Πρώτος γύρος γαλλικών προεδρικών εκλογών: Γιατί οι Γάλλοι ψήφισαν ενάντια στις προσδοκίες;

Την Κυριακή 23 Απριλίου 2017 πραγματοποιήθηκε ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία, ο οποίος αποτέλεσε ορόσημο για το μέλλον της χώρας στην Ευρώπη, αλλά και για ολόκληρη την ήπειρο. Πιο συγκεκριμένα, ο γαλλικός λαός ψήφισε ως εξής:

  • Emmanuel Macron: 23,01%
  • Marine Le Pen: 21,3%
  • François Fillon: 20,01%
  • Jean-Luc Mélenchon: 19,58%
  • Benoît Hamon: 6,36%
  • Nicolas Dupont-Aignan: 4,7%

Εύλογα, η τελική κατάταξη των υποψηφίων εγείρει συναισθήματα έκπληξης. Όχι μόνο κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα, το Ρεπουμπλικανικό και το Σοσιαλιστικό, δεν θα προεδρεύσει, αλλά φαίνεται να έχει χαθεί η εμπιστοσύνη των Γάλλων στην αριστερά, αφού ο Mélenchon δεν κατάφερε να ξεπεράσει τον Fillon ούτε ύστερα από το σκάνδαλο που ενοχοποιούσε τον τελευταίο, σχετικά με την πληρωμή της συζύγου του και των παιδιών του από το δημόσιο για δουλειά την οποία δεν έκαναν.

Ως εκ τούτου, στον δεύτερο γύρο της εκλογικής αναμέτρησης θα είναι αντίπαλοι ο κεντρώος Emmanuel Macron και η ακροδεξιά Marine Le Pen.

Emmanuel Macron

O Emmanuel Macron ίδρυσε το κόμμα του, «En Marche!», μόλις έναν χρόνο πριν, τον Απρίλιο του 2016. Ο κεντρώος υποψήφιος ήταν πολιτικά αφανής, ώσπου το 2014, με πρωτοβουλία του τότε Πρωθυπουργού Manuel Valls, ανέλαβε το Υπουργείο Οικονομικών. Τη θέση του Υπουργού εγκατέλειψε δύο χρόνια μετά, όταν αποφάσισε να αποσχιστεί από τη σοσιαλιστική κυβέρνηση του François Hollande, και να πορευτεί ως ανεξάρτητος κεντρώος υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2017.

Το πρόγραμμά του επικεντρώνεται στις εξής θέσεις, οι οποίες τον διαχωρίζουν σημαντικά από την αντίπαλό του:

Τάσσεται υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ζητά όχι μόνο παραμονή της Γαλλίας στην Ένωση και στην Ευρωζώνη, αλλά και μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Επίσης, υποστηρίζει τα ανοιχτά σύνορα, και ακολουθεί μία μετριοπαθή μεταναστευτική πολιτική (BBC, 2017).

Marine Le Pen

Η υποψήφια της ακροδεξιάς είναι αρχηγός του κόμματος «Εθνικό Μέτωπο», το οποίο ίδρυσε ο πατέρας της, Jean-Marie Le Pen. Από το 2010, όταν ανέλαβε η ίδια τα ηνία του κόμματος, οι προσπάθειές της επικεντρώθηκαν στην αποστασιοποίησή της από τις ακραίες απόψεις του πατέρα της -ο οποίος, για παράδειγμα, είχε αναφέρει ότι το Ολοκαύτωμα αποτελεί απλώς μια λεπτομέρεια στην παγκόσμια ιστορία-, καθώς γνωρίζει πως οι εν λόγω απόψεις ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνες για τη συντριπτική ήττα του από τον Jacques Chirac, το 2002.

Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας, η Le Pen ανακοίνωσε πως παραιτείται από την ηγεσία του Εθνικού Μετώπου, ώστε να συνεχίσει στον δεύτερο γύρο ως «υποψήφια του λαού».

