Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στον πλανήτη, και ο ρόλος των G20.

Πώς ο άνθρωπος πρέπει να συμπεριφέρεται στον πλανήτη που τον φιλοξενεί;

Ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα που καλείται να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος στον πλανήτη που κατοικεί είναι ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται το περιβάλλον και τη φύση, ώστε να μπορέσει να έρθει σε ισορροπία με αυτά, και να μην τα βλάπτει. Εάν ο άνθρωπος δεν μπορέσει να συνυπάρξει αρμονικά με τη φύση, τότε θα υπάρξουν αρνητικές συνέπειες και για τον ίδιο, αλλά και για την τελευταία. Αυτό συμβαίνει, για παράδειγμα, όταν μέσω της καύσης ορυκτών καυσίμων -όπως είναι το κάρβουνο, το πετρέλαιο και η βενζίνη- εκπέμπεται το διοξείδιο του άνθρακα (CO2). Το εν λόγω αέριο δεν είναι φιλικό ούτε για τον ανθρώπινο οργανισμό ούτε και για τη Γη, καθώς με την αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα επέρχεται αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη. Μπορεί να μην είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η αύξηση της θερμοκρασίας αυξάνει και τη στάθμη των Ωκεανών, αλλά δεν έχει αποδειχθεί -ακόμα- το αντίθετο. Εάν πάρουμε, λοιπόν, ως δεδομένο ότι αυτό ισχύει, τότε δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα στη στάθμη των Ωκεανών και, κατ’ επέκταση, στις χώρες και τα νησιά που βρίσκονται ήδη κοντά στο όριο της στάθμης της θάλασσας.

Ένα παράδειγμα στο οποίο θα μπορούσε να βασιστεί η ανωτέρω υπόθεση είναι η περίπτωση της Ολλανδίας, όπου το ένα τέταρτο της έκτασής της βρίσκεται ήδη κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, ενώ η μισή χώρα βρίσκεται μόλις ένα μέτρο περίπου πάνω από το επίπεδό της. Δεν θα πρέπει, όμως, να κατηγορείται μόνο ο άνθρωπος για την υπερθέρμανση του πλανήτη -εξαιτίας της καύσης ορυκτών καυσίμων-, καθώς για ένα μεγάλο μέρος της ετήσιας εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα ευθύνονται οι ηφαιστειακές εκρήξεις, οι οποίες απελευθερώνουν ετησίως περίπου 130 με 230 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα.

Ο άνθρωπος, στο βωμό της βελτίωσης της ζωής του, έχει θυσιάσει την «υγεία» του περιβάλλοντος, δημιουργώντας τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα από την καύση ορυκτών καυσίμων που χρησιμοποιεί τα τελευταία χρόνια. Κύρια επίπτωση της εν λόγω κατάστασης είναι η υποβάθμιση των συνθηκών της ανθρώπινης διαβίωσης στον πλανήτη, καθώς ο άνθρωπος χρειάζεται οξυγόνο -και όχι διοξείδιο του άνθρακα- για να επιβιώσει. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια ο άνθρωπος, με τη βοήθεια της τεχνολογίας -αλλά και της παρεπόμενης αλλαγής νοοτροπίας-, προσπαθεί να βρει τρόπους προστασίας του περιβάλλοντος. Μέρος αυτής της προσπάθειας αποτελεί η εύρεση τρόπων μείωσης του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, μέσω της χρήσης καινοτόμων μηχανισμών – δημιουργώντας, έτσι, τη βάση στην οποία θα στηριχτούν οι μετέπειτα γενεές, για να μπορέσουν να ζήσουν καλύτερα από τις σημερινές, χωρίς να διατρέχουν τους κινδύνους μιας επικείμενης τεράστιας περιβαλλοντικής αλλαγής προς το χειρότερο.

