Στα Καντόνια της Ροζάβα σφυρηλατείται ο Τρίτος Δρόμος για το Σοσιαλισμό

Το υπόβαθρο

Η Συρία αποτέλεσε άμα τη ιδρύσει της ένα πολυεθνικό,  πολυθρησκευτικό και πολυδογματικό μωσαϊκό, με σαφή Αραβική Σουνιτική πλειονότητα, αλλά με διακριτές εθνικές μειονότητες Κούρδων, Τουρκομάνων, Λεβαντίνων, Ασσυρίων, ακόμη και Ελλήνων Μουσουλμάνων -κυρίως Κρητικής καταγωγής. Η διατήρηση λεπτών ισορροπιών για πολλές δεκαετίες, αρκετές φορές μέσω σιδηράς πυγμής, υπήρξε αποτέλεσμα του ολοκληρωτικού ελέγχου του Μπααθικού κόμματος στην πολιτική και στρατιωτική σκηνή της χώρας.

Μία από τις εντονότερα πολυπολιτισμικές περιοχές της χώρας είναι αυτή της Ροζάβα, της περιοχής δηλαδή που καταλαμβάνει ολόκληρη σχεδόν την επαρχία Χασάκα και το βόρειο μέρος των επαρχιών Χαλεπίου και Ράκκα. Πατρίδα ενός ετερόκλητου πληθυσμού Σουνιτών Αράβων και Κούρδων, Αλεβιτών Τουρκομάνων και Ασσυρίων Χριστιανών, η Ροζάβα είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί ότι αποτελεί οντότητα δημιουργημένη de facto μετά την έναρξη του Συριακού Εμφυλίου του 2011, πράγμα που σημαίνει ότι κανένας πολιτικός χάρτης δεν φέρει σε οποιοδήποτε σημείο του αυτό το όνομα, παρά μόνο αυτοί της ίδιας της οντότητας.

 

Χάρτης των διεκδικούμενων εδαφών της Ροζάβα

Χάρτης των διεκδικούμενων εδαφών της Ροζάβα

 

Εν αρχή ην…

Ο Συριακός Εμφύλιος βρήκε τον πρόεδρο Άσαντ αντιμέτωπο με ένα ελάχιστα κοπιαστικό δίλημμα· Στα βόρεια, το Συριακό παρακλάδι του ΡΚΚ υπό την εύγλωττη ακρωνυμία PYD (Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας) άδραξε την ευκαιρία με μόνο σκοπό να εγκαθιδρύσει ένοπλο έλεγχο επί των κουρδικών περιοχών, ενώ στην υπόλοιπη χώρα μεγάλες μάζες στρατιωτών και πολιτών αυτομόλησαν ενόπλως προς την αντιπολίτευση με τον τολμηρό στόχο της ολικής στρατιωτικής νίκης επί του Συριακού τακτικού στρατού και την έξωση του προέδρου.

Διαλέγοντας  λοιπόν με καθαρά στρατηγικούς όρους την εγκατάλειψη του 15% της επικράτειάς του, απέναντι στην ολική ανατροπή του, το συριακό καθεστώς ήρθε σε μία –ύποπτη κατά αρκετούς – συμφωνία με τον Κουρδικό παράγοντα: Ο τακτικός στρατός θα αποσύρονταν από το σύνολο της Ροζάβα, διατηρώντας υπό τον έλεγχό του τμήματα της πόλης Καμίσλι και τη στρατιωτική βάση της Χασάκα. Ταυτόχρονα, οι Κουρδικές πολιτοφυλακές υπόσχονταν σιωπηλή ανοχή στην ύπαρξη αυτών των δυνάμεων. Έτσι, το καθεστώς θα εξασφάλιζε σε άλλα σημεία της χώρας ισχύ πολύτιμη για την επιβίωσή του, ενώ η βόρεια Συρία θα απέφευγε ολωσδιόλου την αιματοχυσία και την καταστροφή.

