Η Συριακή Κρίση Τελείωσε

Ι. Στις αρχές Φεβρουαρίου του 2017 ο Συριακός Στρατός εξαπολύει επίθεση, μεγάλης κινητοποίησης και βεληνεκούς, προς τη συριακή Έρημο, με στόχο την ανακατάληψη της ιστορικής πόλης Παλμύρα από το «Ισλαμικό Κράτος». Η πολύπαθη πόλη έχει απολεσθεί και ανακαταληφθεί τέσσερις φορές την τελευταία διετία, ενώ, παράλληλα, οι καταστροφές που έχουν προκληθεί, τόσο στη μοντέρνα όσο και την αρχαιολογική της κληρονομιά, χαρακτηρίζονται αποκαρδιωτικές. Οι επιχειρήσεις για την ανακατάληψη της πόλης δεν υποστηρίζονται πλέον από ρωσικές «μπότες», αλλά από ρωσικής εκπαίδευσης συριακά Τάγματα Ειδικών Δυνάμεων. Η αεροπορική κάλυψη προέρχεται, ως συνήθως, από τις αεροπορίες των δύο κρατών. Ωστόσο, αυτή τη φορά, πλήγματα στις -οχυρωμένες μεν, υποχωρούσες δε- δυνάμεις των μαχητών του «Ισλαμικού Κράτους» προκαλούνται απευθείας από την Αεροπορία των ΗΠΑ.

Εν ολίγοις, η Αμερικανική Αεροπορία υποστηρίζει τις συριακές και ρωσικές δυνάμεις στην επέκταση της ζώνης ελέγχου τους, δημιουργώντας μία κατάσταση η οποία, στην περίπτωση προεδρίας Obama – Clinton, θα φάνταζε περισσότερο ως εμπύρετο παραλήρημα, παρά ως τελεσθέν γεγονός.

ΙΙ. Στα τέλη Φεβρουαρίου του 2017, η -υπό τουρκική αιγίδα- επιχείριση «Ασπίδα του Ευφράτη» καταλαμβάνει, έπειτα από μακρόχρονη και καταστροφική μάχη φθοράς, τη σημαντική πόλη al Bab στη Βόρεια Συρία. Ταυτόχρονα, ο Συριακός Στρατός κινείται ταχύτατα, ανακόπτοντας τη διέξοδο της «Ασπίδας» προς το Νότο, μετά την ένωσή του με τις κουρδικές -μη συμμαχικές, αλλά όχι εχθρικές- δυνάμεις. Ο μόνος δρόμος για την τουρκική επίθεση προς το Νότο περνάει, πλέον, είτε με απευθείας σύγκρουση με το καθεστώς Assad, είτε με απευθείας σύγκρουση με τις Ομάδες Αυτοάμυνας των Κούρδων.

Η πρώτη περίπτωση θα συνιστούσε μία άμεση επίθεση κατά της Ρωσίας, καθώς είναι γνωστό ότι ο Συριακός Στρατός συνοδεύεται από Ρώσους «Συμβούλους», ενώ, παράλληλα, το καθεστώς απολαμβάνει την πλήρη στήριξη της σλαβικής χώρας. Η δεύτερη περίπτωση θα συνιστούσε μία άμεση επίθεση κατά των ΗΠΑ, των οποίων οι Ειδικές Δυνάμεις συνοδεύουν τις κουρδικές πολιτοφυλακές στον αγώνα κατά του «Ισλαμικού Κράτους».

ΙΙΙ. Στις 4 Μαρτίου 2017, ο Συριακός Στρατός -υποστηριζόμενος από τη Ρωσία- εισέρχεται  ως «ειρηνευτική αποστολή» σε εδάφη ελεγχόμενα από τους -αμερικανικής υποστήριξης- Κούρδους, ώστε να τους προστατεύσει από το ενδεχόμενο σύγκρουσης με τουρκικές δυνάμεις. Την εν λόγω επιχείρηση οδηγούν, πασίδηλα, Ρώσοι στρατιωτικοί αστυνομικοί, ενώ οι Αμερικανικές Ειδικές Δυνάμεις καλύπτουν τα βόρεια νώτα του μετώπου.

Συνεπώς, η τουρκική εισχώρηση σε συριακό έδαφος έχει ανακοπεί με περίτεχνο και διπλωματικό τρόπο, δίχως αιματοχυσία, εν μέσω αγαστής ρωσικής, συριακής, κουρδικής και αμερικανικής συνεργασίας – γεγονός, για ακόμα μία φορά, πρωτοφανές.

