Όταν μια γυναίκα ακρωτηριάζεται

Το πιο αποτρόπαιο έγκλημα κατά της θηλυκής φύσης ονομάζεται κλειτοριδεκτομή. Κλειτοριδεκτομή είναι ο ακρωτηριασμός των εξωτερικών γυναικείων γεννητικών οργάνων, και έγινε γνωστή ανά τον κόσμο με το βιβλίο «Το Λουλούδι της Ερήμου», της πρώην επίσημης πρέσβειρας του ΟΗΕ, Waris Dirie, θύμα του ίδιου βάρβαρου εθίμου. Στο βιβλίο, που αργότερα μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο, η Waris περιγράφει την εμπειρία της, το πώς στη συνέχεια δραπέτευσε, και τον μετέπειτα αγώνα της να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη, με απώτερο στόχο την εξάλειψη του εθίμου αυτού.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, υπάρχουν τέσσερα διαφορετικά είδη κλειτοριδεκτομής – με κάποιες βασικές παραλλαγές. Πρώτη κατηγορία κλειτοριδεκτομής είναι η αφαίρεση μέρους ή ολόκληρης της κλειτορίδας. Δεύτερη κατηγορία είναι η αφαίρεση μέρους ή ολόκληρης της κλειτορίδας, με ή χωρίς αφαίρεση των μεγάλων χειλέων του αιδοίου. Τρίτη κατηγορία είναι η στένωση του κόλπου, η ένωση δηλαδή των μεγάλων ή και των μικρών χειλέων του αιδοίου (ραφή), αφήνοντας μια μικρή μόνο τρύπα, η οποία επιτρέπει «σταγόνα-σταγόνα» την ούρηση και την έμμηνο ρύση. Τέταρτη κατηγορία είναι οποιαδήποτε ενέργεια περιλαμβάνει κόψιμο, ράψιμο, καυτηρίαση και απόξεση των γεννητικών οργάνων.

Πώς ξεκίνησε όμως αυτό;

Κατά την αφρικανική πεποίθηση, όλοι οι άνθρωποι, όταν γεννιούνται, έχουν ταυτόχρονα στοιχεία του ανδρικού και γυναικείου φύλου στο σώμα τους. Ως εκ τούτου, η κλειτορίδα αποτελεί απομεινάρι του ανδρικού μορίου, το οποίο πρέπει να αποκοπεί διότι, με το πέρασμα των χρόνων, θα μεγαλώσει και θα εγκλωβίσει το ανδρικό μόριο του συζύγου, στερώντας έτσι από τον άνδρα τη δυνατότητα να ελέγχει τη γυναίκα του. Επιπλέον, οι γυναίκες, δεδομένου ότι θεωρούνται αδύναμα πλάσματα και ανίκανα να διαχειριστούν τις σεξουαλικές ορμές τους, θα πρέπει να στερούνται κάθε σεξουαλικής απόλαυσης, ώστε να μένουν πιστές στον σύζυγο, και αφοσιωμένες στο ρόλο τους ως μητέρες.

Αυτό που θα πρέπει να τονιστεί είναι ότι δεν πρόκειται, απλά, για μια πρακτική. Αφορά ένα έθιμο που αποτελεί, πλέον, αναπόσπαστο χαρακτηριστικό της κουλτούρας των αφρικανικών λαών. Αποτέλεσμα τούτου είναι οι γυναίκες που δεν έχουν προχωρήσει σε αυτή την επέμβαση, να θεωρούνται ακάθαρτες. Έτσι, καθίσταται αδύνατο να βρουν σύζυγο.

Αντίθετα, όσες έχουν προχωρήσει στην κλειτοριδεκτομή θεωρούνται τίμιες ενώ, παράλληλα, με αυτόν τον τρόπο, ο μέλλοντας σύζυγος βεβαιώνεται για την «παρθενία» της γυναίκας. Πολλές φορές, την πρώτη νύχτα του γάμου, ο άντρας αναγκάζεται να κόψει με μαχαίρι τη ραφή του αιδοίου της γυναίκας του.

Το έθιμο αυτό είναι τόσο βαθιά ριζωμένο στη συνείδηση των ανθρώπων, που ακόμα και οι ίδιες οι γυναίκες το θεωρούν απαραίτητο, ώστε να αποκτήσουν ουσιαστική υπόσταση μέσα στο κοινωνικό σύνολο.

Η επέμβαση αυτή ακολουθεί ένα τυπικό τελετουργικό. Ολόκληρη η οικογένεια της κοπέλας συμμετέχει στην προετοιμασία. Το προηγούμενο βράδυ μαγειρεύουν, συνήθως, φαγητό καλύτερης ποιότητας (σφάζουν ένα κοτόπουλο, ώστε η κοπέλα να έχει δυνάμεις για την επόμενη ημέρα). Το επόμενο πρωί, η μητέρα συνοδεύει την κόρη, ή τις κόρες της, σε έναν ειδικό χώρο μακριά από άντρες, όπου τις περιμένει μια άλλη γυναίκα . Περί αναισθησίας ή αποστείρωσης δεν γίνεται καν λόγος. Για τις ανάγκες της διαδικασίας, άλλες γυναίκες κρατάνε τον κορμό της κοπέλας, και άλλες τα πόδια της ανοιχτά, ώστε να κόψει η «ειδικός» την κλειτορίδα. Τα εργαλεία που χρησιμοποιεί είναι είτε ξυράφια, είτε σκουριασμένες λεπίδες, είτε ακόμη και αγκάθια. Μετά ακολουθεί το ράψιμο του αιδοίου, κάτι που επιφέρει επιπλέον προβλήματα στη ζωή του κοριτσιού.

