Γυναίκες Καμικάζι: Ιστορίες Από Τρεις Νύφες του Πολέμου

Ένα -κατά τα φαινόμενα- ανεπίκαιρο, αλλά άξιο προς συζήτηση θέμα είναι αυτό των γυναικών-καμικάζι (female suicide bombers). Καμικάζι -ήτοι οι άνθρωποι που επιλέγουν το θάνατο, συμπαρασύροντας μαζί τους εκατοντάδες άλλους αθώους και ανίδεους πολίτες στο όνομα διαστρεβλωμένων ιδανικών- παρουσιάζονται, στην καλύτερη των περιπτώσεων, ως παράφρονες και άκρως φανατισμένοι. Πρόκειται για ένα συμπέρασμα όχι ακριβώς ανυπόστατο – αλλά ίσως μυωπικό. Το να επιλέγεις να καταδικάζεις σε θάνατο συμπολίτες ασυμβίβαστους με τη δική σου ιδεολογία είναι εγκληματικό. Αλλά η ψυχοσύνθεση ενός τέτοιου εγκληματία -και δη μιας γυναίκας τρομοκράτη- είναι δεκτική πολλών αναγνώσεων.

Και αυτό γιατί, από μια σύντομη αναζήτηση στο διαδίκτυο, προκύπτει πως οι θηλυκοί καμικάζι είναι προσωπικότητες σύνθετες και περίπλοκες. Καταγόμενες, τις περισσότερες φορές, από χώρες όπου η γυναίκα αντιμετωπίζεται ως εργαλείο πλήρους απασχόλησης, στερούμενη ισότιμης μεταχείρισης με τους άντρες, ακόμα και το έγκλημα δεν είναι μία επιλογή, αλλά μία εκπλήρωση καθήκοντος. Αυτό συμβαίνει διότι οι χώρες όπου κυρίως δραστηριοποιούνται βομβίστριες είναι μουσουλμανικές και ασπάζονται το Κοράνι, το οποίο μπορεί εγγυηθεί την είσοδο στον Παράδεισο μόνο στο αντρικό και όχι στο γυναικείο φύλο. Όταν, λοιπόν, καλείται μία γυναίκα να φέρει εις πέρας μία αποστολή εμφανώς συνδεδεμένη με την υπερκόσμια επιβράβευση που επιφυλάσσει ο ιερός νόμος αποκλειστικά σε άρρενες, τα πράγματα μπερδεύονται.

Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο πως όσες επιλέγονται να εκτελέσουν ανυποψίαστους συνανθρώπους τους και τους ίδιους τους τους εαυτούς, παρουσιάζονται ως «Νύφες». Η αγνότητα, η ευλάβεια και η αρρωστημένη αφοσίωση στο απάνθρωπο και εγκληματικό μετουσιώνεται σε προαπαιτούμενο για τη στελέχωση επαναστατικών κινημάτων ανά τον κόσμο, με τρομοκράτες που θα είναι γυναίκες. Αυτές είναι οι ιστορίες τους.

«Νύφη» 1: Sana’a Mehaidli

Η δεκαεξάχρονη Sana’a ήταν μέλος του Συριακού Εθνικοσοσιαλιστικού Κινήματος όταν μαχόταν κατά της Ισραηλίτικης κατοχής στη Λιβύη, και όταν αποφάσισε να μετατρέψει το αμάξι της σε φονικό όχημα εναντίον του status quo που, κατά την άποψή της, ένιωθε να τρομοκρατεί τους συμπολίτες της. Με άλλα λόγια, απάντησε στην «τρομοκρατία» με επιπλέον τρομοκρατία, και εδραιώθηκε έτσι ως η «Νύφη του Νότου».

Κανείς δεν είναι απολύτως σίγουρος για τα αληθή αίτια που οδήγησαν μία έφηβη στο να θανατώσει αντιπάλους – και μη εξαιρουμένου του εαυτού της. Το μόνο βέβαιο είναι πως, με τούτο το φρικαλέο εγχείρημά της, πίστευε πως επικουρεί την πραγματοποίηση μίας ιδέας πολύ ανώτερης από κάθε άνθρωπο, ακόμα και καμικάζι. Η ίδια παρουσιάζεται, έκτοτε, ως μία ηρωίδα μεγάλου βεληνεκούς, που θέτει το πρότυπο των επόμενων ακραίων κοριτσιών που θα αναζητήσουν στο θάνατο τη σωτηρία, και θα γευτούν μία ικανοποίηση μάλλον επίγεια.