ΙV.  Στις 20 Μαρτίου 2017, ρωσικά τεθωρακισμένα εμφανίζονται στο Afrin – το πιο σκληροπυρηνικό κουρδικό καντόνι, που παραμένει ανέπαφο από τον εμφύλιο, αφού ο Συριακός Στρατός αποσύρθηκε ειρηνικά το 2011, αφήνοντας στη θέση του Κουρδικές πολιτοφυλακές (YPG – Ομάδες Λαϊκής Αυτοπροστασίας) που σχετίζονται με το PKK. Εντός της ίδιας ημέρας, ο εκπρόσωπος τύπου του YPG ανακοινώνει ότι η συνεργασία του κόμματός του με τη Μόσχα ξεκινάει με εκπαίδευση Κούρδων μαχητών από τις ρωσικές δυνάμεις.

Δημιουργείται, επομένως, ένα αξιοπερίεργο και νεωτερικό Τετράγωνο Συνεργασίας ανάμεσα σε Ουάσιγκτον – Hasakah («ανατολική» Ροζάβα) – Afrin («δυτική» Ροζάβα) – Μόσχα – Δαμασκό,  με το χαμένο μέρος να είναι η Άγκυρα.

Μάλιστα, η Άγκυρα όχι μόνο δεν μένει εκτός, αλλά θα μπορούσαμε με ασφάλεια να ισχυριστούμε ότι το παραπάνω τετράγωνο σχηματίζεται ακριβώς για να διατηρήσει την αστάθμητη -πλέον- Τουρκία εκτός του συριακού παιχνιδιού. Το πρόσχημα, βέβαια, σε αυτό το σχέδιο είναι η καταπολέμηση του «Ισλαμικού Κράτους».

V. Την 21η Μαρτίου 2017, το κουβάρι της διεθνούς σκακιέρας φτάνει στην τελευταία -και ίσως δραματικότερη- απόληξή του: Οι συγκεντρωμένοι στην επαρχία Idlib -υποστηριζόμενοι κυρίως από την Τουρκία- Ισλαμιστές αντάρτες επιχειρούν μία μαζική επίθεση κατά του συριακού καθεστώτος, με κατεύθυνση τη στρατηγικής σημασίας επαρχία Hama, της οποίας πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη.

Διακηρυγμένος στόχος της επίθεσης είναι η αποκοπή των οδών ανεφοδιασμού του συριακού καθεστώτος από τη θάλασσα, οδηγώντας, ακολούθως, στο στραγγαλισμό του και την αναμενόμενη πτώση του. Το εν λόγω σχέδιο είναι φιλόδοξο – και θα μπορούσε, ίσως, να ήταν επιτυχές, αν λάβουμε υπόψη ότι η Idlib λειτουργεί για το καθεστώς ως «αποθετήριο αντικαθεστωτικών», καθώς σε αυτή καταλήγουν όλοι όσοι δέχονται να αποχωρήσουν ηττημένοι από άλλες περιοχές της χώρας. Ο αριθμός των ανταρτών εκεί εκτιμάται ότι ξεπερνά τις 60.000 – νούμερο ικανό να επιφέρει ισχυρά πλήγματα, αν κατευθυνθεί συγκεντρωτικά, μεθοδικά και με επιμονή.

Μέχρι στιγμής, η επίθεση έχει προσφέρει ορισμένα εδαφικά κέρδη, αλλά βαίνει με μειούμενη ορμή, καθώς η Ρωσική Αεροπορία και η λιβανική Χεζμπολλάχ έχουν σπεύσει σε ενίσχυση του Συριακού Στρατού, ανατρέποντας, παράλληλα, σε ορισμένα σημεία τις νίκες των αντικαθεστωτικών, και ανακαταλαμβάνοντας σημεία στα οποία, τις προηγούμενες ημέρες, είχαν προελάσει οι τελευταίοι.

Επιπλέον, αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι σε μία από τις αρχικές επιθέσεις εθεάθη και ένα τουρκικό άρμα μάχης, καθιστώντας σαφές ότι ο πόλεμος δι’ αντιπροσώπων δεν είναι πλέον αρκετός για την επιβολή της εκάστοτε πολιτικής στην πολύπαθη χώρα.

Συμπερασματικά

Η συριακή κρίση υποκινήθηκε από αντικρουόμενα ενεργειακά, αλυτρωτικά και διπλωματικά παιχνίδια ισχύος της παγκόσμιας »παιδικής χαράς». Οι μετριοπαθείς Ισλαμιστές έλαβαν αμερικανική υποστήριξη, ενώ οι σκληροπυρηνικοί Ισλαμιστές υποστηρίχθηκαν από τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία. Το καθεστώς υποστηρίχθηκε εξ’ αρχής από το Ιράν -είτε απευθείας, είτε μέσω της «μαριονέτας» του, Χεζμπολλάχ-, στη συνέχεια, δε, από τη Ρωσία, όταν η κατάρρευσή του έδειξε ρεαλιστική.

