Μιανμάρ: Η Δημοκρατική Μετάβαση

Μιανμάρ: Μια εισαγωγή

kΗ Μιανμάρ βρίσκεται στη Νοτιοανατολική Ασία και, σύμφωνα με την απογραφή του 2014, ο πληθυσμός της υπολογίζεται στους 51.419.420 κατοίκους. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ανήκει στη Βιρμανική φυλή -περίπου το 70%-, ενώ υπάρχουν και άλλες εθνοτικές ομάδες όπως οι Σαν -κατοικούν στο οροπέδιο Σαν-, αποτελώντας το 8,5% του πληθυσμού και οι Ρακχίν, οι οποίοι τοποθετούνται στo 4,5 %. Η πλειονότητα του πληθυσμού είναι Βουδιστές, ενώ υπάρχει ένα 4% Χριστιανών και Μουσουλμάνων.

Η Μιανμάρ ως Αγγλική αποικία

2015-04-02-britain-burma Στις αρχές του 19ου αιώνα, η Βιρμανία εισέρχεται στη φάση της Βρετανικής αποικιοκρατίας. Ύστερα από τρεις Αγγλοβιρμανικούς πολέμους, η Βιρμανία προσαρτάται ως αποικία της Βρετανικής Ινδίας το 1886, γεγονός που επιφέρει την εισχώρηση δυτικών στοιχείων στο Βιρμανικό πολιτισμό. Ποιοί ήταν οι λόγοι μιας τέτοιας πολιτικής κίνησης από την Αγγλική πλευρά; Αρχικά, το κυβερνητικό καθεστώς που κυριαρχούσε στη Βρετανική Ινδία ήταν μίας μορφής ανελεύθερη δημοκρατία, με θεωρητικά υπαρκτό κοινοβούλιο, το οποίο δεν είχε πρακτικά καμία ισχύ. Με αυτόν τον τρόπο, προβαλόταν μία μορφή ειρήνης προς το Βιρμανικό λαό, η οποία θα οδηγούσε σε κατάπαυση κάθε αντίθετης φωνής. H εκκλησία και το κράτος διαχωρίζονται και η μοναρχία καταργείται, οδηγώντας τη Βιρμανία βήμα προς βήμα προς τον εκσυγχρονισμό. Παράλληλά, εισάγεται ένα νέο εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο ενθαρρύνει την ενότητα Αγγλίας-Βιρμανίας με τη διδασκαλία της Αγγλικής και Βιρμανικής γλώσσας στα σχολεία, ευνοώντας την επιρροή της δυτικής σκέψης στη Βιρμανία. Σε τοπικό επίπεδο, διορίζονται ξένοι διοικητές σε κάθε Βιρμανικό χωριό, οι οποίοι αναλαμβάνουν την πλήρη εποπτεία τους και, σε περίπτωση εγκλημάτων, συμμετέχουν στη δικαιοσύνη, είτε ως ένορκοι, είτε ως δικαστές. Σε οικονομικό επίπεδο, η Βιρμανία μετατρέπεται σταδιακά σε μία αναπτυσσόμενη οικονομία, με κύριο εξαγώγιμο προϊόν το ρύζι. Ωστόσο, το βιοτικό επίπεδο παραμένει χαμηλό για τρείς κύριους λόγους. Αρχικά, το εμπορικό ισοζύγιο είναι ακριβό για τους Βιρμανούς εργάτες, καθώς πληρώνουν σε υψηλές τιμές την εξαγωγή των προϊόντων τους. Ακόμη, πολλοί από τους πόρους που τίθενται προς εξαγωγή χρησιμοποιούνταν για την επιβίωση των Βιρμανών πολιτών προτού μετατραπούν σε Αγγλική αποικία. Τέλος, η μετανάστευση πολλών Ινδικών εργατικών χεριών στις Βιρμανικές εκτάσεις ευνοεί την περιθωριοποίηση των Βιρμανών εργατών.