Το κενό νόμιμης βίας που άφησε πίσω της η Αραβική διοίκηση, έσπευσε να καλύψει ένα νέο, ιδιότυπο σχήμα που όμοιό του η Μέση Ανατολή έχει γνωρίσει μόνο στην ανθηρή εποχή των Εβραϊκών Κιμπούτς της Παλαιστίνης: Οι Λαϊκές Ομάδες Προστασίας, ή αλλιώς, YPG. Ένα στρατιωτικό σώμα, το οποίο εισάγει τεχνογνωσία, οπλισμό και οργάνωση από τις ένοπλες δυνάμεις του ΡΚΚ, ενώ υπό τη σκέπη του PYD εφαρμόζει εμπράκτως χρόνια διεκδικητικά χαρακτηριστικά της Αριστεράς και των Νέων Κινημάτων: Ισονομία Φύλου, αποθρησκειοποίηση, αξιοκρατική ιεραρχία, κατοχύρωση της LGBTQI κοινότητας, σεβασμός στο δίκαιο του πολέμου.  Η νέα αυτή πολιτοφυλακή κινείται ταχύτατα, καταλαμβάνοντας τον Ιούλιο του 2012 μεγάλο ποσοστό της συνολικής έκτασης της Ροζάβα και διασφαλίζοντας ότι ο πληθυσμός σε αυτές τις περιοχές θα συνεχίσει ειρηνικά τη διαβίωσή του.

Προέλαση μαχητών και μαχητριών του YPG.

Προέλαση μαχητών και μαχητριών του YPG.

 

Και το πολιτικό σύστημα αυτού: Φιλελεύθερη Αμεσοδημοκρατία

Από τα γεγονότα τον Ιούλιο του 2012, ήταν φανερό ότι κάτι άρχισε να αλλάζει στη Μέση Ανατολή. Η νέα διοίκηση ήταν πολύ προσεκτική ώστε να μην υποπέσει στα σφάλματα του καθεστώτος Άσαντ, με το οποίο αν και κοινή αφετηρία είναι η Μαρξιστική σκέψη μπολιασμένη με μεταποικιοκρατικό εθνικισμό, οι διαφορές είναι παραπάνω από σημαντικές ως προς την κοινωνική χειραφέτηση.

Μιλώντας για κοινωνική χειραφέτηση, δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε την αξιοπρόσεκτη λογική γύρω από την οποία περιστρέφεται το ριζοσπαστικά φιλελεύθερο Σύνταγμα που συνέταξε το PYD-YPG: Σε αντίθεση με ό,τι ίσχυε ως τότε, από το 2012 κι έπειτα, κάθε κοινότητα, όσο μικρή ή μεγάλη κι αν είναι, ανεξαρτήτως από την εθνική της καταγωγή, δικαιούται να εκλέγει το δικό της τοπικό συμβούλιο, το οποίο καλείται να πάρει όλες τις πρωτοβάθμιες, ‘’καθημερινές’’ αποφάσεις. Επιπλέον, επίσης σε πείσμα της διαδεδομένης μεσανατολικής πρακτικής, όλες οι ομιλούμενες γλώσσες της Ροζάβα (Κουρδικά, Αραβικά, Ασσυριακά) θεωρούνται επίσημες γλώσσες της, ενώ το ίδιο ισχύει και για τα θρησκευτικά δόγματα.

Κέντρο της πολιτικής ζωής είναι οι σύνδεσμοι των τοπικών συμβουλίων, τα Καντόνια. Συμβολικά, η νέα διοίκηση προχώρησε σε μετονομασία των καντονιών όταν αυτά ανακηρύχθηκαν αυτόνομα: Εφρίν, Κομπάνι (προς τιμήν της ηρωικής ομώνυμης πόλης), Τσιζιρέ. Σε αυτό το επίπεδο, λαμβάνονται οι περισσότερες αποφάσεις. Παιδεία, πολιτισμός, οικονομία, περιβάλλον, νομοπαραγωγή, ελέγχονται και αποφασίζονται στο εκάστοτε Καντονικό κοινοβούλιο. Εμφανής εδώ η επιρροή άλλων εξαιρετικά αποκεντρωμένων ομοσπονδιακών συστημάτων, όπως αυτό της Ελβετίας και της Γερμανίας.