Μπορεί η ρητορική της να είναι πιο μετριοπαθής από εκείνη του πατέρα της, ωστόσο η ισλαμοφοβία και το μεταναστευτικό ζήτημα μονοπωλούν την ατζέντα της υποψήφιας. Μάλιστα, κύριο θέμα της ατζέντας αυτής αποτελεί η επιστροφή των κυριαρχικών δικαιωμάτων του κράτους που είχαν αναχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς η ίδια υποστηρίζει την «Ευρώπη των Εθνών» (BBC, 2017).

Γιατί ψήφισαν οι Γάλλοι τα δύο «outsider»

Όπως διαφαίνεται και στο παρακάτω γράφημα, ο Macron κατακτά τα μεγάλα αστικά κέντρα, όπως το Παρίσι και τη Lyon, ενώ η Le Pen κυριαρχεί στα προάστια και στις αγροτικές περιοχές.

 

Ουσιαστικά, βλέπουμε δύο «Γαλλίες»: Από τη μία, την εξαθλιωμένη από την ανεργία επαρχία, κυριαρχούμενη από την ισλαμοφοβία και τον ευρωσκεπτικισμό και, από την άλλη, τα οικονομικά ισχυρά αστικά κέντρα, φιλικά προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, ως ένα δείγμα της ευτυχούς παγκοσμιοποίησης (Aisch et al., 2017).

Οι εκλογές αυτές αποτελούν εύφορο έδαφος και ίσως τη μόνη ευκαιρία, εδώ και πολλά χρόνια, για την ανάδειξη της Le Pen. Άλλωστε, αυτό υποδεικνύουν και τα πρόσφατα γεγονότα στον υπόλοιπο κόσμο· ότι δηλαδή οι πολίτες έχουν αγανακτήσει τόσο, ώστε να επιτρέπουν στον λαϊκισμό να καθοδηγεί τις πιο κρίσιμες αποφάσεις τους -παραδείγματα αποτελούν η επικράτηση του Brexit και η νίκη του Donald Trump-, ειδικά, στην προκειμένη περίπτωση, σε μια Γαλλία που μετρά πολλαπλές τρομοκρατικές επιθέσεις, ήδη από το 2015.

Η Le Pen το γνωρίζει καλά αυτό, και η ρητορική της στοχεύει στο να «μιλήσει» στην «ξεχασμένη Γαλλία» – στους ανέργους, στους εξαθλιωμένους αγρότες, στους κοινωνικά αποκλεισμένους. Παρ’ όλα αυτά, γνωρίζει επίσης πως, ως υποψήφια της ακροδεξιάς, θα ηττηθεί κατά κράτος στον δεύτερο γύρο των εκλογών. Έτσι, με την απομάκρυνσή της από την ηγεσία του Εθνικού Μετώπου, και την υποστήριξη της αντικατάστασης της κλασσικής διαίρεσης μεταξύ αριστεράς και δεξιάς, με τη νέα διαίρεση μεταξύ πατριωτών και υποστηρικτών της παγκοσμιοποίησης, εκδηλώνεται η προσπάθειά της για προσέγγιση ψήφων ακόμα και από τον Βορρά, ο οποίος, ενώ αποτελεί παραδοσιακά προπύργιο της αριστεράς, έχει πληγεί από την ανεργία σε ποσοστό διπλάσιο σε σχέση με τον εθνικό μέσο όρο.

Ο Macron, από την άλλη, φαίνεται να αναπαύεται στις δάφνες του. Και όχι άδικα. Οι στατιστικές μελέτες τον εμφανίζουν πρώτο και, μάλιστα, με μεγάλη διαφορά από την αντίπαλό του -συγκεκριμένα, η τελευταία μέτρηση του δίνει ποσοστό 60,93%-, ενώ πιθανόν να «κληρονομήσει» τους περισσότερους ψηφοφόρους των ηττημένων του πρώτου γύρου, με την υποστήριξη τόσο του François Hollande όσο και του François Fillon (Clarke and Holder, 2017). Άλλωστε, ο Macron είναι ο μόνος φιλικά προσκείμενος προς την Ευρωπαϊκή Ένωση υποψήφιος, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που θα τον ψηφίσουν απλά γιατί «δεν είναι η Le Pen» και, ως εκ τούτου, φαντάζει «το μικρότερο κακό».