Η δεκαετία του 1920-1930 σηματοδοτεί την έναρξη κινημάτων διαμαρτυρίας ενάντια στη Βρετανική εξουσία, με μοναχούς διανοούμενους να ξεσηκώνονται και φοιτητές από το πανεπιστήμιο της Ρανγκούν να κινητοποιούνται με κύριο αίτημα την εθνική ανεξαρτησία. Το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου τροφοδότησε με περισσότερες ελπίδες το Βιρμανικό απελευθερωτικό κίνημα, το οποίο συντάχθηκε με τις δυνάμεις του άξονα. Όταν κατέστη σαφές ότι η Γερμανική πλευρά θα έβγαινε ηττημένη, η Βιρμανία διαπραγματεύτηκε με τους Βρετανούς την Ιαπωνική ήττα, σε αντάλλαγμα με την ανεξαρτησία της. Το 1947 υπεγράφη η συμφωνία ανεξαρτησίας της Βιρμανίας με επιτυχία, με τον εμπνευστή του απελευθερωτικού κινήματος Αούνγκ Σαν να αναγνωρίζεται ως ο ηγέτης της Βιρμανικής επικράτειας. Η δολοφονία του Αούνγκ Σαν από ενάντια μέλη της αντιπολίτευσης, το 1947, σηματοδοτεί την αρχή μιας ρευστής πολιτικά περιόδου.

Βαδίζοντας  προς τη Στρατιωτική Δικτατορία

g_dragon_coup_d_etat_logo_png_by_xxidkniallyetxx-d6md6v1Μετά την ανεξαρτησία της, το 1948, η Βιρμανία γίνεται θεωρητικά μία δημοκρατική χώρα με σοσιαλιστικό προσανατολισμό. Ωστόσο, η πολιτική αστάθεια και η οικονομική εξαθλίωση που χαρακτηρίζουν αυτή την περίοδο, οδηγούν στην υπηρεσιακή κυβέρνηση με επικεφαλή τον Νε Βιν, ο οποίος αποτελούσε τον αρχηγό του στρατού. Σε αυτό το διάστημα, ανέλαβε τη σύλληψη και μερική εξολόθρευση αρκετών κομμουνιστών και προκήρυξε εκλογές ξανά το 1960. Η σταθερότητα που επήλθε κρατά δύο χρόνια και με την επιστροφή των κομμουνιστικών δυνάμεων ανατρέπεται βίαια το 1962 με πραξικόπημα που διοργανώνει ο Νε Βιν, λαμβάνοντας τη θέση του πρωθυπουργού και αρχηγού του κράτους.

Ποιά ήταν τα αίτια μιας τέτοιας κίνησης όμως; Αρχικά, η σταδιακή αποσύνθεση της σοσιαλιστικής κυβέρνησης έσπειρε το φόβο για διάλυση της ενότητας της Βιρμανίας. Επιπλέον, ο στρατός πίστευε ότι το ομοσπονδιακό σύστημα και το κοινοβούλιο ήταν εγγενώς αδύναμα να ενθαρρυνθούν την τοπική αυτονομία. Οι πολλαπλές φωνές που εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο θεωρούνταν ότι προκαλούν αστάθεια και ενίσχυση των εθνοτικών διαφορών. Επιπλέον, το στρατιωτικό καθεστώς δικαιολόγησε την κατάργηση του πολιτικού συστήματος, λέγοντας ότι η πολυκομματική δημοκρατία υπηρέτησε τους καπιταλιστές και τους ιδιοκτήτες. Επίσης, η αυξημένη αυτονομία σε περιφερειακές περιοχές θεωρήθηκε, επίσης, ως προβληματική από την άποψη των εξωτερικών απειλών. Ο στρατός πίστευε ότι αν οι περιοχές ήταν σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητες θα προσελκύσουν ξένες δυνάμεις -κίνδυνος που έμοιαζε πολύ με το πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου του 1962. Ο πόλεμος στο Βιετνάμ οδήγησε σε φόβο και σε εγχειρήματα κλειστής προστατευτικής οικονομίας.

