Η «Ματωμένη» Ιρλανδία του 72′

 

Πριν από περίπου τέσσερις δεκαετίες, έλαβε χώρα στο Ντέρρυ της Βόρειας Ιρλανδίας μία-αρχικά-ειρηνική διαδήλωση, της οποίας η κατάληξη ήταν έ
να αιματηρό συμβάν, γνωστό στην ιστορία ως «Ματωμένη Κυριακή».

Στην ειρηνική καθ’όλα πορεία της 30ης Ιανουαρίου 1972 που οργανώθηκε για την κατάσταση που επικρατούσε σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στην περιοχή Μπόγκασαιντ συμμετείχαν 10.000 καθολικοί. Οι διαδηλωτές αιτούνταν την αποχώρηση των Βρετανών από τη Βόρεια Ιρλανδία και την ένωση της με τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.H διαμαρτυρία αυτή ,όμως,

δεν εξελίχθηκε όπως αρχείο λήψηςαναμενόταν, δηλαδή με την άμεση και ομαλή αποδοχή των αιτημάτων από τις αρχές. Εκείνη τη μέρα 26 άτομα πυροβολήθηκαν από τα μέλη του πρώτου Τάγματος του Βρετανικού Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών, του οποίου υπεύθυνοι ήταν ο Συνταγματάρχης Ντέρεκ  Ουίλφορντ και ο υποδιοικητής Μάικλ Τζάκσον. Από τα προαναφερθέντα άτομα 13-εκ των οποίων τα 6 ήταν ανήλικοι- πέθαναν ακαριαία αφήνοντας τη τελευταία τους πνοή, υπερασπιζόμενοι και μαχόμενοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ίσως να αποτελεί ειρωνεία αυτό το γεγονός, καθώς δολοφονήθηκαν γι’αυτή τους τη «μάχη» . Δύο άτομα τραυματίστηκαν από οχήματα του στρατού.

Πολλοί ακόμα διαδηλωτές πυροβολήθηκαν πισώπλατα, τρέχοντας  να αποφύγουν τα επελαύνοντα τεθωρακισμένα οχήματα των Βρετανών.

Η διεθνής κατακραυγή, που ξέσπασε, ανάγκασε τη Συντηρητική κυβέρνηση του Έντουαρτ Χηθ να προχωρήσει σε έρευνα του αιματηρού συμβάντος. Ο αρχιδικαστής Γουάιτζερι, που επελήφθη της υποθέσεως, δεν απέδωσε ευθύνες στους στρατιώτες δεχόμενος τον ισχυρισμό τους ότι πυροβολήθηκαν πρώτοι από κάποιους διαδηλωτές και έτσι αναγκάστηκαν να εξαπολύσουν πυρ ώστε να αυτοπροστατευθούν.

Το περιστατικό επανήλθε στην επικαιρότητα το 1998, όταν ο τότε πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας, Τόνι Μπλέρ, ανέθεσε στον πρώην δικαστή του Ανώτατου Δικαστηριόυ , Λόρδου Σεβίλ του Νιουντιγκέιτ να επανεξετάσει την υπόθεση.

Χρόνια αμέτρητων ακροάσεων και εκατοντάδων μαρτυριών έχουν αποτύχει να προσκομίσουν πειστικά στοιχεία που να στηρίζουν τους ισχυρισμούς ότι όσοι βρήκαν το θάνατο ήταν ένοπλοι. Οι αρχές, εντούτοις, είχαν ήδη παραδεχτεί από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 ότι όσοι δέχτηκαν τα πυρά της Μονάδας Αλεξιπτωτιστών δεν ήταν ένοπλοι και δεν έφεραν βόμβες.

38 χρόνια αργότερα, στις 15 Ιουνίου 2010, δημοσιεύεται το επίσημο πόρισμα για τα γεγονότα της Ματωμένης Κυριακής μετά από μακρόχρονη και ενδελεχή έρευνα. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή δεν δόθηκε καμία προειδοποίηση στους πολίτες πριν την έναρξη των πυροβολισμών και σίγουρα κανένας  στρατιώτης δεν εξαπέλυσε πυρ σαν απάντηση σε επιθέσεις βομβιστών και ανθρώπων που έριχναν πέτρες. Ορισμένοι από αυτούς που έχασαν τη ζωή τους  και τους τραυματίες έφευγαν ή βοηθούσαν εκείνους που είχαν τραυματιστεί προηγουμένως. Αυτό ,όμως, είχα ως αποτέλεσμα το δικό τους τραυματισμο ή θάνατο. Αποδείχτηκε ότι κανένας διαδηλωτής  δεν αποτελούσε απειλή ή οι ενέργειες του

ήταν τέτοιες, ώστε να δικαιολογούσαν πυροβολισμούς.

Τα γεγονότα της Ματωμένης Κυριακής δεν ήταν δικαιολογημένα

διότι ορισμένα μέλη των βρετανικών ένοπλων δυνάμεων ενήργησαν εσφαλμένα.

Tο επίσημο πόρισμα διέψευσε τους ισχυρισμούς ορισμένων στρατιωτών των βρετανικών ένοπλων δυνάμεων. Η Βρετανική κυβέρνηση αναγνώρισε το λάθος της σχετικά με τα γεγονότα της Ματωμένης Κυριακής και ζήτησε επίσημα συγνώμη μέσω του ίδιου του πρωθυπουργού, Ντέιβιντ Κάμερον.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

Pin It on Pinterest