<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
	>
<channel>
	<title>
	Σχόλια : Η ασθμαίνουσα γεωπολιτική ισχύς της Ελλάδας.	</title>
	<atom:link href="/%ce%b7-%ce%b1%cf%83%ce%b8%ce%bc%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b1-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b9%cf%83%cf%87%cf%8d%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://powerpolitics.eu/%ce%b7-%ce%b1%cf%83%ce%b8%ce%bc%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b1-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b9%cf%83%cf%87%cf%8d%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5/?utm_source=rss&#038;utm_medium=item&#038;utm_campaign=rss_feeds&#038;utm_content=link?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=%25ce%25b7-%25ce%25b1%25cf%2583%25ce%25b8%25ce%25bc%25ce%25b1%25ce%25af%25ce%25bd%25ce%25bf%25cf%2585%25cf%2583%25ce%25b1-%25ce%25b3%25ce%25b5%25cf%2589%25cf%2580%25ce%25bf%25ce%25bb%25ce%25b9%25cf%2584%25ce%25b9%25ce%25ba%25ce%25ae-%25ce%25b9%25cf%2583%25cf%2587%25cf%258d%25cf%2582-%25cf%2584%25ce%25b7%25cf%2582-%25ce%25b5</link>
	<description>Iστοσελίδα επιστημονικών αναλύσεων των διεθνών δεδομένων, επανδρωμένη από νέους επιστήμονες συναφών κλάδων.</description>
	<lastBuildDate>
	Mon, 20 Feb 2023 09:50:08 +0000	</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	
			<item>
				<title>
				Από: Ορέστης Μυλωνάς Λέκκας				</title>
				<link>https://powerpolitics.eu/%ce%b7-%ce%b1%cf%83%ce%b8%ce%bc%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b1-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b9%cf%83%cf%87%cf%8d%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5/comment-page-1/#comment-81</link>
		<dc:creator><![CDATA[Ορέστης Μυλωνάς Λέκκας]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 03 Aug 2016 14:32:38 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://powerpolitics.eu/?p=6733#comment-81</guid>
					<description><![CDATA[Αγαπητέ Γιώργο Πιτταρά,
Θα  συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου, ότι οφείλουμε να σοβαρευτούμε και να βελτιώσουμε το κράτος μας και να αναβαθμίσουμε το βιοτικό μας επίπεδο στο εσωτερικό. Ωστόσο το μεγάλο λάθος, που κάνουμε εδώ και 50 χρόνια στην Ελλάδα σε επίπεδο πολιτικής (αλλά και σε άλλα) είναι, ότι ζούμε εμποτισμένοι με την ιδέα, πως η κόσμος και η πολιτική περιορίζονται στο &quot;ευρύτατο&quot; πεδίο των συνόρων μας ή σε προσωπικό επίπεδο του σαλονιού μας. Στερούμεθα θεατότητας του κόσμου.
Όμως η πολιτική δεν είναι μόνο οικονομικά και η εξωτερική πολιτική δεν είναι κάτι, που περιορίζεται στην οθόνη της τηλεόρασης μας. Είναι ένα πολυσύνθετο μέρος της πολιτικής ενός κράτους ,το οποίο καθορίζει τη ζωή μας πολύ περισσότερο από ότι οι περισσότεροι νομίζουν, καθότι πολλά (όπως η δημοκρατία, τα δικαιώματα, η  έλλειψη πολεμικών συρράξεων και η καλή οικονομική κατάσταση-γιατί όση κρίση και να υπάρχει η Ελλάδα είναι στις προνομιούχες χώρες αυτού του κόσμου, όσο και αν τείνουμε να το λησμονούμε) θεωρούνται δεδομένα χωρίς όμως να είναι. Όλα αυτά κερδίζονται και διατηρούνται με διαρκή εγρήγορση και σκληρή εργασία.
