Ολλανδία-Τουρκία: Διπλωματικό διαζύγιο εν εξελίξει

Το Σάββατο, 11 Μαρτίου, μια είδηση φάνηκε να επικρατεί σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η Ολλανδία απαγόρευσε την προσγείωση τού αεροπλάνου που μετέφερε τον υπουργό εξωτερικών της Τουρκίας, Mevlut Cavusoglu, στο Ρότερνταμ. (Jon, 2017) Λίγο αργότερα, μάλιστα, απαγορεύτηκε και η είσοδος μιας ακόμα υπουργού, η οποία προσπαθούσε να περάσει οδικώς τα σύνορα και άμεσα «αναχαιτίστηκε» πίσω στην Γερμανία. (BBC, 2017) Στην παρούσα χρονική στιγμή, λοιπόν, κρίνεται σκόπιμη μια λεπτομερής καταγραφή των συμβάντων, με στόχο την δημιουργία μιας σφαιρικότερης άποψης όλων επί του θέματος.

Γιατί η Τουρκία επιθυμεί την παρουσία των Τούρκων υπουργών σε ολλανδικό έδαφος;

Στις 16 Απριλίου 2017 προβλέπεται να πραγματοποιηθεί ένα σημαντικό δημοψήφισμα στην Τουρκία, σύμφωνα με το οποίο ο Τούρκος πρόεδρος, Recep Tayyip Erdogan, θα έχει την ευκαιρία να καταλύσει, στο μεγαλύτερο μέρος του, το δημοκρατικό πολίτευμα τής χώρας. Συγκεκριμένα, το δημοψήφισμα θα πραγματεύεται μία συνταγματική αναθεώρηση, κατά την οποία το πολίτευμα θα μετατραπεί από κοινοβουλευτικό σε προεδρικό. Σύμφωνα με αυτό, και μαζί με τις υπόλοιπες αλλαγές που θα υποστεί το σύνταγμα και οι νόμοι της Τουρκίας, ο πρόεδρος θα συγκεντρώσει στα χέρια του και τις τρεις εξουσίες ενώ, ταυτόχρονα, θα έχει την δυνατότητα ακόμα και να διατάξει την διάλυση της βουλής με εντολή του. (Susannah & Joe, 2017)

Δικαίωμα στην ψηφοφορία έχουν, εκτός απ’ τους μόνιμους κατοίκους της χώρας, και αυτοί της διασποράς, οι οποίοι προσμετρώνται πανευρωπαϊκά περίπου σε 4,6 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 2 εκατομμύρια κατοικούν μόνο σε Γερμανία (1.500.000) και Ολλανδία (400.000). (Tuvan & Tulay, 2017) Για τον λόγο αυτό, ο Τούρκος πρόεδρος και το επιτελείο του έχουν ξεκινήσει ήδη μια συνεχή διαδικασία ομιλιών σε μεγάλα ευρωπαϊκά κέντρα, από τα οποία ευελπιστούν να απολαύουν την υπερψήφιση του δημοψηφίσματος και, επομένως, την μετέπειτα ενδυνάμωση τής κυβέρνησης. (Nil, 2017)

Γιατί. όμως, η Ολλανδία αρνήθηκε την συγκεκριμένη ενέργεια;

Οι εκπρόσωποι Τύπου καθώς και ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας, Mark Rutte, προέβαλαν ως αιτία της απαγόρευσης το ενδεχόμενο ύπαρξης δημοσίου κινδύνου και αναταραχής με την παρουσία των υπουργών στο Ρότερνταμ, ιδιαίτερα σε μία περίοδο που προηγείται μόλις πέντε ημέρες των κοινοβουλευτικών εκλογών της χώρας. Αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως και μία προσπάθεια τού Mark Rutte να αποτρέψει όχι τόσο το ξέσπασμα της αναταραχής, όσο της μετέπειτα ανόδου της αντιπολιτευτικής δύναμης του Geert Wilders σε μία τέτοια περίπτωση. Το κόμμα για την ελευθερία, το οποίο αντιπροσωπεύει ο τελευταίος, τάσσεται στα ακροδεξιά έδρανα του ολλανδικού κοινοβουλίου, και θέτει ως βασικό πυλώνα ιδεολογίας του την ισλαμοφοβία και ό,τι αυτή συνεπάγεται. Αν τεθεί, λοιπόν, η παράταξη αυτή σε συνάρτηση με την προσφυγική κρίση που πνίγει την Ευρώπη τον τελευταίο χρόνο, και μια κάποια ενδεχόμενη πραγματοποίηση αναταραχής, τότε, πράγματι, οι φόβοι του Mark Rutte ίσως και να μπορούσαν να αποδειχθούν βάσιμοι.

