών υπηρεσιών, οι τηλεπικοινωνίες και τα ΜΜΕ- είναι εντελώς απρόσιτη ζώνη για τις δυτικές εταιρείες. Παράλληλα, άλλες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες προϋποθέτουν την προηγούμενη απόκτηση πιστοποιητικών μέσω περίπλοκων -και όχι τόσο αξιοκρατικών- διαδικασιών.

Τέλος, η συνεχής προσφορά φθηνού κινέζικου ατσαλιού και αλουμινίου στις δυτικές αγορές παραβιάζει καταφανώς τους κανόνες της αγοράς ως προς τον αθέμιτο ανταγωνισμό.

Θα έλεγε, λοιπόν, κανείς ότι χρειάζεται να διανυθεί πολύς δρόμος ακόμα για τη βελτίωση των Γερμανό-Κινεζικών επιχειρηματικών σχέσεων. Τα θετικά νέα είναι ότι καμία πλευρά δεν εμφανίζεται υπέρ της κλιμάκωσης της κατάστασης. Την παραπάνω θέση τόνισε εξάλλου και ο Γερμανός Υπουργός  Οικονομικών στο Asia-Pacific Conference στο Hong-Kong, με το οποίο και έκλεισε την επίσκεψή του στην Κίνα. Υπό αυτό το πρίσμα, ίσως θα μπορούσε να υποστηριχτεί ότι η επίσκεψη του Gabriel βοήθησε στο ξεκαθάρισμα του όλου κλίματος, και ίσως οδηγήσει σε μία πιο ενεργητική προσπάθεια και από τις δύο πλευρές στην συμφιλίωση των οικονομικών τους διαφορών.

Στην Γερμανία, η επίσκεψη του Gabriel θεωρήθηκε μερικώς επιτυχία. Για την ακρίβεια, επιδοκιμάστηκε σαν κάποιος που υπέδειξε “κουράγιο” και “σθένος” κατά την διαπραγμάτευση της Γερμανίας με τον πιο περίφημο εμπορικό της συνεργάτη. Αυτό που εκτιμήθηκε, επίσης, από την γερμανική κοινή γνώμη, ήταν η επιμονή του Gabriel να συναντηθεί με υπερασπιστές και δικηγόρους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και άλλων διανοουμένων κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του.

Ωστόσο, εκείνο που δεν συζητήθηκε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κατά τη διάρκεια και μετά την επίσκεψη του Gabriel ήταν η μακροπρόθεσμη στρατηγική της Γερμανίας ως προς το πώς θα διαχειριστεί την Κίνα στο μέλλον. Στην πραγματικότητα, η Κίνα ακόμα συνιστά μία τεράστια αγορά για τα γερμανικά προϊόντα υψηλής τεχνολογίας. Σύντομα, μάλιστα, η Κίνα θα κατασκευάζει τεράστιες ποσότητες τέτοιων καινοτόμων προϊόντων μόνη της, όπως πολυτελή αυτοκίνητα, φάρμακα ή εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας. Οπότε, καλές οι αναφορές από τα ΜΜΕ σε συναντήσεις και σε συζητήσεις οι οποίες διεξήχθησαν με φιλικό ή πιο εχθρικό τόνο, όμως, ταυτόχρονα, αποσπούν την προσοχή από τα ζωτικής σημασίας σημεία που αφορούν τις Γερμανό-Κινεζικές σχέσεις.

Πηγές:

  1. Carrel, P. (2016). ‘Germany’s Gabriel, in Beijing, squares up to China over trade policy’. Reuters. Available at: http://www.reuters.com/article/us-germany-china-idUSKBN12W37Q (Accessed 19 Nov. 2016).
  2. (2016). ‘German Minister Ups Rhetoric Against Takeovers Ahead of China Trip’. Available at: http://fortune.com/2016/10/29/germany-china-tech-takeover/ (Accessed 19 Nov. 2016).
  3. Larres, K. (2016). ‘China and Germany: The Honeymoon Is Over’. The Diplomat. Available at: http://thediplomat.com/2016/11/china-and-gemany-the-honeymoon-is-over/ (Accessed 19 Nov. 2016).
  4. Financial Times. (2016). ‘Chinese snub of minister highlights tensions with Germany’. Available at: https://www.ft.com/content/4ab7e9fa-a1c1-11e6-82c3-4351ce86813f (Accessed 19 Nov. 2016).

Tagged under:

Είμαι προπτυχιακή φοιτήτρια στο τμήμα της Νομικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Παν/μιου Αθηνών και παράλληλα κάνω Minor πάνω στις διεθνείς σχέσεις στο DEREE. Έχω συμμετάσχει στον 7th International Air Law Moot Court Competition καθώς και σε πολυάριθμες προσομοιώσεις των Ηνωμένων Εθνών. Υπήρξα ασκούμενη στο Υπουργείου Εξωτερικών και στόχος μου είναι η ενεργή συμμετοχή στο διεθνές προσκήνιο.

Website: https://powerpoltics.eu

   Ροή άρθρων Συντάκτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

Pin It on Pinterest