Όσον αφορά τη διαχρονικότητα των διεκδικήσεων. Πράγματι οι διεκδικήσεις αυτές υπάρχουν πολλά χρόνια, όπως άλλωστε και οι περισσότερες διεκδικήσεις στον πλανήτη. Είναι γνωστό τοις πάσι, πως αυτός είναι ο κλασσικός τρόπος για να εκφράσει ένα κράτος την οποιαδήποτε αξίωσή του όμοιας φύσεως. Το σημαντικό ζήτημα με τις διεκδικήσεις ενός κράτους δεν είναι το αν υπάρχουν αλλά το ποιος είναι ο κρίσιμος χρόνος, στον οποίο μπορούν να ευδοκιμήσουν . Αυτό αποδεικνύει άλλωστε και η πάγια πρακτική όλων των κρατών, που δεικνύουν διαχρονικά τις αξιώσεις τους, χωρίς όμως να προβαίνουν σε περαιτέρω ενέργειες ικανοποίησής τους ακριβώς, διότι δεν είναι πάντα κατάλληλος ο χρόνος για μια διεκδίκηση. Όσο πιο πολύ &quot;χώρο&quot; λοιπόν θεωρεί ένα κράτος, ότι έχει τόσο πιο έντονα δεικνύει μια τέτοια αξίωσή του. Εν προκειμένω η Ελλάδα βρίσκεται σε μια μεγάλη οικονομική αδυναμία και μια απομόνωση από την Ε.Ε. και παράλληλα ακολουθεί τον τελευταίο ενάμιση χρόνο μια πολιτική, που παραπέμπει τουλάχιστον σε σύγχυση. Αυτό ενεργοποιεί τα αντανακλαστικά των διεκδικήσεων κάτι που είναι εμφανές από τα γεγονότα, που λαμβάνουν χώρα, αλλά το πρωτοφανές είναι, ότι εμφανίζονται διεκδικήσεις από πλευρές που ποτέ δεν τολμούσαν να τις προβάλουν, διότι είναι άλλο μια διεκδίκηση να είναι μια περιθωριακή ιδέα και άλλο να περιβάλλεται το χαρακτήρα της κρατικής πολιτικής.
Αντί επιλόγου: Η Τουρκία κάνει μια στροφή πολιτικής προς την Ρωσία με την οποία και πρότερα είχε καλές σχέσεις. Ωστόσο η επαναπροσέγγιση Ρωσίας-Τουρκίας κατά τη γνώμη μου δεν έχει ως άξονα αυτό αλλά έχει ως άξονα το ότι η Ρωσία χρειάζεται έναν σύμμαχο στην περιοχή και όπως καταλαβαίνεις αυτός δε θα μπορούσε ποτέ να είναι η Ελλάδα.
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το σχόλιό σου και για τις απόψεις, που εισέφερες.]]></description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Αγαπητέ Γιώργο Πιτταρά,<br />
Θα  συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου, ότι οφείλουμε να σοβαρευτούμε και να βελτιώσουμε το κράτος μας και να αναβαθμίσουμε το βιοτικό μας επίπεδο στο εσωτερικό. Ωστόσο το μεγάλο λάθος, που κάνουμε εδώ και 50 χρόνια στην Ελλάδα σε επίπεδο πολιτικής (αλλά και σε άλλα) είναι, ότι ζούμε εμποτισμένοι με την ιδέα, πως η κόσμος και η πολιτική περιορίζονται στο &#8220;ευρύτατο&#8221; πεδίο των συνόρων μας ή σε προσωπικό επίπεδο του σαλονιού μας. Στερούμεθα θεατότητας του κόσμου.<br />
Όμως η πολιτική δεν είναι μόνο οικονομικά και η εξωτερική πολιτική δεν είναι κάτι, που περιορίζεται στην οθόνη της τηλεόρασης μας. Είναι ένα πολυσύνθετο μέρος της πολιτικής ενός κράτους ,το οποίο καθορίζει τη ζωή μας πολύ περισσότερο από ότι οι περισσότεροι νομίζουν, καθότι πολλά (όπως η δημοκρατία, τα δικαιώματα, η  έλλειψη πολεμικών συρράξεων και η καλή οικονομική κατάσταση-γιατί όση κρίση και να υπάρχει η Ελλάδα είναι στις προνομιούχες χώρες αυτού του κόσμου, όσο και αν τείνουμε να το λησμονούμε) θεωρούνται δεδομένα χωρίς όμως να είναι. Όλα αυτά κερδίζονται και διατηρούνται με διαρκή εγρήγορση και σκληρή εργασία.<br />