Ποιος θα νικήσει;

Θα ήταν αφελές να βγάλει κανείς συμπεράσματα, λαμβάνοντας υπόψη αποκλειστικά τις δημοσκοπήσεις. Σαφώς και ο Macron είναι το μεγάλο φαβορί, ωστόσο το κλίμα δεν θα μπορούσε να είναι πιο ευνοϊκό για μία ενδεχόμενη νίκη του λαϊκισμού, ειδικά σε μία χώρα που έχει πληγεί όχι μόνο από την παγκόσμια οικονομική κρίση, αλλά και από αλλεπάλληλα τρομοκρατικά χτυπήματα κατά τα τελευταία δύο έτη.

Άλλωστε, παρατηρείται ξανά -και μετά λύπης- πως για το μέλλον των χωρών της Ευρώπης αποφασίζουν οι γηραιότεροι. Η ηλικιακή ομάδα 18-24 υποστήριξε σε ποσοστό 30% τον Mélenchon, με αποτέλεσμα οι νέοι να νιώθουν πως δεν εκπροσωπούνται και, ως εκ τούτου, η αποχή τους κατά την εκλογική αναμέτρηση της 7ης Μαΐου να σημειώσει υψηλά ποσοστά (Mohdin, 2017). Συγκεκριμένα, οι νέοι ψήφισαν:

Παρ’ όλα αυτά, ίσως οι Γάλλοι συνειδητοποιήσουν πού οδηγήθηκαν οι υπόλοιποι λαοί που δοκιμάστηκαν από δημαγωγικές πρακτικές και εκμετάλλευση του φόβου, ο οποίος -αν και δικαιολογημένα έντονος- δεν θα πρέπει να καθορίζει τις αποφάσεις των πολιτών σε κανένα επίπεδο, πόσo μάλλον όσον αφορά στο μέλλον της χώρας τους.

Πηγές

  1. Jones, B. and Clarke, H. (2017). Le Pen faces Macron in final round of French presidential election. [online] CNN. Available at: http://edition.cnn.com/2017/04/23/europe/french-presidential-election-results/ [Accessed 27 Apr. 2017].
  2. Mohdin, A. (2017). Why young French voters don’t want a progressive president. [online] Quartz. Available at: https://qz.com/966823/the-frontrunner-in-frances-election-is-young-voters-third-choice/ [Accessed 27 Apr. 2017].
  3. BBC News. (2017). French election 2017: Who are the final candidates? [online] Available at: http://www.bbc.com/news/world-europe-38220690 [Accessed 27 Apr. 2017].
  4. Aisch, G., Morenne, B., Keller, J., Lai, K. and Prcanha, S. (2017). How the Election Split France. [online] Nytimes.com. Available at: https://www.nytimes.com/interactive/2017/04/23/world/europe/french-election-results-maps.html?smid=fb-nytimes&smtyp=cur&_r=1 [Accessed 27 Apr. 2017].
  5. Clarke, S. and Holder, J. (2017). French presidential election: first round results in charts and maps. [online] Τhe Guardian. Available at: https://www.theguardian.com/world/ng-interactive/2017/apr/23/french-presidential-election-results-2017-latest [Accessed 27 Apr. 2017].
Πλοήγηση στις σειρές<< François Fillon: Μία προεκλογική εκστρατεία γεμάτη αντιξοότητεςAllons enfants de la Patrie! – Σχολιασμός περί του δεύτερου γύρου >>

Tagged under:

Προπτυχιακή φοιτήτρια στο τμήμα Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών. [email protected]

Website: https://powerpolitics.eu/

   Ροή άρθρων Συντάκτη

1 Comment

  1. Σταμάτης Βλάχος Reply

    Δηλαδή όποιος ενδιαφέρεται για την χώρα του είναι λαϊκιστής ή ακροδεξιός ενώ όλοι οι άλλοι είναι ορθοί, σωστοί αποδεκτοί κοκ; Ως πότε στην αγανάκτηση των πολιτών θα τις γνωστές πια ταμπέλες;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

X

Pin It on Pinterest

X
Share This