Η ενσωμάτωση των προσφύγων στον ελλαδικό χώρο (Μέρος Β’)

Αυτό το άρθρο είναι το 2ο μέρος από τα 2 με τίτλο: Ελλάδα και πρόσφυγες: Η ενσωμάτωση τους στην ελληνική κοινωνία

Στο πρώτο μέρος του άρθρου «Η ενσωμάτωση των προσφύγων στον ελλαδικό χώρο»  αναδείχθηκε η σημασία της ένταξης των προσφύγων στο οικονομικό πλαίσιο της χώρας. Αφετηρία ήταν η ο χρόνος,  ο χώρος  και οι λόγοι κατά τους οποίους δημιουργήθηκαν οι προσφυγικές ροές προς τις χώρες της Δύσης, ενώ ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στα δυο τελευταία χρόνια (2015-2016) κατά τα οποία, τα ποσοστά των προσφυγικών ροών αυξήθηκαν κατακόρυφα.

Εν συνεχεία, αναλύθηκε τι προβλέπουν τα ευρωπαϊκά κείμενα για τη μετανάστευση και τη μετεγκατάσταση των προσφύγων, όσο και η συμφωνία, η οποία έλαβε χώρα μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας στις 20 Μαρτίου 2016. Κύριος προβληματισμός του άρθρου, ωστόσο, ήταν το τι θα απογίνουν αυτά τα κύματα προσφύγων, καθώς και το αν και πώς θα μπορούσαν να ενσωματωθούν στη κοινωνία στην οποία εισέρχονται, και στη προκειμένη περίπτωση στην ελληνική. Και καθώς η ενσωμάτωση δεν λαμβάνει χώρα μόνο σε ένα πεδίο, σε αυτό του οικονομικού, στο παρόν άρθρο θα αναλυθούν και άλλα ζητήματα που πιθανότατα προβληματίζουν.

prosfyges-3-1

Ίσως τα κυριότερα ζητήματα που εγείρονται είναι το πώς θα καταφέρουν να ενσωματωθούν σε κοινωνικό και πολιτισμικό επίπεδο σε περίπτωση που αποφασιστεί η εγκατάσταση  των πληθυσμών αυτών ή ακόμη και ενός μέρος τους, στον ελλαδικό χώρο, καθώς τα πράγματα είναι ακόμη ρευστά και οι τελικές αποφάσεις δεν έχουν παρθεί.

Η ενσωμάτωση σε κοινωνικό επίπεδο

Η κοινωνική ένταξη αποτελεί ένας σημαντικός προβληματισμός. Γιατί; Ίσως, γιατί, εγείρει ερωτήματα σχετικά με το πώς θα καταφέρουν οι άνθρωποι αυτοί να συνάψουν φιλικές σχέσεις, να συμμετάσχουν στα κοινά, ή ακόμα και σε οργανώσεις, όταν το τέρας του ρατσισμού μεγαλώνει και διαποτίζει τις σχέσεις που δημιουργούνται εντός του κοινωνικού ιστού;

 

 

Ο ρατσισμός και η ξενοφοβία, είναι δυο φαινόμενα τωναρχείο λήψης (1) οποίων η επιρροή δεν γίνεται αισθητή μόνο στην ελληνική επικράτεια, αλλά και στον υπόλοιπο ευρωπαϊκό χώρο, αφού τα τελευταία χρόνια είναι μαζική η αύξηση των ακροδεξιών κομμάτων, όπως για παράδειγμα στη Γαλλία με το «Εθνικό Μέτωπο», του οποίου ηγείτο η Μαρίν Λε Πέν. Η έξαρση ρατσιστικών και ξενοφοβικών φαινομένων, είναι μια σημαντική αιτία, εξαιτίας της οποίας, η εκάστοτε κοινωνία αρνείται να γίνει σύμμαχων των προσφυγικών ροών και αρωγός για την ένταξη τους στην νέα κοινωνία, ύστερα από την επιβίωση από ένα καθεστώς πολέμου. Αυτό βέβαια έχει αντίκτυπο και στη μειωμένη διάθεση για τη σύναψη φιλικών ή ακόμη και οικογενειακών σχέσεων. Και είναι κάτι που δεν συναντάται μόνο σε μεγάλες ηλικίες, αλλά ακόμη και σε μικρά παιδιά.

Συνέχεια της αλυσίδας είναι και η μειωμένη συμμετοχή τους στα κοινά, ακόμα και συμμετοχή σε διάφορες οργανώσεις. Οι διακρίσεις που υφίστανται αποτελούν τροχοπέδη για τη κοινωνικοποίηση τους, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται, εντός του κοινωνικού ιστού, άλλες κοινωνικές ομάδες, οδηγώντας στην οπισθοδρόμηση της κοινωνίας.