Η πληθώρα γεγονότων που χάραξαν το 2015 και το 2016, όπως η άνοδος του «Ισλαμικού Κράτους», οι πρωτοφανείς επιθέσεις σε κέντρα του δυτικού κόσμου, το προσφυγικό ζήτημα -που σχεδόν διέλυσε μία από τις τέσσερις βασικές ελευθερίες/πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης-, καθώς και η επακόλουθη εκλογή Trump στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα των ΗΠΑ, οδήγησαν την παιδική αυτή χαρά να κινηθεί βιαστικά, ώστε να καλύψει τη «μαύρη τρύπα» που οι ίδιοι κρατικοί δρώντες προκάλεσαν. Ειδικότερα, πρόκειται για μία «μαύρη τρύπα» που οδήγησε σε έξι χρόνια καταστροφής και αναταραχής σε παγκόσμιο επίπεδο, καθιστώντας επιτακτική την αντιμετώπισή της. Λόγω των ανωτέρω εξελίξεων, η Συριακή Κρίση -τουλάχιστον, σε επίπεδο υψηλής στρατηγικής- τελείωσε.

Εν κατακλείδι, προς το παρόν, μπορούμε να δούμε δύο εμφανώς κερδισμένους και δύο εμφανώς χαμένους από το τέλος της εν λόγω κρίσης. Στους μεν ανήκουν το Ιράν και η Ρωσία, καθώς το πρώτο καθίσταται περιφερειακή δύναμη, και η δεύτερη καθίσταται παγκόσμια διπλωματική δύναμη. Ενδεικτικά, αναφέρεται ότι οι ανεπιτυχείς συνομιλίες της Αστάνα ήταν η πρώτη σύνοδος για το Μεσανατολικό, χωρίς την παρουσία δυνάμεων του ‘’δυτικού κόσμου’’.

Στους δε χαμένους ανήκουν η Τουρκία και η Συρία. Η πρώτη έχει καταστρέψει -επί έξι χρόνια- μία όμορη χώρα, έχει εκβιάσει πολλάκις την Ε.Ε., και έχει αποσταθεροποιήσει τη Μέση Ανατολή, με μόνο κέρδος, από μέρους της, την απόκτηση δύο μικρών κατεστραμμένων πόλεων στη βόρεια Συρία, δημιουργώντας ωστόσο, ταυτόχρονα, μία συνεκτική, συμπαγή και αμιγώς εχθρική κουρδική οντότητα στα νότιά της.

Από την άλλη, η Συρία -που αποτελεί τον έτερο χαμένο- ξεκίνησε το 2011 ως μία ενιαία -σχετικά φτωχή, αλλά απόλυτα ειρηνική- χώρα με ολοκληρωτικό καθεστώς, καταλήγοντας το 2017 να έχει διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη, καθώς το βιοτικό επίπεδο έχει μειωθεί κατά 75%, και τα 20 εκατομμύρια του πληθυσμού της βρίσκονται ανάμεσα σε ερείπια, θάνατο και προσφυγιά.

Πηγές:

  1. Lewis, L. (2017). US troops in Syria dispatched to deter conflict near Manbij. [online] Talk Media News. Available at: http://www.talkmedianews.com/world-news/2017/03/06/us-troops-syria-dispatched-deter-conflict-near-manbij/ [Accessed 27 Mar. 2017].
  2. Reuters. (2017). Syrian rebels launch attack near Hama. [online] Available at: http://www.reuters.com/article/us-mideast-crisis-syria-hama-idUSKBN16S2DC [Accessed 27 Mar. 2017].
  3. Rudaw. (2017). YPG receiving training from Russia in Afrin, says spokesman. [online] Available at: http://www.rudaw.net/english/middleeast/syria/20032017 [Accessed 27 Mar. 2017].
  4. Sly, L. (2017). Hezbollah, Russia and the U.S. help Syria retake Palmyra. [online] Washington Post. Available at: https://www.washingtonpost.com/world/syrian-army-retakes-the-ancient-city-of-palmyra-from-the-islamic-state/2017/03/02/fe770c78-ff63-11e6-9b78-824ccab94435_story.html?utm_term=.aa5c93f2abfe [Accessed 27 Mar. 2017].

 

 

Tagged under:

Η Πολιτική Επιστήμη, το ισχυρότερο όπλο της παιδιόθεν μάχης μου ενάντια σε κάθε αυθεντία, κάθε βεβαιότητα, κάθε επανάπαυση, κάθε Αρχή. Η τέχνη, τα πυρομαχικά μου. Τα αιγαιακά καλοκαίρια, απαραβίαστο καταφύγιό μου. Τις ακανόνιστες ώρες που ο νους μου ημερεύει, απολαμβάνω παρέες ανθρώπων, ήλιου και εκκωφαντικής ησυχίας. Αγιάτρευτα Καζαντζακικός - ίσως και ρομαντικός.

Website: https://powerpoltics.eu

   Ροή άρθρων Συντάκτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

Pin It on Pinterest