Όσον αφορά τη διαχρονικότητα των διεκδικήσεων. Πράγματι οι διεκδικήσεις αυτές υπάρχουν πολλά χρόνια, όπως άλλωστε και οι περισσότερες διεκδικήσεις στον πλανήτη. Είναι γνωστό τοις πάσι, πως αυτός είναι ο κλασσικός τρόπος για να εκφράσει ένα κράτος την οποιαδήποτε αξίωσή του όμοιας φύσεως. Το σημαντικό ζήτημα με τις διεκδικήσεις ενός κράτους δεν είναι το αν υπάρχουν αλλά το ποιος είναι ο κρίσιμος χρόνος, στον οποίο μπορούν να ευδοκιμήσουν . Αυτό αποδεικνύει άλλωστε και η πάγια πρακτική όλων των κρατών, που δεικνύουν διαχρονικά τις αξιώσεις τους, χωρίς όμως να προβαίνουν σε περαιτέρω ενέργειες ικανοποίησής τους ακριβώς, διότι δεν είναι πάντα κατάλληλος ο χρόνος για μια διεκδίκηση. Όσο πιο πολύ &#8220;χώρο&#8221; λοιπόν θεωρεί ένα κράτος, ότι έχει τόσο πιο έντονα δεικνύει μια τέτοια αξίωσή του. Εν προκειμένω η Ελλάδα βρίσκεται σε μια μεγάλη οικονομική αδυναμία και μια απομόνωση από την Ε.Ε. και παράλληλα ακολουθεί τον τελευταίο ενάμιση χρόνο μια πολιτική, που παραπέμπει τουλάχιστον σε σύγχυση. Αυτό ενεργοποιεί τα αντανακλαστικά των διεκδικήσεων κάτι που είναι εμφανές από τα γεγονότα, που λαμβάνουν χώρα, αλλά το πρωτοφανές είναι, ότι εμφανίζονται διεκδικήσεις από πλευρές που ποτέ δεν τολμούσαν να τις προβάλουν, διότι είναι άλλο μια διεκδίκηση να είναι μια περιθωριακή ιδέα και άλλο να περιβάλλεται το χαρακτήρα της κρατικής πολιτικής.<br />
Αντί επιλόγου: Η Τουρκία κάνει μια στροφή πολιτικής προς την Ρωσία με την οποία και πρότερα είχε καλές σχέσεις. Ωστόσο η επαναπροσέγγιση Ρωσίας-Τουρκίας κατά τη γνώμη μου δεν έχει ως άξονα αυτό αλλά έχει ως άξονα το ότι η Ρωσία χρειάζεται έναν σύμμαχο στην περιοχή και όπως καταλαβαίνεις αυτός δε θα μπορούσε ποτέ να είναι η Ελλάδα.<br />
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για το σχόλιό σου και για τις απόψεις, που εισέφερες.</p>
]]></content:encoded>
						</item>
						<item>
				<title>
				Από: Πιτταράς Γιώργος				</title>
				<link>https://powerpolitics.eu/%ce%b7-%ce%b1%cf%83%ce%b8%ce%bc%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b1-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b9%cf%83%cf%87%cf%8d%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5/comment-page-1/#comment-80</link>
		<dc:creator><![CDATA[Πιτταράς Γιώργος]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 02 Aug 2016 17:11:28 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://powerpolitics.eu/?p=6733#comment-80</guid>
					<description><![CDATA[Φίλε Ορέστη καλησπέρα,