Τί πρέπει να κάνει ο άνθρωπος και η πολιτεία για να βοηθήσουν τον πλανήτη;

Για να μειώσει τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα προς την ατμόσφαιρα, ο άνθρωπος θα πρέπει αρχικά να στραφεί σε νέους τρόπους παραγωγής ενέργειας, πιο φιλικούς προς το περιβάλλον. Αυτός ο στόχος έχει γίνει εμφανής, όχι μόνο από μεμονωμένους ανθρώπους και ερευνητές στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου, αλλά και από την πλευρά των μεγαλύτερων και πιο ανεπτυγμένων χωρών παγκοσμίως – των λεγόμενων G20. Οι χώρες αυτές είχαν αποφασίσει (στη συνθήκη του Παρισιού το 2015) να μειώσουν τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα προς το περιβάλλον και, γενικότερα, να στραφούν σε νέες μεθόδους καύσης και παραγωγής ενέργειας – όπως είναι, για παράδειγμα, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (Α.Π.Ε.). Η εν λόγω απόφαση στη σύνοδο του Παρισιού έγινε ευρέως αποδεκτή από όλα τα μέλη των G20, και σηματοδότησε μια νέα εποχή στον τομέα των επενδύσεων προς την ενέργεια και το περιβάλλον συνολικά. Άλλωστε, είναι πολύ σημαντικό να αναφερθεί η σημασία των μεγαλύτερων και πιο ανεπτυγμένων χωρών στο παγκόσμιο Α.Ε.Π. (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν), το οποίο είναι της τάξεως του 80%-85% του παγκοσμίου Α.Ε.Π. Συγκεκριμένα, οι χώρες αυτές παράγουν και έχουν στην οικονομία τους τα μεγαλύτερα και πιο ανεπτυγμένα εργοστάσια παγκοσμίως, εκπέμποντας τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα.

Όπως φαίνεται και από το διάγραμμα που έχει προηγηθεί, πρόκειται για μια έρευνα που έχει πραγματοποιηθεί το 2014 για τις χώρες-μέλη των G20, σύμφωνα με την οποία οι εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα φτάνουν στο 82-83% παγκοσμίως. Το εν λόγω ποσοστό φανερώνει πόσο σημαντικό ρόλο έχουν αυτές οι χώρες στον παγκόσμιο χάρτη για την κλιματική αλλαγή, μέλος των οποίων αποτελεί μόνη της η Ευρωπαϊκή Ένωση. Επομένως, δεν αναφερόμαστε μόνο σε 20 χώρες, αλλά σε πολύ περισσότερες  ̶ γεγονός που οδηγεί το ποσοστό του πληθυσμού στο 62-63% παγκοσμίως. Ένα σημαντικό στοιχείο που επισημαίνει το διάγραμμα είναι το Α.Ε.Π των 20 μελών αυτής της ομάδας, το οποίο φτάνει στα ποσοστά του 80%, ενώ, παράλληλα, υπάρχει η πιθανότητα να έχει αυξηθεί (καθώς τα στοιχεία του διαγράμματος αφορούν έρευνα του 2014). Το τελευταίο -και πιο σημαντικό- στοιχείο που καθίσταται σαφές προκύπτει από την πρώτη ράβδο, η οποία αναφέρεται στη συνολική πρωτογενή ζήτηση των μελών του G20, εξαιτίας της οποίας η εκπομπή του διοξειδίου του άνθρακα φτάνει τα ποσοστά της τάξεως του 80% παγκοσμίως. Συνεπώς, θα πρέπει να γίνει αντιληπτός ο αντίκτυπος που έχουν οι ενέργειες και οι αποφάσεις των G20 στην παγκόσμια οικονομία, την ενέργεια και το περιβάλλον.

Τί σχεδιάζουν οι G20 να κάνουν στο μέλλον;

Είναι προφανές ότι τα 20 μέλη των μεγαλύτερων και πιο σημαντικών οικονομιών του κόσμου στοχεύουν στο μέλλον να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, μέσω επενδύσεων στις Α.Π.Ε., οι οποίες δεν θα βλάπτουν το περιβάλλον με εκπομπές CO2. Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε ο Διεθνής Οργανισμός Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (IRENA) προβλέπεται πως, με κατάλληλες επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας, θα μπορέσουν οι εκπομπές του CO2 να μειωθούν μέχρι και 80% το 2050, και να μην υπάρχουν καθόλου εκπομπές μέχρι το 2060. Οι επενδύσεις αυτές θα πρέπει να φθάσουν μέχρι το 2050 το ποσό των 29 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Επίσης, οι ερευνητές υποστηρίζουν πως -εάν όλα όσα αναφέρονται στην έρευνα και όλες οι επενδύσεις γίνουν πράξη- οι πολιτικές αυτές των G20 θα μπορέσουν να δώσουν ώθηση στο παγκόσμιο Α.Ε.Π. κατά 0.8% έως το 2050. Όπως φαίνεται και στο διάγραμμα που ακολουθεί, το ποσοστό των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα θα μειωθεί κατά 44% με τη βοήθεια των Α.Π.Ε, κατά 14% με τη συμβολή στην παροχή ηλεκτροδότησης μέσω ανανεώσιμων πηγών, και κατά 32% μέσω της ενεργειακής αποδοτικότητας.