Σε επίπεδο κεντρικής- ‘’κρατικής’’ διακυβέρνησης, τα πράγματα υπήρξαν πιο διστακτικά. Η προέλαση του «Ισλαμικού Κράτους» στο Κομπάνι και το Τσιζιρέ, παρέτεινε τις διεργασίες και τις  ζυμώσεις για την οριστική μορφή της χαλαρής, ομοσπονδιακής διοίκησης ως το 2015. Τελικά, το 2016, με τον άμεσο κίνδυνο να έχει παρέλθει και τα τρία καντόνια να επανακτώνται στο σύνολό τους, ο διάλογος έφτασε σε κατακλείδα, κατά την οποία εξελέγη η προεδρική δυάδα: Η Χεντιγια Γιουσέφ, η πρώτη γυναίκα αρχηγός κράτους στη Μέση Ανατολή και ο Μανσούρ Σαλέμ, Αραβικής καταγωγής.

Από τα παραπάνω, είναι περισσότερο από έκδηλη η προοδευτικότητα της συνταγματικής νομιμότητας στη Ροζάβα. Το πολιτικό της σύστημα είναι ανοικτό σε όλους, απολύτως διακριτό ως προς τις εξουσίες του και τον έλεγχό τους, ενώ οι αποφάσεις λαμβάνονται σε μία πολλαπλότητα επιπέδων, τέτοιου βεληνεκούς, που αποτρέπει οποιαδήποτε απόπειρα ολοκληρωτικής διολίσθησης.  Κατά μία πιο προκεχωρημένη οπτική, ο βαθμός διάκρισης εξουσίας και αποκέντρωσής της, που έχει επιτευχθεί στην de facto αυτόνομη περιοχή, αποτελεί ακόμη μεγάλο ζητούμενο για πληθώρα κρατών-πυλώνων του δυτικού κόσμου, όπως η Ιταλία και η Γαλλία.

Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της Ροζάβα

Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της Ροζάβα

 

Ιδιωτική Πρωτοβουλία– Αυτοδιαχειριζόμενη Παραγωγή –  Κοινωνική Οικονομία

Στο παράδοξο –και κατ’ αρκετούς εντελώς μεταϊδεολογικό- παραπάνω τρίπτυχο βρίσκεται το κλειδί για την απρόσμενη επιτυχία της αυτόνομης Ροζάβα. Μία επιτυχία που αντανακλάται στην επισιτιστική ασφάλεια και την ευημερία μιας -κατά τα άλλα- εμπόλεμης περιοχής, αλλά και στην λιγότερο τρυφερή γλώσσα της στατιστικής: Η μικρή αυτή οντότητα, που καταλαμβάνει το 15% περίπου της έκτασης της Συρίας, παράγει σήμερα κάτι λιγότερο από το μισό ΑΕΠ της χώρας. Πού βρισκόταν αυτό το ποσοστό πριν τον εμφύλιο; Ανάμεσα στο 12 και στο 19%.

Φυσικά, σε αυτό το εκπληκτικό, για τα δεδομένα του μικρού χρονικού διαστήματος αποτέλεσμα, δεν συνέβαλε μόνο η ανάπτυξη της περιοχής, αλλά και η δραματική ύφεση στην υπόλοιπη, διαλυμένη από τον πόλεμο και την προσφυγιά χώρα. Θα μπορούσε κανείς εύκολα όμως να ισχυριστεί ότι η ικανότητα την οποία επέδειξαν οι κάτοικοι της πολυεθνικής αυτής περιοχής στην αποφυγή μεταξύ τους συγκρούσεων, αποτελεί από μόνη της ένα τεράστιο αναπτυξιακό και κοινωνικό πλεονέκτημα που η υπόλοιπη χώρα δε δείχνει να κατέχει.

