Ποιό «αστέρι» θα λάμψει στο τέλος;

 

3ed64be163bed857bf95ed2d72e00056Το τελευταίο διάστημα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν κατακλυστεί από πληροφορίες σχετικά με το ποιόν των δύο υποψηφίων των Αμερικανικών Εκλογών, καθώς και με τις συνεντεύξεις και τις προεκλογικές αναμετρήσεις τους. Λόγος γίνεται για το πώς θα αντιμετωπίσουν την εξωτερική πολιτική, μιας και η Αμερική αποτελεί μείζονα παίκτη στη διεθνή πολιτική σκηνή. Ποιο, όμως, είναι το οικονομικό πλάνο τους; Πώς καλούνται να διαχειριστούν τα οικονομικά ελλείμματα και τις υφέσεις;

Εργασία & Εμπόριο

download-1Παρακολουθώντας την Αμερικανική πολιτική σκηνή, και τη γενικότερη υφεσιακή Ευρωπαϊκή κατάσταση, θα πρέπει να διαχωρίσουμε δύο έννοιες: την παραγωγικότητα και την αποδοχή του εργαζόμενου. Το Ινστιτούτο της Οικονομικής Πολιτικής κατέγραψε ότι, από το 1973 μέχρι το 2013, η αμερικανική παραγωγικότητα αυξήθηκε στο 74%, ενώ η ωριαία αμοιβή ενός εργαζόμενου ανέβηκε μόλις στο 9%. Η υποτονική αύξηση των μισθών δεν παρουσιάζεται μόνο σε ανειδίκευτο εργατικό δυναμικό, αλλά και σε απόφοιτους πανεπιστημίων. Εν τέλει, αυτό το γεγονός αποτελεί στρέβλωση του συστήματος που θυμίζει εποχές φορντικού μοντέλου. Για αυτό το λόγο, αποτελεί κομβικό σημείο της ατζέντας των δυο υποψηφίων, οι οποίοι βέβαια, βάσει των πολιτικών διαφορών τους, το αντιμετωπίζουν με συγκεκριμένο τρόπο.

Αρχικά, η Clinton επιθυμεί τη γενικότερη αναζωογόνηση της αμερικανικής αγοράς εργασίας. Η στρατηγική που ακολουθεί χαρακτηρίζεται ως «η μεγαλύτερη επένδυση σε νέες θέσεις εργασίας από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο«. Τα βασικά σημεία του προγράμματός της είναι τα εξής:

  1. Επενδύσεις σε υποδομές, καθαρή ενέργεια και αναζωογόνηση βιομηχανικού τομέα.
  2. Ενίσχυση εμπορικής συμφωνίας για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας των πολιτών.
  3. Μείωση γραφειοκρατίας και φορολογικές ελαφρύνσεις για τις επιχειρήσεις.
  4. Χαλάρωση των επιβαρύνσεων για τις ενώσεις πιστωτών.
  5. Άνοιγμα σε νέες αγορές.

Από την άλλη πλευρά, ο Trump επικεντρώνεται στα εξής:

  1. Διαπραγμάτευση των εμπορικών συμφωνιών ώστε να δημιουργηθούν δίκαιες θέσεις εργασίας.
  2. Μείωση ελλείμματος εμπορικού ισοζυγίου και αύξηση εγχώριας παραγωγής.
  3. Φορολογικές ελαφρύνσεις στις επιχειρήσεις ώστε τα προϊόντα τους να πωλούνται ευκολότερα.
  4. Μείωση γραφειοκρατίας και περιορισμός μετανάστευσης, στοιχεία που θα βοηθήσουν σε περισσότερες θέσεις εργασίας.
  5. Δαπάνες για άμυνα και διατήρηση κοινωνικών ασφαλίσεων.