«Νύφη» 2: Muriel Degauque

Η Muriel Degauque γεννήθηκε στο Βέλγιο σε ρωμαιοκαθολική οικογένεια. Αφού νυμφεύθηκε τον, βορειοαφρικανικής καταγωγής, (H)issam Goris, η πλέον Myriam Goris άφησε την τελευταία της πνοή στο Ιράκ, σκορπώντας το θάνατο σε δεκάδες ανθρώπους. Η Βέλγα καμικάζι (la kamikaze Belge), μεγαλωμένη σε προάστιο της χώρας, σόκαρε την γηραιά ήπειρο ως η πρώτη Ευρωπαία που μετείχε της Ιρακινής εξέγερσης, κατά του τόσο αμφιλεγόμενου war on terror που υποκινήθηκε από τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, George W. Bush.

Ο γάμος της με έναν ακραίο ισλαμιστή σήμανε το τέλος και για την ίδια. Μετά από έναν ήδη ταραγμένο πρότερο βίο (ναρκωτικά), ξεκίνησε σταδιακά ο ριζοσπαστισμός της και η απομόνωσή της από την οικογένειά της. Μέσα σε τρεις εβδομάδες ταξίδεψε με το σύζυγό της οδικώς προς το Ιράκ, όπου κατάφερε να εκτελέσει το φρικαλέο «καθήκον» της, όταν επεχείρησε κατά αμερικανικού στρατιωτικού κομβόι, βόρεια της Βαγδάτης.

Η Muriel, αν και δεν ανταποκρίνεται στο πρότυπο της νύφης, όπως δόθηκε παραπάνω, αποτελεί ένα πρώτης κλάσης παράδειγμα που καταγράφει την αποτελεσματικότητα που μπορεί να έχει ο προσηλυτισμός και η προσέλκυση εν δυνάμει τρομοκρατών, στους κόλπους καθεστώτων προσανατολισμένων προς τον εξτρεμισμό. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που και η ίδια η μητέρα της, Lilianne, έκανε λόγο για «πλύση εγκεφάλου» της 38χρονης κόρης της, όταν πληροφορήθηκε τον εκούσιο θάνατό της.

«Νύφη» 3: Wafa Idris

Περήφανη και γεμάτη ελπίδα ότι και άλλες γυναίκες θα ακολουθούσαν το παράδειγμα της 28χρονης κόρης της δήλωνε, στις αρχές του 2002 στο BBC, η μητέρα της Wafa Idris, μετά από πληροφόρηση του θανάτου της. Διαζευγμένη και μέλος του παραϊατρικού προσωπικού που συνέδραμε σε στρατόπεδα προσφύγων, η «Νύφη της Παλαιστίνης» -όπως μετονομάστηκε μετά θάνατον- έκρυβε μέσα της πολύ θυμό. Μόνο έτσι, εξάλλου, μπορεί να εξηγηθεί η απόφαση της νεαρής Wafa να γίνει μία ανύπαντρη «Νύφη», δοσμένη στις ιδέες της. Μόνο έτσι εξήγησαν και οι κοντινοί της άνθρωποι την απονενοημένη της πράξη:«Μπορεί να ήταν όλοι οι άνθρωποι που έβλεπε στα ασθενοφόρα. Ήθελε να βοηθήσει τους ανθρώπους της! Ήταν η κόρη της Παλαιστίνης».

Η θυμωμένη Wafa Idris ήταν εθελόντρια στην Ερυθρά Ημισέληνο, την εποχή της παλαιστινιακής Ιντιφάντα (Palestinian Intifada) ― της εξέγερσης των Παλαιστινίων κατά των Ισραηλιτών κατοίκων της Γάζας και της Δυτικής Όχθης. Αν και στον απόηχο της επίθεσης, πολλοί αμφισβητούσαν το κατά πόσο ήταν ηθελημένη πράξη ή επρόκειτο για πρόβλημα με την πυροδότηση των εκρηκτικών, Ισραηλίτες αξιωματούχοι σύντομα επιβεβαίωσαν τη νεαρή εθελόντρια ως την πρώτη γυναίκα-καμικάζι που εξαπέλυσε πυρά εντός της χώρας, σκοτώνοντας έναν 81χρονο και τραυματίζοντας άλλους εκατό παριστάμενους.

Στην οδό Jaffa, με βλέμμα απόκοσμο, σαν ναρκωμένο, ανατινάχτηκε η Wafa Idris, και καθιερώθηκε ως το «Πρώτο Παιδί της Παλαιστίνης». Editorial αιγυπτιακής εφημερίδας έγραψε για εκείνη: «Ήταν μιία γυναίκα που σήμερα σας δίδαξε μαθήματα ηρωισμού, τη σημασία της jihad, και το δρόμο προς ένα θάνατο που αξίζει σε μάρτυρες… μία γυναίκα που σόκαρε τον εχθρό, με το λεπτό, πενιχρό και αδύναμο σώμα της. Μία γυναίκα που μαζί με τον εαυτό της ανατίναξε από πάνω της όλους τους μύθους για την αδυναμία, την υποταγή και υποδούλωση που χαρακτηρίζουν το γυναικείο φύλο».