Το πρώτο τμήμα του τριπτύχου, είναι μία απρόσμενα ελεύθερη αγορά για ένα Κόμμα και μία κυβέρνηση που έλκουν την καταγωγή τους από τα βάθη της αντι-αποικιοκρατικής, κομμουνιστικής αριστεράς. Ωστόσο, σε μία χρονική συγκυρία που δεν άφησε περιθώριο για κολλεκτιβοποιητικούς πειραματισμούς, και με δεδομένη την αντίστοιχη εμπειρία του Μπααθικού Σοσιαλισμού που δεν επέτρεπε σε Ασσύριους και Κούρδους την κατοχή τίτλων Γης, η ατομική ιδιοκτησία και η προστασία του δικαιώματος σε αυτή αποτελεί μία από τις πιο ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις του PYD.

Στα πλαίσια του «Λαϊκού Οικονομικού Πλάνου» που τέθηκε σε εφαρμογή το 2012, ο στόχος είναι μέσω της ιδιοκτησίας Γης και της ανοικτής στην επιχειρηματικότητα οικονομίας να υπάρξει κινητροδότηση για εργασία, συνδιαλλαγή και προσωπική ανέλιξη. Τελικός στόχος του πλάνου είναι η μετάβαση σε μία μετα-καπιταλιστική οικονομία της αγοράς, της οποίας η υπεραξία από τον κοινωνικό έλεγχο των όποιων μέσων παραγωγής θα καταλήγει πίσω στην κοινωνία με τη μορφή υποδομών, υπηρεσιών υγείας και παιδείας, ή ακόμη και άμεσων μερισμάτων.

Όσον αφορά στο δεύτερο σημείο, η αυτοδιαχειριζόμενη οικονομία αποτελεί τη βάση της αγροτικής παραγωγής της Ροζάβα. Οι ατομικές ιδιοκτησίες συγκροτούνται σε ιδιότυπα, αμεσοδημοκρατικά «κολχόζ» 20-35 καλλιεργητών. Συλλογικά αποφασίζονται οι τιμές διάθεσης, η ανάθεση επιμέρους εργασιών, ο συντονισμός της καλλιεργητικής διαδικασίας και όποιο έκτακτο ζήτημα προκύψει. Έτσι, οι κοντινοί παραγωγοί μπορούν να επιτύχουν καλύτερες τιμές μη ερχόμενοι σε ανταγωνισμό μεταξύ τους, αξιοποιούν συλλογικά τα πενιχρά μηχανήματα παραγωγής που διαθέτουν και αρκετές φορές φτάνουν σε αξιοσημείωτες πρωτοβουλίες κοινωνικής οικονομίας, όπως το διαδικτυακό crowdfunding για την διεθνή ενίσχυση της εργασίας τους, ή οι συνεργασίες με τοπικές επιχειρήσεις μεταποίησης ώστε τα οργανικά σκουπίδια να κομποστοποιούνται και να επιστρέφουν ως  δωρεάν και βιολογικό λίπασμα στους ίδιους τους παραγωγούς τους.