Οι πολιτικές στρατηγικές που ακολούθησε είχαν ως κύριο μέλημα την κρατικοποίηση διαφόρων οργανισμών και την προστασία των δικαιωμάτων των αγροτών. Επίσης, το 1965, εισάγεται ένα νέο σύστημα δημόσιας εκπαίδευσης με κύριο μέλημα την εξάλειψη του αναλφαβητισμού. Η δημιουργία φόβου και η τρομερή ανασφάλεια που διακατείχε το Βιρμανικό λαό, καθώς τον πλήρη έλεγχο της χώρας τον είχε ο στρατός, οδηγεί στην εξέγερση του 1988, πάλι από το πανεπιστήμιο της Ρανγκούν. Η εξέγερση έληξε στις 18 Σεπτεμβρίου 1988 μετά από ένα αιματηρό πραξικόπημα του Νόμου και της Τάξης Αποκατάστασης του Συμβουλίου του Κράτους. H Βιρμανία μετονομάζεται σε Μιανμάρ.

Τον Μάιο του 1990, μετά από τεράστια διεθνή και εθνική πίεση, η στρατιωτική χούντα διοργανώνει ελεύθερες εκλογές για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια. Ο Εθνικός Σύνδεσμος για τη Δημοκρατία, με επικεφαλή την Αούνγκ Σαν Σου Κι -κόρη του Αούνγκ Σαν-  κέρδισε το 80% των εδρών στο Κοινοβούλιο (398 από 447). Ωστόσο, η στρατιωτική χούντα  ακύρωσε τα αποτελέσματα των εκλογών και αρνήθηκε να παραδώσει την εξουσία. Πολλά μέλη του Εθνικού Συνδέσμου και άλλων ομάδων της αντιπολίτευσης συνελήφθησαν και η Αούνγκ Σαν Σου Κι τέθηκε υπό κατ’ οίκον περιορισμό στη Ρανγκούν.  

Ο στρατιωτικός νόμος του ΄90

Μετά από τις παραπάνω εξελίξεις, οι στρατιωτικοί επικεντρώθηκαν σε κάποιους συγκεκριμένους στόχους. Αρχικά, προσπάθησαν να επεκτείνουν το μέγεθος των ενόπλων δυνάμεων, προκειμένου να είναι σε ισχυρότερη θέση έναντι των αντιπάλων τους. Ο αριθμός των στρατιωτών αυξήθηκε από 180.000 το 1988 σε περίπου 300.000 από τα τέλη της δεκαετίας του 1990. Σε δεύτερη φάση, εργάστηκαν για να διαλύσουν την οργανωτική δομή του κινήματος υπέρ της δημοκρατίας. Τρίτον, το καθεστώς προσπάθησε να εξουδετερώσει τα κινήματα αντίστασης. Τέταρτον,  προσπάθησαν να βελτιώσουν την οικονομία με το άνοιγμα της χώρας προς το εμπόριο και τις ξένες επενδύσεις. 

 Στα μέσα Αυγούστου του 2007, το καθεστώς ανακοίνωσε απροσδόκητα μεγάλη αύξηση στις τιμές των καυσίμων, ενώ τα έξοδα μεταφοράς και διατροφής εκτινάχθηκαν στα ύψη, με καταστροφικές συνέπειες για τους φτωχούς. Αυτό οδήγησε σε μεγάλης κλίμακας αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Η στρατιωτική κυβέρνηση συντάσσει σύνταγμα το 2008, το οποίο επιτρέπει ένα βαθμό πολιτικής συμμετοχής. Ωστόσο, το 25% των εδρών σε κάθε νομοθετικό σώμα προορίζονται για το στρατό και ο πρόεδρος πρέπει να έχει ένα στρατιωτικό υπόβαθρο.

