Τί συμβαίνει στη Γαλλία σήμερα: Τί κρύβεται πίσω από το «τέρας» των εσωτερικών αναταραχών;

Επικεντρώνοντας την προσοχή μας στην παρούσα κατάσταση στη Γαλλία, για την οποία κάθε μέρα που περνά γράφεται και κάτι διαφορετικό, και κάτι καινούριο, μοιάζει σκόπιμο να δούμε κάποια γεγονότα όπως αυτά έλαβαν χώρα -κατά κύριο λόγο- τους τελευταίους τρεις μήνες (Μάρτιος, Απρίλιος, Μάιος 2016).

Πρώτα απ’ όλα, τα ποικίλα σωματεία των εργαζομένων δεν υπήρξαν ενωμένα στις απεργιακές κινητοποιήσεις που πραγματοποίησαν, με αποτέλεσμα τα παρακάτω φαινόμενα τα οποία πλαισιώνουν τη σημερινή, εσωτερική κατάσταση στη Γαλλία. Δηλαδή, κάποια σχολεία ήταν κλειστά, κάποια άλλα έκλεισαν για προληπτικούς λόγους, και κάποια ήταν υπό κατάληψη. Μόνο πέντε αεροδρόμια στη Γαλλία χρειάστηκε να ακυρώσουν πτήσεις, ενώ ο Πύργος του Eiffel παρέμεινε επίσης κλειστός, όπως και πολλά μουσεία. Για μία ημέρα εμποδίστηκε η διανομή των εφημερίδων – παρά το γεγονός ότι μπορούσε κανείς να τις βρει διαθέσιμες στο διαδίκτυο. Δεν είναι λίγοι, επίσης, οι υπεύθυνοι τουρισμού που προειδοποιούν ότι η γενικευμένη αυτή αναταραχή θέτει σε τεράστιο κίνδυνο τον τουρισμό ενός από τους παγκοσμίως δημοφιλέστερους προορισμούς. Και βέβαια, μέσα σε όλα αυτά, είναι διάχυτη η αβεβαιότητα για τα τυχόν προβλήματα που μπορεί να προκύψουν τις ημέρες που η χώρα έχει αναλάβει να φιλοξενήσει τη διεξαγωγή του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου. Και στο σημείο αυτό, αξίζει να σημειωθεί το περιστατικό που συνδέθηκε με τον Salah Abdeslam, τον βασικό ενορχηστρωτή των τρομοκρατικών επιθέσεων σε Παρίσι και Βρυξέλλες. Η αστυνομία ανακάλυψε στον φορητό υπολογιστή του προσχεδιασμένη επίθεση σε οπαδούς στη Μασσαλία, στον αγώνα που θα πραγματοποιηθεί τις επόμενες μέρες ανάμεσα στην Αγγλία και τη Ρωσία. Οι αρχές μάλιστα θορυβούνται από το γεγονός ότι εικάζεται ότι οι επιθέσεις μπορεί τελικά να πραγματοποιηθούν, παρά τη σύλληψή του.

Φημολογείται εντόνως ότι οι πολυήμερες απεργίες, που λαμβάνουν χώρα στη Γαλλία, είναι κάτι περισσότερο από πρόβλημα που ερείζονται σε τυχόν ελλείψεις, ή μεταρρυθμίσεις του εργατικού δικαίου. Για να αποφύγουμε όμως τις γενικόλογες παρατηρήσεις, ας παραθέσουμε τα βασικά σημεία των μεταρρυθμίσεων της γαλλικής εργατικής νομοθεσίας.

  • Πρώτον, οι 35 ώρες εργασίας εβδομαδιαίως παραμένουν ως έχουν, αλλά δίδεται στις εταιρείες η δυνατότητα να διαπραγματευτούν με τα τοπικά εμπορικά σωματεία για περισσότερες ή λιγότερες ώρες εργασίας εβδομαδιαίως, με το maximum αυτών να φτάνει ως τις 46 ώρες, και το minimum να μην προσδιορίζεται.
  • Έπειτα, παρέχεται σε αυτές υπερβολική ελευθερία να μειώσουν τους μισθούς.
  • Τέλος, οι εργοδότες διαθέτουν τη δυνατότητα να διαπραγματευτούν με τους εργαζομένους άδειες διακοπών και ειδικότερες άδειες, όπως αυτή της μητρότητας και του γάμου.

Επιστρέφοντας στο ζήτημα του ερείσματος των απεργιακών κινητοποιήσεων, όπως -χαρακτηριστικά- δήλωσε ο Roland Cayrol, του ερευνητικού ινστιτούτου του Παρισιού (Sciences Po), στη διάρκεια ενός τηλεοπτικού debate στο TV5, «οι νέοι άνθρωποι δεν απεργούν και δεν διαδηλώνουν κατά του εργατικού δικαίου, αλλά διαδηλώνουν κατά της γενικότερης υφιστάμενης κατάστασης». Κι ας δούμε το πιο απλό στοιχείο που προωθεί περαιτέρω την παραπάνω άποψη. Βάσει υπολογισμών που παρουσιάζονται στους New York Times, στην απεργία συμμετείχαν περίπου 400.000 εργαζόμενοι, εκ των οποίων οι περισσότεροι ήταν δημόσιοι υπάλληλοι και μαθητές, ή -με άλλα λόγια- αυτοί που θα πλήττονταν λιγότερο αν το γαλλικό κοινοβούλιο υιοθετούσε τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις του εργατικού δικαίου. Με την ανεργία στο 29.5% για τις ηλικίες 15 έως 24, η κατάσταση στη χώρα μοιάζει δυσοίωνη, και πόσο μάλλον με το διάχυτο φόβο που τη σκέπασε μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι τον περασμένο Νοέμβριο. Κι αυτή είναι η απάντηση που δίνουν οι νέοι στο γιατί να συμμετέχουν στις απεργίες, ενώ δεν είναι εργαζόμενοι. Γιατί λοιπόν; Αφενός γιατί δε θέλουν να περάσουν όλη τη ζωή τους δουλεύοντας για να επιβιώσουν, και αφετέρου γιατί φοβούνται για το αύριο.