Συμπερασματικά, το διάγραμμα απεικονίζει την ιδιαίτερη σημασία των Α.Π.Ε στη μείωση του διοξειδίου του άνθρακα σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Ωστόσο, ζωτικής σημασίας είναι και οι θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν σε όλους τους τομείς ως αποτέλεσμα αυτών των προσπαθειών, καθώς εκτιμάται ότι μπορεί να ξεπεράσουν τα 6 εκατομμύρια – εάν ληφθούν υπόψιν και οι θέσεις εργασίας που θα χαθούν από τους τομείς της ενέργειας, λόγω της παρακμής και της απορρέουσας εξάλειψης, όπως από τον τομέα του πετρελαίου, αλλά και του φυσικού αερίου.

Ποιος είναι ο ρόλος του κ. Trump σε αυτό το εγχείρημα;

Από τη στιγμή που ο Donald Trump εξελέγη πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, έχει εκφέρει μία εντελώς διαφορετική πολιτική και οικονομική άποψη από αυτήν του Barack Obama. Ο Trump έχει ήδη εκδηλώσει δημοσίως τη διαφωνία του, τόσο στο θέμα της κλιματικής αλλαγής, όσο και στη συνθήκη του Παρισιού, κάτι που τον φέρνει σε ρήξη με τα άλλα μέλη των G20. Συνεπώς, έχει ταχθεί εναντίον όλων των άλλων μελών ενώ, παράλληλα, υποστηρίζει πως, εάν συμβούν όσα αναφέρει ο Διεθνής Οργανισμός των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα στην παγκόσμια οικονομία. Βασική πηγή του συγκεκριμένου προβλήματος θα είναι η δραματική μείωση των θέσεων εργασίας που κατέχουν τα άτομα στην ενεργειακή βιομηχανία, με αποτέλεσμα τη συρρίκνωση της οικονομίας στην Αμερική, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Συμπεράσματα

Συμπερασματικά, θα μπορούσε να επισημανθεί η μεγάλη προσπάθεια που γίνεται -τόσο από όλα τα μέλη των G20, όσο και από άλλες χώρες που δεν βρίσκονται σε αυτή την ομάδα των μεγάλων οικονομιών- για την προστασία του πλανήτη, με κάθε δυνατό τρόπο και κόστος. Εξαίρεση στην εν λόγω προσπάθεια αποτελούν οι ΗΠΑ, καθώς πλέον διαφοροποιούνται από τα υπόλοιπα κράτη, τα οποία αναγνωρίζουν τη σοβαρότητα του θέματος, και αντιλαμβάνονται ότι, για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος, απαιτείται συλλογική ετοιμότητα/εγρήγορση από όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.

Πηγές:

  1. Thompson, A. (2014)Major Greenhouse Gas Reductions Needed by 2050: IPCC.[online] Available at:http://www.climatecentral.org/news/major-greenhouse-gas-reductions-needed-to-curtail-climate-change-ipcc-17300 [Accessed 10 May 2014]
  2. Committee on Climate Change. (2012). The 2050 target – achieving an 80% reduction including emissions from international aviation and shipping [online] Available at :https://www.theccc.org.uk/archive/aws/IA&S/CCC_IAS_Tech-Rep_2050Target_Interactive.pdf [Accessed 10 May 2012]
  3. International Energy Agency. (2017). Perspectives for the energy transition [online] Available at:  http://www.irena.org/DocumentDownloads/Publications/Perspectives_for_the_Energy_Transition_2017.pdf [Accessed 10 May 2017]
  4. naftemporiki.gr. (2017). Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τον τομέα της ενέργειας μπορούν να μειωθούν κατά 70% ως το 2050. [online]. Available at: http://www.naftemporiki.gr/story/1216357/oi-ekpompes-diokseidiou-tou-anthraka-apo-ton-tomea-tis-energeias-mporoun-na-meiothoun-kata-70-os-to-2050 [Accessed 10 May 2017]

Tagged under:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

Pin It on Pinterest