Και οι τρεις ιστορίες περιγράφουν ένα φαινόμενο που ελάχιστα θα απασχολούσε την παγκόσμια κοινότητα, ακόμα και στο τέλος του περασμένου αιώνα. Μέσα σε λιγότερο, όμως, από μία εικοσαετία, οι γυναίκες-καμικάζι θεωρούνται πια αρκετά ικανές -ή, καλύτερα, εξίσου θανατηφόρες- με τους άντρες ομόλογούς τους, για να φέρνουν εις πέρας τα αιματοκυλισμένα σχέδια των εξτρεμιστών. Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι φορές που προτιμώνται από τους άνδρες, βάσει της μυωπικής πεποίθησης ότι οι γυναίκες είναι υπεράνω υποψιών όταν πρόκειται για τρομοκρατικές επιθέσεις.

Το ζήτημα των θηλυκών καμικάζι επαναπροσδιορίζει τα μέχρι τώρα δεδομένα. Η συνεχής προώθηση της παγκοσμιοποίησης καταρρίπτει τα σύνορα, με αποτέλεσμα οι κουλτούρες να αλληλοεπιδρούν μεταξύ τους – ενίοτε και με κακώς εννοούμενο τρόπο. Πολλές Ευρωπαίες που νιώθουν αποξενωμένες από το δυτικό τρόπο ζωής από τον οποίο έχουν γαλουχηθεί, αλλά και γυναίκες του αραβικού κόσμου που, από την άλλη πλευρά, έχουν απηυδήσει με την άκριτη δυτικοποίηση, διοχετεύουν τη μαχητικότητά τους, με τον πιο λάθος τρόπο. Οι ριζοσπαστικές ισλαμιστικές οργανώσεις καραδοκούν, προκειμένου πρώτοι να ωφεληθούν των υπηρεσιών ανθρώπων που, από μόνοι τους, κατατάσσουν πρόωρα τους εαυτούς τους στην κατηγορία των αναλώσιμων. Φυσικά, το φαινόμενο δεν έχει αποκαλύψει πλήρως τις τρομακτικές διαστάσεις που μπορεί να πάρει, και μόνο το μέλλον -αν και δυσοίωνο- θα φανερώσει την αληθή ανατομία και σοβαρότητά του.

Πηγές:

  1. Rajan, J. (2011). Women Suicide Bombers: Narratives of Violence. https://books.google.gr/books?id=d8CsAgAAQBAJ&pg=PA225&lpg=PA225&dq=Sana%27a+Mehaidli+first+female+suicide+bomber&source=bl&ots=ek9lK5Gw-X&sig=SjWjQc_2rSmBrT2yoQN0Zsg2rwo&hl=en&sa=X&redir_esc=y#v=onepage&q=Sana’a%20Mehaidli%20first%20female%20suicide%20bomber&f=false
  2. Hughbank, R., Niosi, A., Dumas, J.C. (2010). The Dynamics of Terror: And Creation of Homegrown Terrorists. https://books.google.gr/books?id=NBqi8GkPMWQC&pg=PA158&lpg=PA158&dq=Sana%27a+Mehaidli&source=bl&ots=9wVFxRPy8E&sig=QzrLGFNbpia9nKK2CqNxvGHgg8Q&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjx3t7pv5LZAhXB_KQKHWj2AL8Q6AEIbDAN#v=onepage&q=Sana’a%20Mehaidli&f=false
  3. Watt, N. (2005). From Belgian cul-de-sac to Suicide Bomber in Iraq. https://www.theguardian.com/world/2005/dec/02/iraq.islam
  4. Smith, C. (2005). Raised as Cathilic in Belgium, She Died ass a Muslim Bomber. http://www.nytimes.com/2005/12/06/world/europe/raised-as-catholic-in-belgium-she-died-as-a-muslim-bomber.html
  5. McElroy, D. (2014). Israel-Gaza conflict: What is an intifada?. http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/middleeast/israel/10990699/Israel-Gaza-conflict-What-is-an-intifada.html
  6. BBC. (2002). Female bomber’s mother speaks out. http://news.bbc.co.uk/2/hi/1791800.stm
  7. Bennet, J. (2002). Arab’s Woman Path to Unlikely ‘Martyrdom’. http://www.nytimes.com/2002/01/31/world/arab-woman-s-path-to-unlikely-martyrdom.html
  8. Eager, P. (2008). From freedom fighters to terrorists: women and political violence. Ashgate Publishing, pp. 188-189.
Έχει περάσει αρκετός χρόνος (8 μήνες) από τη δημοσίευση αυτού του άρθρου. Παρακαλούμε συνεχίστε στην ανάγνωσή του έχοντας υπόψη την ημερομηνία δημοσίευσης.

Tagged under:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

Pin It on Pinterest