Τέλος, όσον αφορά το τρίτο, και πιο καινοτόμο, σημείο, για την περαιτέρω ενθάρρυνση της κοινωνικής οικονομίας – όπως τα παραπάνω παραδείγματα – η αυτόνομη Ροζάβα εφαρμόζει ένα από τα πιο ριζοσπαστικά φιλελεύθερα φορολογικά συστήματα παγκοσμίως·  η φορολογία επιχειρήσεων, εισοδήματος και προστιθέμενης αξίας είναι μηδενική. Τα όποια φορολογικά έσοδα, εξασφαλίζονται μόνο επί των εξαγωγών κοιτασμάτων (πετρέλαιο στο καντόνι Τσιζιρέ, σίδηρος και άλλα μεταλλεύματα στο Εφρίν) καθώς και από την εισαγωγή ‘’ειδών πολυτελείας’’, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζεται ποια είναι αυτά. Ελέγχοντας κρατικώς παρεμβατικά μόνο την παραγωγή πρώτων υλών, ενός συμπλέγματος αγαθών στο οποίο η ανάγκη για ιδιωτικά κεφάλαια είναι ούτως ή άλλως περιορισμένη, το φορολογικό σύστημα της Ροζάβα είναι μέχρι στιγμής βιώσιμο, παρά τις αντιξοότητες του ολομέτωπου πολέμου.

Αφίσα της επιτροπής βιομηχανίας κι αγρών για την υποστήριξη crowdfunding διαδικτυακής καμπάνιας.

Αφίσα της επιτροπής βιομηχανίας κι αγρών για την υποστήριξη crowdfunding διαδικτυακής καμπάνιας.

 

Μια διεθνιστική, πολυπολιτισμική όαση στη Μεσανατολική Έρημο

Φυσικά, όλα τα παραπάνω πρωτόγνωρα για τις τοπικές κοινωνίες μέτρα, δε θα μπορούσαν να υλοποιηθούν δίχως έναν υψηλό βαθμό ταύτισης και νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος από τους πολίτες. Το απόσταγμα αυτό της διεθνούς εμπειρίας μάλλον αποτέλεσε πολύ σοβαρή πυξίδα στα χέρια του PYD, το οποίο από την αρχή της συριακής κρίσης φρόντισε να νοηματοδοτήσει τον αγώνα του πιο πολύ ως ένα μειονοτικό όχημα προς την ανάπτυξη, ειρήνη και ισονομία των λαών παρά ως ένα στεγνό, σοσιαλιστικό νότιο Κουρδιστάν- κι εκεί έγκειται η πιο θεμελιακή του διαφορά με το ΡΚΚ.

Για παράδειγμα, μία από τις πιο αμφιλεγόμενες πρακτικές, ήταν όχι απλώς η ανοχή, αλλά η υποβοήθηση της δημιουργίας Ασσυριακής πολιτοφυλακής (‘’Σουτόρο’’) στη Ροζάβα. Οι Ασσύριοι, γηγενής λαός της Μεσοποταμίας, έχουν πέσει θύμα διωγμών και εκκαθαρίσεων τόσο από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, όσο κι από τη Μπααθική εξουσία, αφενός λόγω του Χριστιανικού τους πολιτισμού και αφετέρου λόγω της σθεναρής αντίστασής τους προς τον εξαραβισμό τους.

Παρά όμως τις αρχικές ενστάσεις του κουρδικού πληθυσμού, η πολιτοφυλακή Σουτόρο όχι μόνο δεν αποτέλεσε αντίπαλο του κουρδικού YPG, αλλά πλέον υπάγεται σε αυτό, με καθήκον την προστασία των Ασσυριακών χωριών και συνοικιών στις πόλεις. Το πολιτικό σύστημα της Ροζάβα αναγνωρίζει όλα τα δικαιώματα του πολύπαθου αυτού λαού στην εκμάθηση της γλώσσας του, την αναλογική του εκπροσώπηση στα συλλογικά όργανα και στην προστασία των πατρογονικών του εδαφών.