Διάβασα μα ενδιαφέρον το περιεχόμενο των όσων γράφεις και ειλικρινά μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις, πλην πρέπει να σου πω, ότι χωρίς να αμφισβητώ την, όπως αντιλαμβάνομαι εγώ, ουσία των γραφόμενών σου, ήτοι ότι η κατάσταση είναι πολύπλοκη και υφίστανται πολλές προκλήσεις, όπως θα λέγαν οι διπλωμάτες ή κίνδυνοι, όπως θα λέγαμε εμείς απλά, για τη γεωστρατηγική θέση της πατρίδας μας, δεν νομίζω ότι υφιστάμεθα κάποια ιδιαίτερη μείωση της γεωπολιτικής μας θέσης ή να το πω πιο απλά, δεν είχαμε και πολλά περισσότερα, που αίφνης τα απολέσαμε. Οι διεκδικήσεις των Σκοπιανών, είναι γνωστές, περίπου άμα την ίδρυση του κράτους τους και γι&#039; αυτό και εξ&#039; αρχής είχαμε πολλαπλά προβλήματα, το θέμα της Τσαμουριάς πράγματι υφίσταται ήδη με τη λήξη του ΄β παγκοσμίου πολέμου και σου θυμίζω ότι μέχρι τη δεκαετία του &#039;90 νομίζω ήμασταν τύποις σε εμπόλεμη κατάσταση, όσο δε για την Τουρκία, οι διαφορές μας, οι διαφορές μας είναι διαχρονικές, από την ίδρυση των δυο κρατών μας, για να μην σου πω, από τη μάχη του Ματζικέρτ, (αν θυμάμαι καλά περίπου το 1070 μ.Χ.) αν θεωρήσουμε το Βυζάντιο κομμάτι του Ελληνισμού και τους Σελτζούκους-Τούρκους  προγόνους του σημερινού τουρκικού κράτους. 
Άρα το ότι αυτοί συνεχίζουν και προβάλλουν τις πάγιες θέσεις τους, είναι τόσο φυσιολογικό, όσο και η δική μας προβολή θέσεων, που γι&#039; αυτούς δείχνουν την &#039;προκλητικότητά μας&#039; π.χ. για τους Τούρκους η περίπτωση να επεκτείνουμε στα 12 ναυτικά μίλια  τα χωρικά μας ύδατα, ή να μην δεχόμαστε το συνταγματικό όνομα των Σκοπιανών ήτοι &#039;Μακεδονία&#039;. Όλες αυτές οι συγκρούσεις συνηθίζονται να αποκαλούνται &#039;παγωμένες&#039; συγκρούσεις και ευτυχώς γιατί δεν θέλουμε να φτάσουμε ξανά σε καταστάσεις, όπως αυτές των Ιμίων και που αν κάτι πάει στραβά, οι &#039;σύμμαχοι&#039; στο ΝΑΤΟ θα φροντίσουν να παραμείνει σε μικρή έκταση, ακριβώς όπως τη νύχτα των Ιμίων, που αξίζει αν ενδιαφέρεσαι να μάθεις ποιο ρόλο παίξαν τα καράβια των Αμερικανών. Καλό είναι να προσέχουμε, καλό είναι να προβληματιζόμαστε, ειδικά που η παρούσα πολιτική ηγεσία στην Τουρκία προβαίνει σε συνεχείς παλινωδίες και ήδη μέχρι να γράψεις αυτές τις γραμμές, η επίσημη πολιτική της Τουρκίας άλλαξε 180 μοίρες και από εκεί που κατέρριψε ελικόπτερο των Ρώσων, τώρα ζητεί επαναπροσέγγιση, όπως και με το κράτος του Ισραήλ, αλλά το βασικό είναι τι μπορούμε να κάνουμε στο εσωτερικό ώστε να αποφύγουμε τη συνεχή υποβάθμιση του βιοτικού μας επιπέδου και άρα και της αυτοπεποίθησής μας, ότι μπορούμε να διαχειριστούμε τις τύχες μας-πριν κοιτάξουμε έξω και πιθανούς κινδύνους, ας δούμε μέσα, τι τελικά είμαστε και πως μπορούμε να βελτιώσουμε το παρόν μας και την άθλια ιδέα που έχουμε για το κράτος μας ήτοι για τον άλλο εαυτό μας]]></description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Φίλε Ορέστη καλησπέρα,</p>