Το δεύτερο σκέλος του φόβου για το αύριο συνδέεται με τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι. Η φήμη της πρωτεύουσας ως ασφαλούς προορισμού πλήχθηκε ανεπανόρθωτα, όταν οι υπέρμαχοι του Islamic State of Iraq and Syria (ISIS), ευρέως αποδεκτού και ως επονομαζόμενο Da’esch, σκότωσαν 130 ανθρώπους με όπλα και βομβιστικές επιθέσεις. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις αυτές φόβισαν την Ευρώπη γιατί, όπως ειπώθηκε πολλές φορές σε δημοσιογραφικά κείμενα και δηλώσεις, έπληξαν «la ville de la Lumière«, την πόλη του Φωτός. Και φυσικά ο αγώνας και τα μέτρα κατά της τρομοκρατίας οδήγησαν σε περισσότερα πλάνα και οργανωμένη δράση.

Μέσα σε μια εβδομάδα, χαρακτηρισμένη και ως διπλωματική εβδομάδα, ο François Hollande συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό της Αγγλίας, David Cameron, καθώς και με τους ηγέτες των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γερμανίας και της Ρωσίας. Η συνάντηση του προέδρου με τον Vladimir Putin υπήρξε μια συνάντηση ιδιάζουσας σημασίας (χωρίς αυτό να μειώνει τη σημασία κάποιας από τις παραπάνω συναντήσεις), καθώς υπενθυμίστηκαν οι ιστορικοί δεσμοί Γαλλίας και Ρωσίας, τονίσθηκε η σημασία του γεγονότος ότι η Γαλλία  είναι μέλος του NATO, ενώ περαιτέρω η παρουσία της χώρας στη Μέση Ανατολή πρόκρινε τις σκέψεις για μια συνεργασία που θα διαφύλαττε την ασφάλεια.

Ένα από τα περισσότερο χειροπιαστά πλάνα δράσης, που αξίζει να σχολιαστεί, είναι το σχέδιο που απέσυρε ο πρόεδρος της Γαλλίας -με την αιτιολογία ότι αντιτίθετο στη συνταγματική αναθεώρηση- για την αφαίρεση της γαλλικής υπηκοότητας από αυτούς που εμπλέκονται στις τρομοκρατικές υποθέσεις, γεγονός που οδήγησε στην παραίτηση του υπουργού δικαιοσύνης της Γαλλίας. Η ιδέα αυτή προτάθηκε από τα δεξιά κόμματα, ενώ βρήκε την αντίρρηση των αριστερών, και τελικά υιοθετήθηκε από τον François Hollande τρεις ημέρες μετά τις θανατηφόρες επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου. Το εν λόγω μέτρο στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, παρά το γεγονός ότι δεν προβλέφθηκε να έχει κάποιο ιδιαίτερα πρακτικό αποτέλεσμα, προκάλεσε το διχασμό των σοσιαλιστών, γι’ αυτό και του δόθηκαν ιδιαίτερες διαστάσεις.

Η Γαλλία φαίνεται να έχει πληγεί πολλαπλώς. Και όλα άρχισαν τον Νοέμβριο του 2015. Ένα τρομοκρατικό χτύπημα που άφησε πίσω του κάτι περισσότερο από 130 θανάτους πολιτών, μοιάζει η αρχή ενός χτυπήματος με πολυδιάστατες συνέπειες. Αρχικώς, ευοίωνα βήματα, που άνοιξαν το δρόμο προς την προαγωγή της ασφάλειας, ακολουθήθηκαν από αποτυχημένες προτάσεις σχεδίων καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Και στη Γαλλία του σήμερα, οι εσωτερικές αναταραχές έρχονται να κάμψουν κάθε προσπάθεια ανάκαμψης. Αποκορύφωμα των ως άνω κακών, οι φυσικές καταστροφές που έχουν μετατρέψει το Παρίσι σε μια απέραντη λίμνη. Η αντίρρηση του προέδρου να εισάγει στο Σύνταγμα διάταξη που τοποθετεί τη χώρα σε κατάσταση ανάγκης κρίνεται από πολλούς ότι πρέπει να συζητηθεί περαιτέρω.

 

ΠΗΓΕΣ:

Tagged under:

Προπτυχιακή φοιτήτρια στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ολοκλήρωσε την πρακτική της στο Υπουργείο Εξωτερικών. Το αυξημένο ενδιαφέρον της για τη διεθνή πολτική είναι αποτέλεσμα της συμμετοχής σε προσομοιώσεις ευρωπαϊκών οργάνων και διεθνών οργανισμών.

Website: http://powerpoltics.eu

   Ροή άρθρων Συντάκτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

Pin It on Pinterest