Η δεύτερη –και σαφώς μεγαλύτερη – πηγή ανησυχίας για το πειραματικό πολιτικό συγκρότημα της περιοχής, προήλθε από το καθεστώς των Αράβων, οι οποίοι αποτελούν τη σχετική πλειοψηφία σε ένα από τα τρία καντόνια (Κομπάνι) και την απόλυτη στο τέταρτο, αυτό της Σέχμπα, το οποίο ωστόσο βρίσκεται υπό την κατοχή του «Ισλαμικού Κράτους», αν και είναι σε εξέλιξη επιχείρηση κατάληψής του. Η ρηξικέλευθη πρακτική του PYD-YPG ήταν να ‘’αγκαλιάσει’’ αυτή την ευαίσθητη κοινότητα, αναγνωρίζοντας όλα τα δικαιώματά της και καλώντας την να ενταχθεί στην προσπάθεια για μία Ροζάβα που δε θα είναι ούτε Αραβική, ούτε Κουρδική, αλλά μία ειρηνική, δημοκρατική περιοχή για όλους τους κατοίκους της. Το κάλεσμα αυτό είχε αξιοσημείωτη ανταπόκριση, με τους Άραβες να δημιουργούν τη δική τους πολιτοφυλακή (Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις) υπό την «ομπρέλα» του YPG και να δέχονται πρόθυμα τη συμμετοχή τους στα τοπικά κοινοβούλια των Καντονιών. Η μαζική συμμετοχή τους εξασφάλισε την εκλογή Άραβα συμπροέδρου της ομοσπονδιακής ‘’κυβέρνησης’’, κάτι που μόνο ως καλός οιωνός μπορεί να ερμηνευθεί για τη συνοχή της υπό διαμόρφωση αυτής κοινωνίας .

Γυναίκες σε τοπικό συμβούλιο στο Καμίσλι

Γυναίκες σε τοπικό συμβούλιο στο Καμίσλι

 

Αντί κατακλείδας.

Η διαφορά μεταξύ προπαγάνδας και άποψης είναι ότι η δεύτερη περικλείει και τον αντίλογό της. Παρόλο λοιπόν που το εκτυλισσόμενο στη βόρεια Συρία εγχείρημα διατήρησε εν πολλοίς την κοινωνική ειρήνη, τη σταθερότητα και την αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής μέσω ενός αποδοτικού συστήματος άφοβα μετανεοτερικού και αναμφίβολα ριζοσπαστικού, δεν έχει καταφέρει ακόμη να απαντήσει σε τρία βασικά ερωτήματα:

  • Ποια είναι η τελική στοχοθεσία. Σε αντίθεση με το διακηρυγμένο στόχο των άλλων μεγάλων κουρδικών κομμάτων της περιοχής ΡΚΚ (Τουρκία) και KRG (Ιράκ), το PYD δεν έχει ακόμα προβάλει ξεκάθαρα ποια είναι η στιγμή κατά την οποία θα απευθυνθεί στον κόσμο του κραυγάζοντας την επιτυχία του. Θα είναι η αυτονομία εντός της Συρίας; Κι αν ναι, σε ποιο βαθμό- ποια η σχέση με το καθεστώς Άσαντ, που δείχνει να επιβιώνει τελικά; Υπάρχουν βλέψεις ανεξαρτησίας; Κι αν ναι, είναι πρόθυμο να παραδώσει τμήματα εξουσίας στο ιδεολογικά εκ διαμέτρου αντίθετο KRG, το οποίο έχει σθεναρά δηλώσει την πρόθεσή του για δημοψήφισμα ανεξαρτησίας του Ιρακινού Κουρδιστάν εντός του 2016;
  • Πόση φιλελευθεροποίηση αντέχει το ‘’πιλοτικό’’ πολιτικό σύστημα. Μπορεί υπό την πίεση του πολέμου να παραμερίζονται οι εσωτερικές έριδες προς όφελος της μάχης υπέρ βωμών κι εστιών εναντίον του ‘’Ισλαμικού Κράτους’’, ωστόσο με την ώρα της ήττας του χαλιφάτου να πλησιάζει καθημερινά, μένει να φανεί αν θα προκύψουν ρήγματα στις ως τώρα αρμονικά συμβιωτικές σχέσεις της πολυεθνικής και πολυδογματικής Ροζάβα. Το PYD δείχνει να παλεύει για τον Τρίτο Δρόμο από τη θέση ισχύος του μονοκομματικού κράτους – ως Δημοκρατία σε Άμυνα. Είναι μεγάλο ζητούμενο το αν σε συνθήκες ομαλότητας θα μπορέσει να υλοποιήσει το όνειρο της ανανεωτικής αριστεράς, ένα σοσιαλιστικό, πλουραλιστικό σύστημα διακυβέρνησης.
  • Ως ποιο σημείο φτάνει η βιωσιμότητα της οικονομίας. Όπως προαναφέρθηκε, η αυτοδιαχειριζόμενη αλλά και ανοικτή, κοινωνική οικονομία της Ροζάβα αποτελεί πρωτοεμφανιζόμενο φαινόμενο παγκοσμίως. Ωστόσο, σε τι βαθμό θα επιτύχει την ταχεία προσέλκυση επενδύσεων μία τέτοια, ‘’πειραματική’’ οικονομία, όταν έρθει ο καιρός της ειρήνης και της ανασυγκρότησης, είναι το μεγάλο ζητούμενο. Οι μηδενικοί φόροι είναι ένας σεβαστός μαγνήτης, ωστόσο ο κοινωνικός έλεγχος παραγωγής πρώτων υλών και προϊόντων ίσως επιδράσει αρνητικά στην παραδοσιακή λογική των μεγάλων ιδιωτικών επενδύσεων. Προς το παρόν, η Ροζάβα φαίνεται να καλύπτει τα μικρά ελλείμματά της μέσω διεθνών διαδικτυακών εράνων από αλληλέγγυους ιδιώτες και από δωρεές κρατών, μία ιδιαίτερα συμπαθητική, αλλά καθόλου σταθερή και βιώσιμη συνθήκη.