 

Χρηματοπιστωτικό Σύστημα & Χρέος

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι απόψεις των δύο υποψηφίων σχετικά με τη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού τομέα, σε συνδυασμό με το εθνικό χρέος των Η.Π.Α.  Αναλυτικότερα, η Hillary επιθυμεί να μειώσει το χρηματοπιστωτικό κίνδυνο για πιθανές μελλοντικές οικονομικές κρίσεις. Πώς σκοπεύει να το πραγματοποιήσει αυτό; Ένα μέτρο της είναι η απαγόρευση των τραπεζών να κάνουν ριψοκίνδυνες επενδύσεις με τα χρήματα των φορολογουμένων. Από την άλλη πλευρά, ο Trump επιθυμεί την επαναγορά του χρέους, αν τα επιτόκια ανεβαίνουν.

Φόροι & Φτώχεια

Η Clinton προσπαθεί να υιοθετήσει μια πιο ριζοσπαστική οικονομική πολιτική, σε αντίθεση με τον Trump. Αρχικά, τοποθετείται στο κομμάτι των φόρων ως «άδικων» για τις εργαζόμενες οικογένειες, και συζητά για επικείμενες φορολογικές ελαφρύνσεις. Επίσης, θα φροντίσει να παρέχει πρόσβαση σε όλους τους πολίτες στο κοινωνικό κράτος. Τα έσοδα από τους πλουσιότερους πολίτες θα τα χρησιμοποιήσει για την ενίσχυση της παιδείας και της περίθαλψης. Αντίθετα, ο Trump συζητά για μείωση φορολογίας όλων των πολιτών, και μείωση φορολογικών κλιμακίων από επτά σε τρεις. Η Clinton εμβαθύνει ιδιαίτερα στο κομμάτι των φορολογικών εκπτώσεων, δηλαδή στην αφαίρεση ποσοστού εισοδήματος φορολόγησης των πολιτών, ενώ ο Trump εστιάζει στην κατάργηση του φόρου των ακινήτων – ή αλλιώς του φόρου «θανάτου».

Κοινά Σημεία & Κριτική

20160305_ldd001_0Αναμφίβολα, οι δύο υποψήφιοι έχουν και κάποια κοινά σημεία πέρα από τις έντονες διαφορές τους. Πρώτα απ΄όλα, διαφωνούν κάθετα στο θέμα της TTIP και συμφωνούν στο κομμάτι της γραφειοκρατίας, ως μείζον ζήτημα οικονομικής αναδόμησης. Ακόμη, αν και οι δυο διατυπώνουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με τις αναδιανεμητικές πολιτικές, κανένας απ΄τους δύο δεν έχει αναφερθεί εκτενώς σε αυτές. Η μεν Clinton διατυπώνει φιλολαϊκή άποψη για την αναδιανεμητική πολιτική, μιλώντας για «δίκαιη » μοιρασιά του πλούτου σ΄όλους, αλλά συζητά, παράλληλα, για άνοιγμα επιχειρήσεων στις αγορές και στα επενδυτικά κεφάλαια, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο οικονομικών κρίσεων και, εν τέλει, τη συντήρηση ανισοτήτων. Προσπαθώντας να καλύψει αυτό το κενό, μιλάει για «τιμωρία» της Wall Street και των χρηματοπιστωτικών ενώσεων αν επιτρέψουν ένα υπερβολικό άνοιγμά τους στην αγορά. Από την άλλη, ο Trump συζητά για δημιουργία θέσεων εργασίας και φορολογικές ελαφρύνσεις, αλλά δίνει έμφαση στην ελάφρυνση των πιο εύπορων πολιτών.

Πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι και οι δύο επιθυμούν να μειώσουν τις κυβερνητικές δαπάνες. Ο Trump προσπαθεί να προβάλλει αυτό το επιχείρημα εστιάζοντας στη διαφθορά, και χρησιμοποιώντας πύρινο λόγο για όσους έχουν ανακατευτεί με οικονομικά σκάνδαλα στο παρελθόν. Στον αντίποδα, η Clinton συζητά για μείωση κυβερνητικών δαπανών ώστε να αντιμετωπιστεί το χρέος. Στο σημείο αυτό παρουσιάζεται μια αντίφαση, καθώς συζητά από τη μια για δικαιότερη οικονομία και από την άλλη για μείωση κυβερνητικών δαπανών. Υπό αυτό το πρίσμα, πώς δύναται να προσφέρει καθολική πρόσβαση όλων των πολιτών στο κράτος πρόνοιας, ενώ οι κρατικές χρηματοδοτήσεις θα μειωθούν; Τελικά, μπορούν τα προγράμματά τους να οδηγήσουν σε αναδιανομή του πλούτου από τα πάνω προς τα κάτω, ή περιορίζονται σε προεκλογικά συνθήματα και διθυραμβικά πλάνα; Υποστηριζόμενοι από τα πλουσιότερα στρώματα, όσον αφορά τις κυβερνητικές καμπάνιες, τι οικονομικά οφέλη μπορούν να δημιουργήσουν για τη χαμένη αστική τάξη και το φτωχό εργατικό δυναμικό;

Παρατηρώντας την αμερικανική κοινωνία, και εστιάζοντας στις κοινωνικοοικονομικές ανισότητες και στον έντονο φυλετικό ρατσισμό, κανένα σχέδιο δεν πείθει απόλυτα μέχρι στιγμής. Ο Trump υποστηρίζει τον απομονωτισμό και τη δύναμη του κεφαλαίου, ενώ η Clinton συζητά για δικαιότερη ισοκατανομή, δημιουργώντας, όμως, αντιφάσεις. Η οικονομία, όντας το παιδί της πολιτικής, δεν μπορεί να εξηγηθεί χωρίς το ιδεολογικό πλαίσιο. Αυτή η εικόνα αλληλεπίδρασης αποιχεί φυσικά πρώτα απ΄όλα στον αμερικανό ψηφοφόρο, ο οποίος έχει πληγεί από μια οικονομική κρίση, έχει χάσει το καλό επίπεδο διαβίωσής του, και παλεύει για κάτι διαφορετικό. Το ερώτημα είναι πώς θα ψηφίσει η μεσαία αστική τάξη; Υπέρ μιας κοινωνικής πολιτικής, μιας όμως αρκετά συντηρητικής υποψηφίου όπως η Clinton, ή θα βαδίσει προς απόλυτες ξενοφοβικές λύσεις με έναν εξίσου συντηρητικό υποψήφιο, τον Τrump; Αναμένουμε με μεγάλη αγωνία.

Πηγές:

  1. Hillary Clinton (2016) Available at: https://www.hillaryclinton.com (Accessed: 28 October 2016).
  2. Trump v Clinton: Comparing their economic plans (2016) Available at: http://www.bbc.com/news/business-37013670 (Accessed: 28 October 2016).
  3. Where Donald Trump and Hillary Clinton stand on economic issues (2016) Available at: http://graphics.wsj.com/elections/2016/donald-trump-hillary-clinton-on-the-economy/ (Accessed: 28 October 2016).
  4. Analysis of Donald Trump’s tax plan (2015) Available at: http://www.taxpolicycenter.org/publications/analysis-donald-trumps-tax-plan/full (Accessed: 28 October 2016).

 

 

 

 

 

 

Tagged under:

-Φοιτήτρια στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης Αθηνών. -Κατεύθυνση σπουδών: Πολιτική ανάλυση -Ενδιαφέροντα: Ξένες γλώσσες και συγγραφή κειμένων πολιτικής επικαιρότητας -Στόχοι: Ενασχόληση με Development Economics -Συμμετοχή σε : σχολικά και φοιτητικά MUN, blog με θέματα πολιτικής επικαιρότητας

Website: https://powerpolitics.eu

   Ροή άρθρων Συντάκτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

Pin It on Pinterest