Βαδίζοντας προς τη Δημοκρατία

  BuildRealDemocracyΗ Βιρμανία πραγματοποιεί  εκλογές μετά από 20 χρόνια, στις 7 Νοεμβρίου 2010, αλλά η ελπίδα για μια δημοκρατική αλλαγή, μετά από δύο δεκαετίες στρατιωτικής διακυβέρνησης, ήταν βραχύβια. Κατά παράβαση των διεθνών κανόνων για τις ελεύθερες και δίκαιες εκλογές, η δικτατορία διόρισε 18 μέλη της Εκλογικής Επιτροπής. Καθ’ όλη τη διαδικασία, το καθεστώς αρνήθηκε να επιτρέψει στα Ηνωμένα Έθνη και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς να παρακολουθήσουν τη διενέργεια των εκλογών. Η προσέλευση των ψηφοφόρων την ημέρα των εκλογών εκτιμήθηκε να είναι τόσο χαμηλή όσο το 30% σε ορισμένες περιοχές της χώρας. Μερικοί ψηφοφόροι εξέφρασαν το φόβο των αντιποίνων αν ψήφιζαν την αντιπολίτευση. 

Οι εκλογές που διενεργήθηκαν το 2010, οδήγησαν στην αλλαγή του πολιτεύματος από δικτατορία σε ανελεύθερη δημοκρατία. Παρατηρήθηκαν αντιδημοκρατικοί νόμοι, όπως ο αποκλεισμός από τις εκλογές διάφορων μελών που είχαν φυλακιστεί από τη δικτατορία και ο μεγάλος βαθμός παρακολούθησης.

Το 2015, στις εκλογές που ακολούθησαν, ο Εθνικός Σύνδεσμος για τη Δημοκρατία συγκέντρωσε την πλειοψηφία του συνόλου των εδρών, τόσο στη Βουλή των Εθνοτήτων, όσο και στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Συνέλευσης της Ένωσης. Στις 11 Νοεμβρίου του 2015, η πρόεδρος του Εθνικού Συνδέσμου για τη Δημοκρατία, Αούνγκ Σαν Σου Κι, κάλεσε για συνομιλίες με στόχο την «εθνική συμφιλίωση». Ωστόσο, το κόμμα έχει κατηγορηθεί σε πολλές περιοχές για νοθεία ψήφου, ενώ ο στρατός ακόμα καταλαμβάνει υψηλή θέση στην πολιτική ζωή της Μιανμάρ. 

Συμπεράσματα

H Μιανμάρ κατέχει, αδιαμφισβήτητα, ένα πλούσιο ιστορικό παρελθόν, το οποίο σηματοδοτήθηκε από εξεγέρσεις της πνευματικής ελίτ των πανεπιστημίων. Η κυβέρνηση του 1948-1958 δεν κατόρθωσε να μεταλαμπαδεύσει τη δημοκρατία και την ελευθέρια, όπως έπρεπε, με αποτέλεσμα η Μιανμάρ να οδηγηθεί σε αλλεπάλληλα δικτατορικά καθεστώτα. Σήμερα, η δημοκρατία της δοκιμάζεται, καθώς δεν φαίνεται να έχει αποτινάξει πλήρως τα μιλιταριστικά στοιχεία του παλαιού καθεστώτος. Αν και πραγματοποιούνται φιλότιμες προσπάθειες να αλλάξει κατεύθυνση, η πραγματικότητα είναι ότι η μεταστροφή της Μιανμάρ σε μία δημοκρατία δυτικού τύπου θα είναι δύσκολη, λαμβάνοντας υπόψη το πολιτικό και οικονομικό της παρελθόν. Για να γίνει μία τέτοια μετάβαση πρέπει να ανασχηματιστεί η οικονομική πολιτική, στοχεύοντας στην άμβλυνση των ανισοτήτων και τη δημιουργία ενός ισότιμου εκπαιδευτικού συστήματος. Άραγε θα τα καταφέρει;

 

ΠΗΓΕΣ:

Tagged under:

-Τεταρτοετής φοιτήτρια στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης Αθηνών. -Κατεύθυνση σπουδών: Πολιτική ανάλυση -Ενδιαφέροντα: Μπαλέτο, ξένες γλώσσες και συγγραφή κειμένων πολιτικής επικαιρότητας -Στόχοι: Ενασχόληση με τις αναδιανεμητικές πολιτικές -Συμμετοχή σε : σχολικά και φοιτητικά MUN, blog με θέματα πολιτικής επικαιρότητας

Website: https://powerpolitics.eu

   Ροή άρθρων Συντάκτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

Pin It on Pinterest