 

Μόνο όταν τα τρία αυτά ερωτήματα απαντηθούν οριστικά κι ευνοϊκά, θα μπορέσει κανείς να αποφανθεί αν η Εύφορη Ημισέληνος του Ευφράτη, μετά τον Τροχό, τη Γεωργία, τη Γραφή και την Κοινωνία θα μπορέσει να παράσχει στην ανθρωπότητα ένα σύστημα εξουσίας και παραγωγής που θα ξεπεράσει τις πληγές της: τον παραλογισμό του εθνικισμού, την ανοησία των ολοκληρωτισμών, την αδικία της φτώχειας και των ολοένα αυξανόμενων ανισοτήτων.

 

Δύο γκράφιτι στο Καμίσλι σε Κουρδικά και Αραβικά: «Όχι στην προσφυγιά... αυτή εδώ είναι η πατρίδα μας» και «Η ελευθερία δεν ανήκει σε αυτούς που γονατίζουν, αλλά σε αυτούς που την κατακτούν»

Δύο γκράφιτι στο Καμίσλι σε Κουρδικά και Αραβικά: «Όχι στην προσφυγιά… αυτή εδώ είναι η πατρίδα μας» και «Η ελευθερία δεν ανήκει σε αυτούς που γονατίζουν, αλλά σε αυτούς που την κατακτούν»

 

Tagged under:

Η Πολιτική Επιστήμη, το ισχυρότερο όπλο της παιδιόθεν μάχης μου ενάντια σε κάθε αυθεντία, κάθε βεβαιότητα, κάθε επανάπαυση, κάθε Αρχή. Η τέχνη, τα πυρομαχικά μου. Τα αιγαιακά καλοκαίρια, απαραβίαστο καταφύγιό μου. Τις ακανόνιστες ώρες που ο νους μου ημερεύει, απολαμβάνω παρέες ανθρώπων, ήλιου και εκκωφαντικής ησυχίας. Αγιάτρευτα Καζαντζακικός – ίσως και ρομαντικός.

Website: https://powerpoltics.eu

   Ροή άρθρων Συντάκτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

Pin It on Pinterest