Πολλά θύματα, τα οποία έχουν καταθέσει μαρτυρίες σε διάφορες υποθέσεις που κατέληξαν ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, αναφέρουν ότι οι περισσότερες κοπέλες που υφίστανται κλειτοριδεκτομή, πεθαίνουν είτε κατά τη διάρκεια της επέμβασης, είτε αργότερα, από ακατάσχετη αιμορραγία ή  μολύνσεις. Όσες καταφέρουν να ξεπεράσουν όλες αυτές τις σκοπέλους, έχουν να αντιμετωπίσουν μετέπειτα ψυχικά τραύματα που τις συνοδεύουν για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Δυστυχώς, μέχρι και σήμερα, οι αριθμοί παραμένουν απογοητευτικοί, παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια για ενημέρωση των ανθρώπων – ιδίως στις χώρες της Αφρικής, αλλά και της Ασίας. Με βάση τα ηλεκτρονικά δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ο αριθμός των κοριτσιών που υφίστανται κλειτοριδεκτομή αγγίζει τα δύο εκατομμύρια τον χρόνο. Από το ποσοστό αυτό υπολογίζεται ότι περίπου οι 180.000 κλειτοριδεκτομές πραγματοποιούνται σε χώρες τις Ευρωπαϊκής Ένωσης, από γονείς που έχουν μεταναστεύσει και επιθυμούν να διατηρήσουν την πρακτική αυτή, παρά την αυστηρή νόμοθεσία που επικρατεί σε κράτη-μέλη της Ε.Ε.

Παρατηρούμε λοιπόν το εξής: Στις χώρες όπου το μορφωτικό επίπεδο είναι υψηλό, τα ποσοστά τέτοιων επεμβάσεων είναι -σαφώς- πολύ χαμηλότερα. Αντίθετα, όπου το μορφωτικό και βιοτικό επίπεδο είναι χαμηλό, λόγω εθίμου, θρησκειών κλπ, το ποσοστό αυξάνεται κατά κόρον. Επιπλέον, αν και υπάρχει το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο προστασίας -τόσο σε διεθνές όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, αλλά και στις εσωτερικές νομοθεσίες των κρατών- το οποίο προβλέπει βαρύτατες κυρώσεις, οι άνθρωποι προτιμούν και επιλέγουν να προχωρήσουν σε αυτή την ειδεχθή πράξη.

Μια τέτοια επέμβαση αλλοιώνει τη γυναικεία φύση, ενώ η απόλαυση της σεξουαλικής πράξης καθίσταται αδύνατη, και γιατί έχει αφαιρεθεί το όργανο, αλλά και διότι επιφέρει πόνο.  Η μόνη λύση που διαφαίνεται στον ορίζοντα, είναι η συνεχής ενημέρωση. Η ενημέρωση ότι η κλειτοριδεκτομή στοιχειοθετεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Πηγές:

  1. WHO (2016) Classification of female genital mutilation. Available at: http://www.who.int/reproductivehealth/topics/fgm/overview/en/ (Accessed: 17 January 2017).
  2. Terrapapers (2011) Κλειτοριδεκτομή: Σεξουαλικός Ακρωτηριασμός. Available at: http://terrapapers.com/?p=33083 (Accessed: 17 January 2017).
  3. Center for Reproductive Rights (2014) Female genital mutilation (FGM): Legal prohibitions worldwide. Available at: https://www.reproductiverights.org/document/female-genital-mutilation-fgm-legal-prohibitions-worldwide (Accessed: 17 January 2017).
  4. WHO (2016) Female genital mutilation. Available at: http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs241/en/ (Accessed: 17 January 2017).
  5. End FGM (2009) FGM in Europe. Available at: http://www.endfgm.eu/female-genital-mutilation/fgm-in-europe/ (Accessed: 17 January 2017).

 

 

Tagged under:

Η Μαρία Αλεξίου είναι τελειόφοιτη της Νομικής Σχολής Αθηνών, ενώ συνεργάζεται με δικηγορικό γραφείο , ως ασκούμενη. Πιστεύει ότι μέσω της παιδείας θα έρθει αλλαγή και ότι η νεώτερη γενιά μπορεί να κάνει την διαφορά και να διαμορφώσει το πολιτικο-κοινωνικό-οικονομικό μέλλον της χώρας.

Website: https://powerpolitics.eu

   Ροή άρθρων Συντάκτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Περισσότερα από την Power Politics:

Log in or Sign Up

X

Pin It on Pinterest

X
Share This