Τι ακολούθησε της διπλής απαγόρευσης του Σαββάτου;

Είναι αναμενόμενο πως μία τέτοια κίνηση θα έβρισκε άμεση αντίδραση. Βέβαια, η Ολλανδία δεν ήταν η μόνη που αρνήθηκε την πραγματοποίηση των εν λόγω ομιλιών. Την ίδια στάση κράτησαν και οι Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία και Σουηδία – εν αντιθέσει με τη Γαλλία, η οποία αμέσως κατηγορήθηκε από τους υπολοίπους για ασυνέχεια της ευρωπαϊκής ενότητας όσον αφορά στις πολιτικές αποφάσεις.

Ο Τούρκος πρόεδρος, από την μεριά του, όχι μόνο εξαπέλυσε σκληρές και εκβιαστικές δηλώσεις, οι οποίες όξυναν περαιτέρω την μεταξύ τους κατάσταση, αλλά ενημέρωσε και πως θα ανάγει το θέμα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. (Tuvan & Tulay, 2017) Απείλησε, μάλιστα, πως τα αντίποινα θα είναι πολύ μεγαλύτερου βαθμού (Elizabeth, 2017), υπενθυμίζοντας ακόμα τη συμφωνία του 2016 περί προσφυγικού, καθώς και το γεγονός πως κρατούνται 3 εκατομμύρια πρόσφυγες στη χώρα. (Jon, 2017) Ύψιστης σημασίας, όμως, κρίνεται ο χαρακτηρισμός των Ολλανδών ως «Ναζί», μαζί με το σχολιασμό του Τούρκου προέδρου πως «δεν γνώριζε ότι υπάρχουν ακόμα τέτοιοι στην δυτική Ευρώπη». Ως εκ τούτου, η ολλανδική κυβέρνηση απαίτησε την άμεση δημόσια ανάκληση και συγγνώμη τού Τούρκου προέδρου.

Στο απυρόβλητο δεν φάνηκε να μένει και η Καγκελάριος της Γερμανίας, Angela Merkel, η οποία θεωρήθηκε από τον Erdogan πως έχει αναλάβει τον ρόλο της «μεγάλης δύναμης» που προσπαθεί να υπερασπιστεί, ενστερνιστεί και προστατέψει τις απόψεις μίας μικρότερης, μετά την απαγόρευση και, μετέπειτα, δημόσια απάντησή της σχετικά με τον όρο «ναζί». (Jon, 2017)

Πέραν των λεκτικών αντιδράσεων, δεν έλειψαν και οι πρακτικές. Αφενός, η Τουρκία απαγόρευσε την επιστροφή των Ολλανδών πρέσβεων στη χώρα (Susannah & Joe, 2017) ενώ, επίσης, η ολλανδική σημαία κατέβηκε από το αντίστοιχο προξενείο και αντικαταστάθηκε από την τουρκική. (Cemal, 2017) Αφετέρου, η Ολλανδία απάντησε με πίδακες νερού και εκπαιδευμένους σκύλους της αστυνομίας σε Τούρκους διαμαρτυρόμενους στην πλατεία τού Ρότερνταμ. (Jon, 2017)

Τι μπορεί να σημαίνει αυτό μελλοντικά;

Αν κάτι μπορεί να θεωρηθεί σίγουρο, αυτό είναι πως ο Erdogan ανέκτησε περαιτέρω δύναμη από τον λαό του. Ο τοίχος που ύψωσε η βόρεια Ευρώπη εναντίον του, τού έδωσε το πάτημα που χρειαζόταν ώστε να παρουσιαστεί ως ο ισχυρός και απαραίτητος ηγέτης της χώρας, σε μία στιγμή που η Ευρώπη αντιμετωπίζει και χαρακτηρίζει εμμέσως την Τουρκία ως μια χώρα «δεύτερης διαλογής». Η τακτική που χρησιμοποιείται δεν είναι άλλη από την προαναφερθείσα απαγόρευση σε συνδυασμό με τις λοιπές εκδηλώσεις βίας, όπως και η συνεχής άρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την ένταξη της Τουρκίας σε αυτήν.

Σε ένα κράτος που μέχρι και το δημοκρατικό δικαίωμα των εκλογών αλλοιώνεται από τη νοθεία, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ενημέρωσης ελέγχονται, κατευθύνονται και απαγορεύονται καθημερινά, κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται στην φυλακή μετά το πραξικόπημα του Αυγούστου (Susannah & Joe, 2017), και μέχρι και τώρα προσπαθεί ανοιχτά να περικόψει ολοκληρωτικά όποιο άλλο δικαίωμα ελευθερίας, δεν είναι καθόλου απίθανο η συγκεκριμένη επιχειρηματολογία να έχει επιτυχία τον επόμενο μήνα, με το δημοψήφισμα να έχει τα αποτελέσματα που επιθυμεί ο Τούρκος πρόεδρος.