Η ενσωμάτωση σε πολιτισμικό επίπεδο

Το επίπεδο αυτό, του πολιτισμού, σχετίζεται -κατά κύριο λόγο- με το σύστημα αξιών της κοινωνίας, τη θρησκεία, τους τρόπους ψυχαγωγίας, τη γνώση και τη χρήση της γλώσσας της χώρας υποδοχής, αλλά και τις διεθνοτικές σχέσεις μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ.

prosfyges

Αποτελεί το πιο πολύπλοκο επίπεδο, αφού είναι αυτό που κρίνει το κατά πόσο ο προσφυγικός πληθυσμός μπορεί να ενταχθεί στη νέα κουλτούρα, ή οποία μπορεί να είναι και εντελώς ξένη προς τη δική του. Μεγάλους προβληματισμούς, ωστόσο, δημιουργεί ειδικά το ζήτημα της θρησκείας, αφού είναι ένας σημαντικός πυλώνας, ο οποίος χαρακτηρίζει τη πολιτισμική δομή της κάθε χώρας και βάσει του οποίου τα άτομα δομούν τις αξίες και το χαρακτήρα τους. Όταν δυο θρησκείες είναι εκ δια μέτρου αντίθετες μεταξύ τους, απαραίτητη προϋπόθεση είναι και οι δύο πλευρές να κάνουν αμοιβαία βήματα προς την ομαλότερη συνύπαρξή τους, με γνώμονα το σεβασμό στη διαφορετικότητα και το δικαίωμα της άσκησης των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων. Σαφώς, όμως, είναι αναγκαία και η διάθεση από τους εκάστοτε αλλοεθνείς πληθυσμούς, ώστε να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα που ανοίγεται μπροστά τους και στις αξίες της νέας κοινωνίας, για την επίτευξη της ομαλότερης συμβίωσης τους.

Το ζητούμενο δεν είναι ο πρόσφυγας να παραιτηθεί από την ταυτότητα, τις αξίες και τις συνήθειες του. Το ζητούμενο είναι να γίνουν βήματα, ώστε ναι μεν να διατηρήσει την ταυτότητα του, αλλά να μπορέσει δε να προσαρμοστεί και στις νέες συνθήκες. Αυτό βέβαια είναι κάτι που μπορεί να υλοποιηθεί μέσω της υιοθέτησης των νέων αξιών, της εκμάθηση και τη χρήση της γλώσσας, τη μόδα, της τέχνες, ακόμη και την εθνική κουζίνα. Όλα αυτά είναι τα πρώτα βήματα, για την προσαρμογή του και στο διεθνές περιβάλλον και σκηνικό, αφού δέχεται επιδράσεις και από αυτό και πλέον ζει μέσα σε αυτό.

2016-02-24T104453Z_1235196869_GF10000321118_RTRMADP_3_EUROPE-MIGRANTS-GREECE

Προφανώς και όλα τα παραπάνω, προϋποθέτουν την αποδοχή της αίτησης ασύλου. Μέχρι τότε κανείς δε μπορεί να γνωρίζει το μέλλον αυτών των ανθρώπων, ενώ προκύπτουν διάφορα σενάρια, τόσο για τη μετεγκατάστηση τους, την επαναπροώθηση τους ή και την απέλαση τους στις χώρες καταγωγής, αν δεν πληρούνται τα απαραίτητα προαπαιτούμενα.

Αργότερα, σειρά έχει η στέγαση τους, καθώς και η πρόσβαση τους στο τομέα της υγείας και της πρόνοιας και αργότερα, για τα παιδιά, στο εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά και τη πρόσβαση στην αγορά εργασίας και, τέλος, την υπηκοότητα.

Μέχρι και σήμερα, δεν υπάρχει συγκεκριμένη πολιτική που να έχει υιοθετηθεί από την Ελλάδα, ή την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ενσωμάτωση των προσφύγων. Αυτό συμβαίνει, διότι ακόμη η κατάσταση είναι ρευστή. Αυτό σημαίνει πως, μέχρι και σήμερα, το ζήτημα για τα βήματα προς τη διευθέτηση του είναι υπό συζήτηση, εφόσον κανείς δεν έχει έρθει αντιμέτωπος στο παρελθόν με μια παρόμοια ανθρωπιστική κρίση.

 

Μέσα, λοιπόν, στις τρέχουσες εξελίξεις, το εκάστοτε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δέχεται προσφυγικούς πληθυσμούς, καλείται, μεταξύ άλλων, να αντιμετωπίσει και ένα ακόμη ζήτημα, αφού με τη σειρά τους επωμίζεται ένα βάρος. Ίσως είναι πολύ νωρίς ακόμη να γίνεται λόγος για ενσωμάτωση, ίσως και η ενσωμάτωση να μην αποτελεί για κάποιους ακόμη και λύση. Δεδομένο, όμως, είναι πως η ανθρωπιστική κρίση έχει πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις, απ’ότι θα μπορούσε κάποιος να προβλέψει και για αυτό η επίλυση του ζητήματος γίνεται ακόμη πιο επιτακτική.

Πλοήγηση στις σειρές<< Ελλάδα και πρόσφυγες: Η ενσωμάτωσή τους στην ελληνική κοινωνία (Α’ μέρος).

Tagged under:

Φοιτήτρια στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης, του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδίκευση στο τομέα της Πολιτικής Ανάλυσης . [email protected]

Website: https://powerpolitics.eu

   Ροή άρθρων Συντάκτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

X

Pin It on Pinterest

X
Share This