<p>Διάβασα μα ενδιαφέρον το περιεχόμενο των όσων γράφεις και ειλικρινά μου αρέσει ο τρόπος που γράφεις, πλην πρέπει να σου πω, ότι χωρίς να αμφισβητώ την, όπως αντιλαμβάνομαι εγώ, ουσία των γραφόμενών σου, ήτοι ότι η κατάσταση είναι πολύπλοκη και υφίστανται πολλές προκλήσεις, όπως θα λέγαν οι διπλωμάτες ή κίνδυνοι, όπως θα λέγαμε εμείς απλά, για τη γεωστρατηγική θέση της πατρίδας μας, δεν νομίζω ότι υφιστάμεθα κάποια ιδιαίτερη μείωση της γεωπολιτικής μας θέσης ή να το πω πιο απλά, δεν είχαμε και πολλά περισσότερα, που αίφνης τα απολέσαμε. Οι διεκδικήσεις των Σκοπιανών, είναι γνωστές, περίπου άμα την ίδρυση του κράτους τους και γι&#8217; αυτό και εξ&#8217; αρχής είχαμε πολλαπλά προβλήματα, το θέμα της Τσαμουριάς πράγματι υφίσταται ήδη με τη λήξη του ΄β παγκοσμίου πολέμου και σου θυμίζω ότι μέχρι τη δεκαετία του &#8217;90 νομίζω ήμασταν τύποις σε εμπόλεμη κατάσταση, όσο δε για την Τουρκία, οι διαφορές μας, οι διαφορές μας είναι διαχρονικές, από την ίδρυση των δυο κρατών μας, για να μην σου πω, από τη μάχη του Ματζικέρτ, (αν θυμάμαι καλά περίπου το 1070 μ.Χ.) αν θεωρήσουμε το Βυζάντιο κομμάτι του Ελληνισμού και τους Σελτζούκους-Τούρκους  προγόνους του σημερινού τουρκικού κράτους.<br />
Άρα το ότι αυτοί συνεχίζουν και προβάλλουν τις πάγιες θέσεις τους, είναι τόσο φυσιολογικό, όσο και η δική μας προβολή θέσεων, που γι&#8217; αυτούς δείχνουν την &#8216;προκλητικότητά μας&#8217; π.χ. για τους Τούρκους η περίπτωση να επεκτείνουμε στα 12 ναυτικά μίλια  τα χωρικά μας ύδατα, ή να μην δεχόμαστε το συνταγματικό όνομα των Σκοπιανών ήτοι &#8216;Μακεδονία&#8217;. Όλες αυτές οι συγκρούσεις συνηθίζονται να αποκαλούνται &#8216;παγωμένες&#8217; συγκρούσεις και ευτυχώς γιατί δεν θέλουμε να φτάσουμε ξανά σε καταστάσεις, όπως αυτές των Ιμίων και που αν κάτι πάει στραβά, οι &#8216;σύμμαχοι&#8217; στο ΝΑΤΟ θα φροντίσουν να παραμείνει σε μικρή έκταση, ακριβώς όπως τη νύχτα των Ιμίων, που αξίζει αν ενδιαφέρεσαι να μάθεις ποιο ρόλο παίξαν τα καράβια των Αμερικανών. Καλό είναι να προσέχουμε, καλό είναι να προβληματιζόμαστε, ειδικά που η παρούσα πολιτική ηγεσία στην Τουρκία προβαίνει σε συνεχείς παλινωδίες και ήδη μέχρι να γράψεις αυτές τις γραμμές, η επίσημη πολιτική της Τουρκίας άλλαξε 180 μοίρες και από εκεί που κατέρριψε ελικόπτερο των Ρώσων, τώρα ζητεί επαναπροσέγγιση, όπως και με το κράτος του Ισραήλ, αλλά το βασικό είναι τι μπορούμε να κάνουμε στο εσωτερικό ώστε να αποφύγουμε τη συνεχή υποβάθμιση του βιοτικού μας επιπέδου και άρα και της αυτοπεποίθησής μας, ότι μπορούμε να διαχειριστούμε τις τύχες μας-πριν κοιτάξουμε έξω και πιθανούς κινδύνους, ας δούμε μέσα, τι τελικά είμαστε και πως μπορούμε να βελτιώσουμε το παρόν μας και την άθλια ιδέα που έχουμε για το κράτος μας ήτοι για τον άλλο εαυτό μας</p>
]]></content:encoded>
						</item>
			</channel>
</rss>