Αξίζει, βέβαια, να αναφερθεί πως αυτή η ενδεχόμενη διακοπή των σχέσεων των δύο κρατών δεν θα λειτουργήσει μονάχα ευνοϊκά για την Τουρκία. Οι Ολλανδικές επενδύσεις αποτελούν τις σημαντικότερες της χώρας, φτάνοντας το ύψος των 22 δισεκατομμυρίων. Το προηγούμενο έτος, μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία του Τουρκικού στατιστικού ινστιτούτου, οι εξαγωγές της Τουρκίας στην Ολλανδία άγγιξαν τα 3,6 δισεκατομμύρια, ενώ οι εισαγωγές τα 3 δισεκατομμύρια. Το ίδιο ισχύει και για τον τομέα του τουρισμού, ο οποίος, αν και μειωμένος λόγω των πολιτικών αναταραχών στη χώρα, ανέρχεται σε αριθμούς στους 900.000 Ολλανδούς επισκέπτες. (Tuvan & Tulay, 2017)

Και οι εκλογές της Ολλανδίας;

Στον αντίποδα, μόλις χθες, η Ολλανδία φαίνεται να έδωσε ένα ισχυρό μήνυμα δημοκρατίας και φιλελευθερισμού στην Ευρώπη, ρίχνοντας τελικά στην δεύτερη θέση την ακροδεξιά συσπείρωση τού Geert Wilders, με την διπλάσια ποσοστιαία διαφορά, και σε μία εκλογική συμμετοχή του ύψους του 81%. Αυτή η απόφαση θα μπορούσε να θεωρηθεί -εκτός των άλλων- ως ένα αίσθημα αποφασιστικότητας και, φυσικά, ως μια αισθητή έλλειψη φόβου προς το Ισλάμ και τη μοναρχία του. Παρά τις όποιες πιέσεις και τριβές τόσο με την προσφυγική κρίση, όσο και με τα τεκταινόμενα με την Τουρκία, οι Ολλανδοί ψηφοφόροι δεν κινήθηκαν υπό την ακροδεξιά ομπρέλα, αλλά διατήρησαν την πολιτική τους ομαλότητα, λειτουργώντας ως παράδειγμα και για τις μετέπειτα εκλογές ευρωπαϊκών κρατών που έχουν σειρά, με σημαντικότερη αυτή της Γαλλίας τον επόμενο μήνα.

Πηγές:

  1. BBC NEWS (2017) Turkey’s Erdogan warns Dutch will pay price for dispute. Available at: http://www.bbc.com/news/world-europe-39248646?ocid=socialflow_facebook&ns_mchannel=social&ns_campaign=bbcnews&ns_source=facebook (Accessed: 15 March 2017)
  2. Cemal Y. (2017) Why is Turkey in a row with the Netherlands? Available at: http://www.newstatesman.com/world/europe/2017/03/why-turkey-row-netherlands (Accessed: 15 March 2017)
  3. Elizabeth R. (2017) Protests after Netherlands bars Turkish official’s plane from landing. Available at: http://edition.cnn.com/2017/03/11/europe/netherlands-stops-turkish-rally/ (Accessed: 15 March 2017)
  4. Jon H. (2017) Turkey threatens to pull out of migrant deal as Dutch row intensifies. Available at: https://www.theguardian.com/world/2017/mar/13/turkey-summons-dutch-envoy-over-riot-police-tactics-in-rotterdam (Accessed: 15 March 2017)
  5. Nil K. (2017) Turkey vs. the Netherlands: Why are they fighting? Available at: http://www.cbc.ca/news/world/turkey-vs-the-netherlands-why-are-they-fighting-1.4022584 (Accessed: 15 March 2017)
  6. Susannah C. & Joe S. (2017) Why are the Turkey and the Netherlands clashing? Available at: http://edition.cnn.com/2017/03/13/europe/turkish-dutch-tensions-explained/ (Accessed: 15 March 2017)
  7. Tuvan C. &Tulay K. (2017) Turkey targets Dutch with diplomatic sanctions as ‘Nazi’ row escalates. Available at: http://www.reuters.com/article/us-turkey-referendum-netherlands-idUSKBN16J0IU (Accessed: 15 March 2017)

Tagged under:

Ονομάζομαι Κωνσταντίνα Τσακαράκη και είμαι τελειόφοιτη του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο πανεπιστήμιο. Είμαι ενεργό μέλος στον πολιτικό κλάδο τα τελευταία 4 χρόνια και με πολυάριθμη, εκτός των άλλων, συμμετοχή σε σχετικές προσομοιώσεις και συνέδρια. Αποτελώ μέρος εθελοντικής οργάνωσης, ούσα ακόμα και σε οργανωτική θέση, καθώς και αρθρογραφίας. Στόχος το πτυχίο και η, μετέπειτα, πολυπόθητη πρακτική στην European Commission.

Website: https://powerpolitics.eu/

   Ροή άρθρων Συντάκτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

X

Pin It on Pinterest

X
Share This